Przerwa energetyczna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Przerwa energetyczna, szerokość przerwy zabronionej – zakres energii elektronów w ciele stałym, w którym elektrony są silnie rozpraszane na atomach. W efekcie nie ma w układzie elektronów o energii z tego zakresu. Istnienie i szerokość przerwy energetycznej oraz położenie względem niej energii Fermiego ma podstawowe znaczenie dla własności przewodzących substancji. Jeżeli energia Fermiego mieści się w przerwie energetycznej, to układ w odpowiednio niskiej temperaturze jest izolatorem. Własności układu w wyższych temperaturach zależą od szerokości przerwy i od położenia energii Fermiego.

Przerwa dla niektórych półprzewodników[1]
Materiał Wzór/symbol Przerwa (eV)
w 300 K
arsenek glinu AlAs 2,16
azotek glinu AlN 6,2
fosforek glinu AlP 2,45
antymonek glinu AlSb 1,6
diament C 5,5
siarczek kadmu CdS 2,42
selenek kadmu CdSe 1,73
tellurek kadmu CdTe 1,49
arsenek galu GaAs 1,43
azotek galu GaN 3,4
fosforek galu GaP 2,26
siarczek galu GaS 2,5 (w 295 K)
antymonek galu GaSb 0,726
german Ge 0,67
arsenek indu InAs 0,36
fosforek indu InP 1,35
siarczek ołowiu(II) PbS 0,37
selenek ołowiu PbSe 0,27
tellurek ołowiu(II) PbTe 0,29
krzem Si 1,11
węglik krzemu SiC 2,86
tlenek tytanu(IV) TiO2 3,0-3,2
siarczek cynku ZnS 3,6
selenek cynku ZnSe 2,7
tellurek cynku ZnTe 2,25

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Solid State electronic Devices. Wyd. 5. New Jersey: Prentice Hall, 2000, s. 524. ISBN 0-13-025538-6.