Azotek glinu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Azotek glinu
Azotek glinu
Azotek glinu
Nazewnictwo
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny AlN
Masa molowa 40,99 g/mol
Wygląd niebiesko-białe ciało stałe
Identyfikacja
Numer CAS 24304-00-5
PubChem 90455[3]
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Azotek glinu (AlN) – nieorganiczny związek glinu i azotu, półprzewodnik. Cechuje go wyjątkowo duża przerwa energetyczna, która wynosi 6,2 eV, co ma potencjalne zastosowanie w optoelektronice dalekiego ultrafioletu.

Otrzymywanie[edytuj | edytuj kod]

Azotek glinu może być otrzymany w laboratorium poprzez ogrzanie sproszkowanego glinu w atmosferze azotu:

\mathrm{2 \ Al + N_2 \longrightarrow 2 \ AlN}

Na skalę przemysłową otrzymywany jest poprzez ogrzanie rudy glinu, jak na przykład boksyt, wraz z węglem w strumieniu azotu[4].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 http://www.sigmaaldrich.com/MSDS/MSDS/DisplayMSDSPage.do?country=PL&language=pl&productNumber=241903&brand=ALDRICH&PageToGoToURL=http%3A%2F%2Fwww.sigmaaldrich.com%2Fcatalog%2Fproduct%2Faldrich%2F241903%3Flang%3Dpl
  2. 2,0 2,1 Department of Chemistry, The University of Akron: Aluminum nitride (ang.). [dostęp 2012-02-23].
  3. Azotek glinu – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.
  4. Aluminum Nitride. W: Pradyot Patnaik: Handbook of inorganic chemicals. The McGraw-Hill Companies, Inc., 2003, s. 10. ISBN 0-07- 049439-8. (ang.)