Puno

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy miasta. Zobacz też: inne znaczenia nazwy.
Puno
Puno
Herb Flaga
Herb Puno Flaga Puno
Państwo  Peru
Region Puno
Burmistrz Ing. Luis Butrón Castillo
Wysokość 3830 m n.p.m.
Populacja (2013)
• liczba ludności

135 890
Położenie na mapie Peru
Mapa lokalizacyjna Peru
Puno
Puno
Ziemia 15°30′36″S 70°01′25″W/-15,510000 -70,023611Na mapach: 15°30′36″S 70°01′25″W/-15,510000 -70,023611
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikipodróże Informacje turystyczne w Wikipodróżach
Strona internetowa

Puno - miasto w Peru założone w 1668 roku, przez wicekróla Pedro Antonio Fernández de Castro jako stolica prowincji Paucarcolla. Obecnie jest stolicą regionu Puno. Położone jest na wysokości 3 830 m n.p.m.. Ludność miasta liczy około 133 tys. mieszkańców (głównie Ajmara). Położone nad jeziorem Titicaca, zarazem port na tym jeziorem. Do miasta prowadzi również linia kolejowa. Silny ośrodek regionalnego folkloru. Baza turystyczna do zwiedzania okolic i jeziora Titicaca. Liczne hotele i restauracje.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Przy Plaza de Armas znajduje się katedra z okresu kolonialnego (1757)[1] z fasadą w stylu baroku metyskiego. Wnętrze surowe, wyjątkiem jest marmurowy ołtarz bogato zdobiony srebrem. Jednym z najstarszych budynków w mieście jest XVII wieczny Casa del Corregidor, w którym organizowane są wystawy, koncerty i inne kulturalne wydarzenia. W porcie zacumowany jest parowiec Yavari produkcji brytyjskiej przywieziona tu w częściach i zmontowany w 1862[2], użytkowany do 1975 roku. Obecnie muzeum żeglugi śródlądowej[3] na jeziorze Tititaca.

Katedra na Plaza de Armas

Miasta partnerskie[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Praca zbiorowa: Lonely Planet Peru. Lonely Planet, 2010, s. 199. ISBN 978-1-74179-014-6.
  2. Praca zbiorowa: Podróże Marzeń - Peru.. Wyd. I. Warszawa: Mediaprofit sp. z o.o., 2006, s. 305. ISBN 83-60174-25-3.
  3. Kai Ferreira Schmidt: Przewodnik Peru i Boliwia. U podnóża Andów.. Wyd. I. Kraków: Bezdroża sp. z o.o., 2010, s. 357. ISBN 978-83-7661-079-5.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]