Ridbok południowy
| Ridbok południowy | |
| Redunca arundinum | |
| (Boddaert, 1785) | |
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Gromada | ssaki |
| Podgromada | ssaki żyworodne |
| Infragromada | łożyskowce |
| Rząd | parzystokopytne |
| Rodzina | krętorogie |
| Rodzaj | Redunca |
| Gatunek | ridbok południowy |
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[1] | |
Ridbok południowy (Redunca arundinum) – ssak z rodziny krętorogich, największy z rodzaju Redunca.
Spis treści |
Występowanie i biotop [edytuj]
Szeroko rozprzestrzenione w Afryce Południowej. Zamieszkują tereny trawiaste w pobliżu źródeł wody.
Charakterystyka ogólna [edytuj]
| Podstawowe dane | |
|---|---|
| Długość ciała | 120-160 cm |
| Wysokość w kłębie | 65-105 cm |
| Długość ogona | 18-30 cm |
| Masa ciała | 39-95 kg |
| Dojrzałość płciowa | 1,5 roku |
| Ciąża | 7,5 miesiąca |
| Liczba młodych w miocie |
1 |
| Długość życia | 10 lat |
Ubarwienie jasnobrązowe do szarobrązowego. Spodnia część ciała, w tym również ogona, a także wewnętrzne strony kończyn są jaśniejsze. Dymorfizm płciowy jest wyraźnie zaznaczony. Samce mają rogi osiągające długość 25-46 cm.
Tryb życia [edytuj]
Ridbok południowy wykazuje aktywność głównie w nocy, jedynie w porze suchej spotykany jest również w ciągu dnia. Ridboki przebywają pojedynczo lub w parach, rzadziej w większych skupiskach.
Po porodzie matka ukrywa młode przez około 2 miesiące, podchodząc do niego jedynie na czas posiłku. Po upływie tego okresu młode zaczyna paść się samodzielnie i podąża za matką. Dorosłe samce są terytorialne. Ridboki żywią się trawami, same stanowiąc pokarm dla kilku gatunków dużych drapieżników, m.in. lwów, lampartów, gepardów i hien. W obronie przed drapieżnikami wykorzystują kamuflaż. Zastygają nieruchomo, a jeśli zostaną dostrzeżone gwałtownie uciekają, wykonując wysokie skoki.
Przez człowieka zaliczane są do zwierzyny.
Przypisy
- ↑ Redunca arundinum. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
Bibliografia [edytuj]
- Huffman Brent: Redunca arundinum, Southern reedbuck (ang.). www.ultimateungulate.com. [dostęp 1 stycznia 2008].
- Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Redunca arundinum. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 17 stycznia 2009]