Rejencja kwidzyńska (1815-1920)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Inne znaczenia Ten artykuł dotyczy rejencji kwidzyńskiej w latach 1815-1920. Zobacz też: inne rejencje o tej samej nazwie.
kwidzyńska
rejencja
Państwo  Królestwo Prus
Prowincja Prusy Zachodnie
Siedziba Kwidzyn
Powierzchnia 17 596 km²
Populacja (1910)
• liczba ludności

960 855[1]
• gęstość 54,6 os./km²
Szczegółowy podział administracyjny
Liczba powiatów 15
Liczba miast na prawach powiatu 2
Położenie na mapie
Położenie na mapie
Dawna siedziba władz rejencji

Rejencja kwidzyńska (niem. Regierungsbezirk Marienwerder) – pruska i niemiecka jednostka administracyjna, istniejąca na Pomorzu Gdańskim w latach 1815–1920.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Rejencja została utworzona w 1815. Wraz z rejencją gdańską tworzyła prowincję Prusy Zachodnie. Obejmowała tereny uzyskane przez Prusy w I i II rozbiorze Polski (w tym ziemię chełmińską, która do 1815 należała do Księstwa Warszawskiego i zgodnie z postanowieniami kongresu wiedeńskiego miała zostać włączona do Wielkiego Księstwa Poznańskiego). W 1821 powierzchnia okręgu wynosiła prawie 17 621 km kw. W 1820 rejencję zamieszkiwało 379 tys. mieszkańców, w 1850 – 630 tys., a w 1905 – 932 tys.

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

W 1820 rejencja dzieliła się na następujące powiaty:

W 1875 ze wschodniej części powiatu Konitz wydzielono powiat Tuchel. W 1887 z części obszaru powiatów: Kulm, Thorn, Graudenz i Strasburg i. Westpr. utworzono powiat Briesen. W 1900 miasta Graudenz i Thorn wyodrębniono z powiatu.

Likwidacja[edytuj | edytuj kod]

W wyniku postanowień traktatu wersalskiego większa część okręgu znalazła się w granicach Polski jako województwo pomorskie. Zachodnie powiaty (Deutsch Krone, Schlochau i Flatow) przyłączono do prowincji Marchia Graniczna Poznańsko-Zachodniopruska, a wschodnie (Marienwerder, Rosenberg i. Westpr. i Stuhm) stały się częścią rejencji zachodniopruskiej, wchodzącej w skład Prus Wschodnich.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy