Powstanie słowackie (1848-1849)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Powstanie słowackie 1848-1849
Wiosna Ludów
Hurban cropped.jpg
Jozef Miloslav Hurban – jeden z przywódców powstania
Czas 19 września 1848 – 21 listopada 1849
Terytorium Słowacja
Wynik Zwycięstwo Węgrów
Strony konfliktu
Hungary flag 1867.png Węgry Coat of arms of Slovakia.svg powstańcy słowaccy
Dowódcy
 ? Jozef Miloslav Hurban
Siły
nieznane nieznane
Straty
nieznane nieznane
Multimedia w Wikimedia Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wiosna Ludów

Powstanie w Palermo - Powstanie w Padwie - Rewolucja lutowa 1848 - Rewolucja marcowa - Powstanie w Mediolanie - Powstanie w Neapolu - Powstanie w Bolonii - Powstanie w Brescii - Powstanie słowackie (1848-1849) Powstanie w Pradze (1848) - Rewolucja badeńska (1848-1849) - Rewolucja w Sigmaringen (1848-1849) - Wojna w Szlezwiku (1848-1851) - Powstanie majowe w Dreźnie (1849) - Powstanie w Palatynacie (1849) - Powstanie w Westfalii (1849) - Powstanie październikowe w Wiedniu (1848) - Rewolucja rumuńska (1848) - Rzym (1848-1849) - Powstanie węgierskie 1848 - Pákozd (1848) - Schwechat (1848) - Mór (1848) - Piski (1849) - Kápolna (1849) - Komárom (1849) - Segesvár (1849) - Szőreg (1849) - Temeszwar (1849) - Szolnok (1849) - Isaszeg (1849)

Powstanie słowackie – jeden z epizodów Wiosny Ludów, który miał miejsce w latach 1848–1849.

Powstanie wywołali członkowie Słowackiego Korpusu Ochotniczego, którzy zbiegli z Królestwa Węgier po wybuchu powstania. Celem patriotów było uzyskanie od Węgier praw narodowych oraz politycznych dla kraju. Powstańcom udało się zająć kilka rejonów Słowacji i wzniecić bunt chłopstwa przeciwko Węgrom w Březovej. Po krótkich walkach Węgrom udało się jednak wyprzeć powstańców na Morawy, tłumiąc rozruchy. Rozbrojony korpus słowacki reaktywowano pod dowództwem austriackim, które wykorzystało go do walk z powstańcami węgierskimi.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Zygmunt Ryniewicz: Leksykon bitew świata, wyd. Almapress, Warszawa 2004.