Perseusz Antygonida

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Perseus

Perseusz (II wiek p.n.e.) - król macedoński w latach 179-168 p.n.e., syn Filipa V z dynastii Antygonidów. Dbał o dobre stosunki z Grecją, umacniał pozycję Macedonii i starał się pozyskać sprzymierzeńców, czym wzbudził niepokój Rzymu, który wypowiedział mu wojnę. Sytuację dodatkowo zaogniły oskarżenia, jakie prezentował w Rzymie Eumenes. Wielokrotne posłowanie Perseusza nie przyniosło pokojowych rezultatów - Rzym wydał mu wojnę, co do której decyzja była dawno podjęta i skrywana przez senat. Rzymianie nakazali posłom opuścić Rzym tego samego dnia, a wszystkim Macedończykom w ciągu 30 dni Italię[1]. Mimo początkowych sukcesów Perseusz poniósł pod Pydną w 168 p.n.e. klęskę i musiał uciekać z Macedonii. Schronił się w świątyni na Samotrace by w końcu zdać się na łaskę Rzymian. Został poprowadzony w wspaniałym triumfie jaki odprawił jego zwycięzca spod Pydny, konsul Lucjusz Emiliusz Paulus Macedoński.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Appian, Wojny macedońskie 11.1 - 9.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Poprzednik
Filip V Antygonida
Vergina sun.svg Król Macedonii i Epiru
179 p.n.e.-169 p.n.e.
Vergina sun.svg Następca
Andriskos
(tytularny)
Wikimedia Commons