Rzepak
| Rzepak | |
|---|---|
| Systematyka[1] | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | rośliny |
| Klad | rośliny naczyniowe |
| Klad | rośliny nasienne |
| Klasa | okrytonasienne |
| Klad | klad różowych |
| Rząd | kapustowce |
| Rodzina | kapustowate |
| Rodzaj | kapusta |
| Gatunek | kapusta rzepak |
| Odmiana | rzepak |
| Nazwa systematyczna | |
| Brassica napus subsp.. napus[2] | |
Rzepak (Brassica napus L. subsp. napus) – odmiana kapusty rzepak. Występuje tylko w uprawie[2]. Dość często dziczeje z upraw, ale jest tylko efemerofitem. Status we florze Polski: efemerofit, kenofit[3]. Prawdopodobnie jest mieszańcem kapusty warzywnej (Brassica oleifera) i kapusty właściwej (Brassica rapa)[3].
Spis treści |
Morfologia [edytuj]
- Łodyga
- Wzniesiona i rozgałęziona o wysokości 1-1,5 m.
- Korzeń
- Ma głęboki korzeń palowy oraz liczne, ale słabo rozwinięte korzenie boczne.
- Kwiaty
- Żółte, 4-płatkowe, o płatkach długości 9-18 mm. Zebrane są w grono dłuższe od liści.
- Liście
- Ulistnienie skrętoległe, liście sinozielone, pokryte woskiem. Liście dolne są powcinane i duże, górne małe i całobrzegie. Nasady górnych liści swoją nasadą obejmują łodygę co najmniej w połowie jej obwodu.
- Owoc
- Łuszczyna zawierająca wiele nasion. Nasiona rzepaku ozimego zawierają zwykle 45-47% tłuszczu[4].
Biologia i ekologia [edytuj]
Roślina jednoroczna lub dwuletnia. Zazwyczaj wysiewa się ją w sierpniu. Kiełkuje po 7 dniach od wysiewu. Przed zimą zdąży jeszcze wytworzyć skróconą łodygę z 8-10 liśćmi. Kwitnie w następnym roku przez około 45 dni[4]. Kwiaty zapylane są przez pszczoły[5]. Łuszczyna pęka dość łatwo, stąd też przy zbiorze rzepaku mogą wystąpić dość duże straty.
Zastosowanie [edytuj]
- Roślina oleista, jedna z najważniejszych roślin w tej grupie roślin uprawnych. Z nasion uzyskuje się olej jadalny (olej rzepakowy), z niego wytwarza się również margarynę i inne tłuszcze kuchenne[4].
- W przemyśle olej rzepakowy jest wykorzystywany także do produkcji pokostu[6].
- Z oleju rzepakowego wytwarza się biodiesel – paliwo do napędu silników wysokoprężnych.
- Roślina pastewna. Śruta poekstrakcyjna otrzymana po wytłoczeniu oleju jest cenną, zawierającą dużo białka paszą dla zwierząt[4].
- Słoma rzepakowa nie nadaje się ani na paszę dla zwierząt, ani na ściółkę, może być natomiast wykorzystana jako opał w kotłach parowych, lub może być wykorzystywana do produkcji płyt pilśniowych[5].
- Roślina miododajna. Ze względu na dużą powierzchnię upraw roślina o bardzo dużym znaczeniu w pszczelarstwie.
Uprawa [edytuj]
Uprawiany jest w wielu krajach świata o klimacie umiarkowanym i podzwrotnikowym. Występuje w dwóch formach: jako rzepak jary (roślina jednoroczna) i rzepak ozimy (roślina dwuletnia)[6]. W Polsce uprawia się głównie rzepak ozimy i jego uprawy zajmują 95% powierzchni upraw wszystkich roślin oleistych[5].
| Najwięksi producenci rzepaku (2011) (w milionach ton)[7] |
|
|---|---|
| 142 | |
| 134 | |
| 82 | |
| 54 | |
| 39 | |
| 28 | |
| 24 | |
| 19 | |
| 14 | |
| 10 | |
Synonimy [edytuj]
Odmiana posiada wiele synonimów nazwy naukowej[2]:
- Brassica campestris subsp. napus (L.) Hook. f. & T. Anderson
- Brassica campestris f. biennis Schübl. & G. Martens
- Brassica campestris subsp. napus (L.) Hook. f. & T. Anderson
- Brassica napus f. annua (Schübl. & G. Martens) Thell.
- Brassica napus var. annua W. D. J. Koch
- Brassica napus f. biennis (Schübl. & G. Martens) Thell.
- Brassica napus var. biennis (Schübl. & G. Martens) Rchb.
- Brassica napus subsp. oleifera (Delile) Sinskaya
- Brassica napus var. oleifera Delile
- Brassica napus var. sahariensis A. Chev.
Przypisy
- ↑ Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001- .... [dostęp 2010-05-13].
- ↑ 2,0 2,1 2,2 Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2013-01-30].
- ↑ 3,0 3,1 Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.
- ↑ 4,0 4,1 4,2 4,3 Uprawy.pl - rzepak ozimy. [dostęp 2013-03-09].
- ↑ 5,0 5,1 5,2 Uprawa Rzepaku. [dostęp 2010-10-30].
- ↑ 6,0 6,1 Zbigniew Podbielkowski: Słownik roślin użytkowych. Warszawa: PWRiL, 1989. ISBN 83-09-00256-4.
- ↑ Food and Agriculture Organization of the United Nations: FAOstat (ang.). [dostęp 2013-04-19].