Powiernictwo Pruskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Powiernictwo Pruskie (niem. Preußische Treuhand GmbH & Co. KG a. A.) – niemiecka spółka komandytowo-akcyjna założona w Düsseldorfie przez grupę niemieckich wysiedlonych należących do Ziomkostwa Prus Wschodnich. Głównym celem jej działalności jest uzyskanie zwrotu majątków pozostawionych przez wysiedlonych na terenach Polski i Czech, utraconych na mocy postanowień czterech mocarstw po konferencji poczdamskiej w 1945. Powiernictwo nie wysuwa natomiast roszczeń wobec Rosji z tytułu majątków pozostawionych w obwodzie kaliningradzkim – należącej od 1945 do ZSRR, a obecnie Rosji, północnej części dawnych Prus Wschodnich ze stolicą prowincji – Królewcem.

Pierwszym przewodniczącym rady nadzorczej (do 2005 r.) był przewodniczący Ziomkostwa Śląskiego Rudi Pawelka, jego zastępcą Günther Parplies, wiceprezydent Związku Wypędzonych, kierowanego przez Erikę Steinbach, która oficjalnie dystansuje się od Powiernictwa. Obecnie Parplies piastuje stanowisko prezesa Powiernictwa.

Rudi Pawelka w jednym z wywiadów prasowych stwierdził: Niemcy posiadali przez setki lat ziemie, które teraz należą do Polski. Czują z nimi głęboką głęboką więź, a wielu z nich pragnie zwrotu ich własności. Wkrótce już wszyscy będziemy Europejczykami, akcesja Polski do Unii Europejskiej stwarza nam wyjątkową okazję do wniesienia pozwu przed Europejski Trybunał Praw Człowieka w Strasburgu. Polska nie może dopuścić do dyskryminowania Niemców.[1]

1 sierpnia 2004 ówczesny kanclerz RFN Gerhard Schröder oznajmił, że rząd niemiecki nie będzie wspierał tych roszczeń. Identyczną deklarację złożyła 16 marca 2007 jego następczyni – Angela Merkel oznajmiając powtórnie, że rząd niemiecki nie będzie wspierał roszczeń przesiedlonych. Sejm Rzeczypospolitej Polskiej podjął uchwałę, w której zagroził domaganiem się wypłaty reparacji wojennych od Niemiec, w wypadku, gdy rząd niemiecki nie powstrzyma roszczeń Powiernictwa.

15 grudnia 2006 Powiernictwo Pruskie oficjalnie ogłosiło, że złożyło w imieniu swoich udziałowców 22 pozwy przeciwko Polsce w Europejskim Trybunale Praw Człowieka w Strasburgu, domagając się zwrotu majątku pozostawionego przez wypędzonych. Zdaniem ekspertów pozwy nie miały szans na powodzenie, gdyż Powiernictwo nie próbowało dochodzić swoich praw przed sądami w Polsce, czego wymaga Europejska Konwencja Praw Człowieka, ustanawiająca trybunał. Pozwy dotyczyły też okresu, gdy konwencja jeszcze nie istniała. Polska zaś ratyfikowała ją dopiero w 1991 r., co też nie jest dla sprawy bez znaczenia.

Roszczenia Powiernictwa zostały oddalone przez Trybunał 9 października 2008 roku w całości. Ponadto Trybunał orzekł, że Powiernictwo nie posiada czynnej legitymacji prawnej w przedmiocie sprawy.

Rudi Pawelka zapowiedział, że nie zważając na niekorzystny wyrok Trybunału w Strasburgu, będzie robił wszystko, aby uzyskać od Polski odszkodowania[2].

Przypisy

  1. Tony Paterson: Germans claim 'Third Reich’ Polish property (ang.). telegraph.co.uk, 2004-02-15. [dostęp 2007-07-25].
  2. Nasz Dziennik.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Holm Putzke i Guido Morber: Powiernictwo Pruskie – Problem legalności działania, Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny, ROK LXX (zeszyt 1) 2008, 87-105

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]