Ruda Wołoska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ruda Wołoska
Państwo  Polska
Województwo lubelskie
Powiat tomaszowski
Gmina Tomaszów Lubelski
Strefa numeracyjna (+48) 84
Tablice rejestracyjne LTM
SIMC 0902524
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubelskiego
Ruda Wołoska
Ruda Wołoska
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Ruda Wołoska
Ruda Wołoska
Ziemia 50°26′N 23°29′E/50,433333 23,483333Na mapach: 50°26′N 23°29′E/50,433333 23,483333

Ruda Wołoskawieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie tomaszowskim, w gminie Tomaszów Lubelski.

W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zamojskiego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Południowo-wschodnia Lubelszczyzna była często miejscem walk pomiędzy książętami kijowskimi a władcami Polski. Te bezustanne wojny nie sprzyjały trwałemu osadnictwu. Dopiero od roku 1388, gdy król Władysław Jagiełło przekazał Ziemię Bełską księciu mazowieckiemu Ziemowitowi IV, sytuacja uległa zmianie. Z tymi wydarzeniami jest ściśle związana historia Rudy Wołoskiej, której tereny wchodziły w skład Ziemi Bełskiej. Na początku XV wieku były to obszary wyludnione, pełne łąk, bagien i lasów. Stanowiły doskonałe miejsca do wypasania bydła i owiec. Te dogodne warunki wykorzystali pasterze wołoscy, którzy przybyli w te strony na przełomie XV i XVI wieku i osiedlili się. Wieś zorganizowali na prawie wołoskim. Od nich pochodzi drugi człon nazwy "Wołoska". Na kształt wsi wpłynęły też warunki geograficzne, ponieważ składa się ona z kilku części, z których każda ma swoją nazwę. Są to: Załawki, Koniec, Wieś, Groszki, Gajówka, Bujsce, Kolonia, Gać i Zagumienki, często oddzielone od siebie łąką, bagnem lub drzewami. wieś początkowo nie była duża. W jej skład wchodził jeden folwark, 30 zagród chłopskich i dwie karczmy: jedna stała na początku Kolonii, druga na drodze do Przeorska. Występują tu pokłady wapnia i torfu. Przy trzech drogach wychodzących ze wsi znajdowały się drewniane krzyże, które miały bronić mieszkańców od głodu i morowego powietrza. We wsi były stawy, młyn wodny, kaszarnia. Było też kilku tkaczy. Ludność początkowo zajmowała się pasterstwem, a potem rolnictwem. Chłopi na pańskim pracowali raz w tygodniu, a jeżeli ktoś był zadłużony, to pracował cztery dni. Miejscowi chłopi, przeważnie małorolni, szukali zarobku w pobliskich folwarkach albo u żydów w mieście. Byli też tacy, którzy emigrowali do Ameryki. Szkołę powszechną, 4-klasową, założono dopiero w 1916 roku. Klasy umieszczono w budynkach miejscowych gospodarzy, dopiero w 1963 roku szkoła znalazła się w budynku własnym. Na szczególną uwagę zasługują dwie figury, które stoją przy wjeździe do tutejszej miejscowości od strony Tomaszowa. Jedna, wykonana z kamienia, należy do najstarszych figur w okolicy. Pochodzi z 1851 roku. Jest to słup z rzeźbą św. Jana Nepomucena. Jej fundatorem był właściciel majątku Teofil Bojeński. Druga, stojąca w cieniu czterech lip, jest ku czci Matki Boskiej. Żeliwny krzyż z 1907 roku, stojący na kolumnie, jest opleciony liściastą wicią. Fundatorem tej figury był Andrzej Pawluczuk.