Planetarium im. Władysława Dziewulskiego w Toruniu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Centrum Popularyzacji Kosmosu „Planetarium – Toruń”
Obiekt zabytkowy nr rej. A/635/1-3 z 3 marca 1993 r.
Centrum Popularyzacji Kosmosu „Planetarium – Toruń”
Państwo  Polska
Miejscowość Toruń
Adres ul. Franciszkańska 15–21
Ukończenie budowy 1860
Ważniejsze przebudowy 1989–1994
Właściciel Fundacja Przyjaciół Planetarium i Muzeum Mikołaja Kopernika w Toruniu
Położenie na mapie Torunia
Mapa lokalizacyjna Torunia
Planetarium
Planetarium
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Planetarium
Planetarium
Ziemia 53°00′40,94″N 18°36′09,81″E/53,011372 18,602725Na mapach: 53°00′40,94″N 18°36′09,81″E/53,011372 18,602725
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa
Wnętrze sali projekcyjnej planetarium im. Władysława Dziewulskiego w Toruniu

Planetarium im. W. Dziewulskiego w Toruniu działa od 1994 r. Prezentowane są tu seanse astronomiczne z zakresu wiedzy astronomicznej.

Historia budynku[edytuj | edytuj kod]

Toruńskie planetarium mieści się w dawnym zbiorniku gazowym. W 1860 roku, w związku z rosnącym zapotrzebowaniem na gaz, przy ulicy Franciszkańskiej wzniesiono obudowany ceglaną konstrukcją zbiornik[1]. W późniejszym okresie w bezpośrednim pobliżu postawiono dalsze dwa zbiorniki, które jednak rozebrano w 1927 roku[2].

W 1989 roku zadecydowano o dostosowaniu dawnego zbiornika do potrzeb powstającego planetarium[2]. W marcu 1993 roku dawny zbiornik wraz z ogrodzeniem i budynkiem nastawni został wpisany na listę zabytków[3].

Planetarium[edytuj | edytuj kod]

Planetarium w Toruniu, którego pierwszym dyrektorem był Lucjan Broniewicz[4], zostało otwarte 17 lutego 1994. 19 lutego tego samego roku odbył się tam pierwszy pokaz astronomiczny. W ciągu kilku kolejnych lat następowały zmiany podczas prezentacji seansów. W maju 1995 slajdy prezentowane przez projektor w planetarium zostały połączone w panoramy. W listopadzie 1997 założono system "all-sky", który pozwolił pokryć obrazem slajdów całą kopułę. Od 26 czerwca 2005 w planetarium działa również wystawa interaktywna – Orbitarium.

Główny projektor planetarium (model RFP) wyprodukowała niemiecka firma Zeiss. Tworząca sztuczne niebo kopuła planetarium ma 15 metrów średnicy, co czyni je jednym z trzech największych w Polsce[5]. W sali projekcyjnej pod kopułą znajduje się 196 miejsc.

Toruńskie Planetarium w ciągu pierwszych 7 lat odwiedziło milion osób, 22 marca 2001 roku sprzedano bilet numer milion. Na kolejny milion trzeba było czekać podobny czas, 10 października 2007 roku planetarium odwiedził dwumilionowy widz[6]. W ostatnich trzech rekordowych latach frekwencja przekraczała 186 tysięcy widzów rocznie. Dzięki takim wynikom toruńskie Planetarium stało się jedną z najpopularniejszych atrakcji turystycznych miasta i regionu, ale także jednym z najliczniej odwiedzanych planetariów w Europie[7].

Trzymilionowy widz odwiedził planetarium 27 grudnia 2012[8].

Przypisy

  1. Gaz (pol.). Toruń. [dostęp 2012-10-01].
  2. 2,0 2,1 Arkadiusz Skonieczny: Planetarium (pol.). Toruński Informator Turystyczny. [dostęp 2012-10-01].
  3. Rejestr zabytków (pol.). Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 2012-10-01]. s. 83.
  4. Dziennik Toruński NOWOŚCIZmarł Lucjan Broniewicz: [1]
  5. por. schemat na http://www.planetarium.pl
  6. Astronomia.pl [2]
  7. Rzeczpospolita.pl [3]
  8. Paulina Błaszkiewicz "Teleskop w nagrodę", Express Bydgoski 31.12.2012

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]