Powstanie dungańskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Konflikty w epoce Qing

Wojna dynastii Qing z dynastią Ming - I wojna Qingów z Dżurdżenami - II wojna Qingów z Dżurdżenami - Powstanie Miao 1735-1736 - Powstanie Miao 1754-1773 - Powstanie Wang Luna - Powstanie Miao 1795-1806 - Powstanie Białego Lotosu - Powstanie Ośmiu Trygramów - I wojna opiumowa - Powstanie Nian - Powstanie tajpingów - II wojna opiumowa - Powstanie dungańskie - Wojna chińsko-francuska - Wojna chińsko-japońska (1894-1895) - Powstanie bokserów

Powstanie dungańskie, powstanie mniejszości Hui – wojna na tle religijnym w latach 18621877 pomiędzy mniejszością muzułmańską Hui dążącą do utworzenia własnego państwa na terenach chińskich prowincji Shaanxi, Gansu i Ningxia, popieraną przez przywódców powstania tajpingów, a cesarstwem Qing. Po upadku powstania wielu muzułmańskich Dunganów wyemigrowało na tereny ówczesnej rosyjskiej Azji Środkowej, gdzie do tej pory żyje kilkadziesiąt tysięcy ich potomków.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Witold Rodziński: Historia Chin, Ossolineum 1992 ISBN 83-04-03821