Rosiczka przylądkowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Rosiczka przylądkowa
Drosera capensis3.jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Rząd goździkowce
Rodzina rosiczkowate
Rodzaj rosiczka
Gatunek rosiczka przylądkowa
Nazwa systematyczna
Drosera capensis L.
Sp. Pl. 1: 282. 1753
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Rosiczka przylądkowa (Drosera capensis L.) – gatunek rośliny należący do rodziny rosiczkowatych. Występuje w stanie dzikim w RPA w pobliżu Przylądka Dobrej Nadziei.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Zbliżenie liścia
Kwiat rosiczki przylądkowej
Pokrój
Drobna roślina o wysokości do 30 cm. Tworzy przyziemną rozetę; u starszych roślin można zaobserwować zdrewniałą łodygę.
Liście
Długoogonkowe, równowąskie, o długości do 12cm i szerokości do 5mm, wierzchołek ucięty lub tępy. Z wierzchu i po brzegach posiadają włoski gruczołowe (często barwy czerwonej).
Kwiaty
Na długim pędzie kwiatostanowym (do 30cm) wyrasta kilka do kilkunastu kwiatów barwy purpurowej lub białej o średnicy do 2cm zebranych w pozorne grono[2].

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Bylina, roślina owadożerna. Siedlisko: torfowiska, tereny podmokłe. Kwiaty samopylne. Liście wydzielają lepką, przywabiającą ciecz, do której przyklejają się owady. Później liście zwijają się i trawią zdobycz.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Gatunek pospolity w amatorskich uprawach, w Polsce uprawiany głównie jako roślina pokojowa.

Uprawa[edytuj | edytuj kod]

Wymaga torfowej, małożyznej gleby i słonecznego stanowiska[2] . Najlepiej rośnie w mieszance torfu oraz perlitu lub gruboziarnistego piasku. Rozmnaża się ją przez podział, nasiona lub przez sadzonki korzeniowe[2]. Jest bardzo wrażliwa na zanieczyszczenia znajdujące się w wodzie wodociągowej i z tego względu podlewać ją należy tylko wodą deszczową lub destylowaną[2]. Rosiczkę należy podlewać poprzez podsiąkanie, ustawiając doniczkę w podstawce z wodą.

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2009-10-07].
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 zbiorowe: Rośliny ogrodowe. Könemann, 2005. ISBN 978-3-8331-1916-3.