Rozchodnikowiec okazały
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Rozchodnik okazały)
| Rozchodnikowiec okazały | |
|---|---|
 |
|
| Systematyka[1] | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | rośliny |
| Klad | rośliny naczyniowe |
| Klad | rośliny nasienne |
| Klasa | okrytonasienne |
| Rząd | skalnicowce |
| Rodzina | gruboszowate |
| Rodzaj | rozchodnikowiec |
| Gatunek | rozchodnikowiec okazały |
| Nazwa systematyczna | |
| Hylotelephium spectabile (Boreau) H. Ohba Bot. Mag. (Tokyo) 90(1017):52. 1977 |
|
| Synonimy | |
|
Sedum spectabile Boreau |
|
 Zdjęcia i grafiki w Commons |
|
Rozchodnikowiec okazały (Hylotelephium spectabile) – gatunek rośliny należący do rodziny gruboszowatych (Crassulaceae). Pochodzi z Chin i Korei, rozprzestrzenił się również w Japonii[2]. W Polsce jest uprawiany i bardzo rzadko dziczejący (efemerofit)[3]. Według niektórych ujęć taksonomicznych włączany był do rodzaju rozchodnik (Sedum) i stąd w piśmiennictwie ogrodniczym często opisywany jest jako rozchodnik wielki (Sedum spectabile).
Spis treści |
[edytuj] Morfologia
- Pokrój
- Bylina tworząca gęste kępy. Sukulent liściowy, geofit.
- Łodyga
- Wzniesiona, prosta, gruba, mięsista, naga i nie rozgałęziająca się. Ma wysokość 30-50 cm.
- Liście
- Ulistnienie skrętoległe. Liście duże, jasnozielone, mięsiste, owalne, brzegiem ząbkowane i całe są niebiesko owoszczone. Mają klinowato zwężającą się nasadę i krótki ogonek.
- Kwiaty
- Zebrane w podbaldach na szczycie łodygi. Kwiaty różowe do ciemnoczerwonych (u odmian uprawnych), czasami (rzadko) białe. Płatki korony od ługości 3-5 mm, odstające. Kwitnie od sierpnia do września.
[edytuj] Zastosowanie
- Roślina ozdobna. Jest dość często u nas uprawiany ze względu na ładny pokrój, piękne kwiaty i jasnozielone pędy dobrze komponujące się z innymi roślinami. Nadaje się do ogródków skalnych, obsadzania murków, skarp, grobów, obrzeży ścieżek. Może też być uprawiany w skrzynkach na balkonie, tarasach. Podziemne części nie przemarzają, tak, że doniczki mogą przez zimę przebywać na balkonie.
[edytuj] Uprawa
- Wymagania
- Nie ma specjalnych wymagań co do gleby, rośnie dobrze nawet na jałowych glebach. Jest też jako sukulent bardzo wytrzymały na suszę. Wymaga dużo światła, ale może rosnąć także w półcieniu, tylko wtedy rozwija się i kwitnie słabiej.
- Sposób uprawy
- Rozmnaża się go z sadzonek wiosną i latem, można go też rozmnażać przez podział kęp. Jest łatwy i mało pracochłonny w uprawie. Głównym zabiegiem pielęgnacyjnym jest spulchnianie ziemi wokół rośliny, by nie tworzyła się twarda skorupa. Zimą nadziemne pędy obumierają, ale wiosną rośliną odtwarza się z podziemnych korzeni i pędów.
Przypisy
- ↑ Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2009-07-11].
- ↑ Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-01-25].
- ↑ Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.
[edytuj] Bibliografia
- Bolesław Chlebowski, Kazimierz Mynett: Kwiaciarstwo. Warszawa: PWRiL, 1983. ISBN 83-09-00544-X.
- Anita Paszkiewicz-Tokarczyk: Balkon cały w kwiatach. Warszawa: Wydawnictwa „Alfa”, 1987. ISBN 83-7001-119-5.
|
|||||
