Ricardo Flores Magón

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ricardo Flores Magón (z lewej) i Enrique Flores Magón (z prawej), rok 1917.

Ricardo Flores Magón (ur. 16 września 1874 r., zm. 21 listopada 1922 r.) – meksykański rewolucjonista.

Ricardo od najmłodszych lat badał twórczość klasyków anarchizmu takich jak Michał Bakunin, Piotr Kropotkin i Pierre Joseph Proudhon, a także współczesnych myślicieli jak Élisée Reclus, Charles Malato, Errico Malatesta, Anselmo Lorenzo, Emma Goldman, Fernando Tarrida del Mármol i Max Stirner. Najbardziej jednak popierał anarchizm Kropotina.

Studiował również prace Marksa oraz Henrika Ibsena. Był on inspiratorem dla meksykańskich rewolucji, redagując Regeneración, podburzając społeczeństwo przeciwko dyktaturze Porfirio Diaza.

Od 1904 roku przebywał na terytorium USA (głównie w więzieniach) inspirując powstanie wielu kalifornijskich rewolt oraz komun, gdyż to jego postać pobudziła wyobraźnię amerykańskich anarchistów. Zmarł w 1922 roku w więzieniu.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]