Azotek glinu
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Azotek glinu | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Nazewnictwo | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Ogólne informacje | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Wzór sumaryczny | AlN | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Masa molowa | 40,99 g/mol | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Wygląd | niebiesko-białe ciało stałe | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Identyfikacja | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Numer CAS | 24304-00-5 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| PubChem | 90455[3] | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Azotek glinu (AlN) – nieorganiczny związek glinu i azotu, półprzewodnik. Cechuje go wyjątkowo duża przerwa energetyczna, która wynosi 6,2 eV, co ma potencjalne zastosowanie w optoelektronice dalekiego ultrafioletu.
Otrzymywanie [edytuj]
Azotek glinu może być otrzymany w laboratorium poprzez ogrzanie sproszkowanego glinu w atmosferze azotu:
Na skalę przemysłową otrzymywany jest poprzez ogrzanie rudy glinu, jak na przykład boksyt, wraz z węglem w strumieniu azotu[4].
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 http://www.sigmaaldrich.com/MSDS/MSDS/DisplayMSDSPage.do?country=PL&language=pl&productNumber=241903&brand=ALDRICH&PageToGoToURL=http%3A%2F%2Fwww.sigmaaldrich.com%2Fcatalog%2Fproduct%2Faldrich%2F241903%3Flang%3Dpl
- ↑ 2,0 2,1 Department of Chemistry, The University of Akron: Aluminum nitride (ang.). [dostęp 2012-02-23].
- ↑ Azotek glinu – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.
- ↑ Aluminum Nitride. W: Pradyot Patnaik: Handbook of inorganic chemicals. The McGraw-Hill Companies, Inc., 2003, s. 10. ISBN 0-07- 049439-8. (ang.)
