Plektron

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kostki gitarowe

Plektron (stgr. πλῆκτρον, pot. kostka, piórko) – przyrząd służący do szarpania strun niektórych instrumentów strunowych. Używany już w starożytności do gry na kitarze i lirze. W późniejszych czasach i obecnie służy również do gry na takich instrumentach jak: domra, mandolina, gitara (zob. kostka gitarowa). "Piórka" szarpiące struny w klawesynie również pełnią funkcję plektronów, często także są określane tym terminem.

Budowa[edytuj | edytuj kod]

Plektrony wykonane były niegdyś z szylkretu, drewna, kości zwierząt, skór zwierzęcych, ptasich piór, metalu, itp. Obecnie używa się przede wszystkim plastiku, o wiele rzadziej materiałów pochodzenia naturalnego.

Plektron najczęściej wykonany jest w kształcie trójkąta z zaokrąglonymi rogami, rzadziej w innych kształtach, np. soczewkowatym z ostrymi rogami. W wersji azjatyckiej, np. do shamisenu, występuje przeważnie w kształcie niewielkiego wachlarza; spotyka się też go formie nasadki na palce.

Zależnie od instrumentu, rodzaju gry i preferencji muzyka używa się plektronów różnej grubości, a co za tym idzie, giętkości. Wyróżnia się trzy podstawowe giętkości: miękką, średnią i twardą, którym odpowiadają, zależnie od materiału, grubości wyrażane w milimetrach (np. 0,81 mm).

Ciekawostka[edytuj | edytuj kod]

Do telefonu Nokia 5800 XpressMusic, Nokia 5228 oraz Nokia 5230, a także HTC Wildfire S dołączony jest plektron w opasce na rękę, który w niektórych czynnościach wykonywanych na urządzeniu może zastąpić rysik do ekranu dotykowego.