Przekładnia śrubowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zasada działania przekładni śrubowej na przykładzie podnośnika samochodowego

Przekładnia śrubowa – jest przekładnią mechaniczną złożoną ze śruby i nakrętki. W przekładni tej zamianie ulega ruch obrotowy jednego z jej elementów na ruch liniowy drugiego. W przekładniach śrubowych stosowane sa najczęściej gwinty pociągowe i toczne.

Przekładnia śrubowa ma zwykle niewielką sprawność energetyczną.

Gdy kąt wzniosu gwintu śruby γ jest mniejszy od kąta tarcia ς przekładnia śrubowa staje się samohamowna. Jest to zjawisko pożądane w niektórych konstrukcjach. Na przykład przekładnia taka stosowana w mechanicznych podnośnikach samochodowych, nie wymaga dodatkowych hamulców.

Przykłady zastosowania przekładni śrubowej[edytuj | edytuj kod]