SM U-58

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
SM U-58
SM U-58
Klasa okręt podwodny
Typ U-57
Historia
Stocznia AG Weser, Brema
Początek budowy październik 1914
Położenie stępki 8 czerwca 1915
Wodowanie 31 maja 1916
 Reichsmarine
Wejście do służby 6 lipca 1916
Wycofanie ze służby 17 listopada 1917
Los okrętu samozatopiony po uszkodzeniu przez USS Fanning
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność
• na powierzchni
• w zanurzeniu

786 ton
954 ton
Długość 67 m
Szerokość 6,32 m
Zanurzenie 3,79 m
Zanurzenie testowe 50 metrów
Prędkość
• na powierzchni
• w zanurzeniu

14,7 węzła
8,4 węzła
Napęd
2 silniki Diesla (2x850 KM), 2 silniki elektryczne (2x600 KM), 2 wały
Zasięg powierzchnia: 7730 Mm / 8 węzłów
zanurzenie: 55 Mm / 5 węzłów
Wyrzutnie torpedowe 4 x 500 mm (dziób-rufa)
Uzbrojenie
6 torped, działo 88 mm
Załoga 38

SM U-58niemiecki okręt podwodny typu U-57 zbudowany w AG Weser w Bremie w latach 1914-1916. Wodowany 31 maja 1916 roku, wszedł do służby w cesarskiej marynarce wojennej 9 sierpnia 1916 roku. Służbę rozpoczął w II Flotylli, a jego dowódcą został kapitan Kurt Wippern[1]. U-58 w czasie ośmiu patroli zatopił 21 statków o łącznej pojemności 30 906 BRT. 16 października 1916 roku okręt został przydzielony do II Flotylli.

W czasie ostatniego patrolu na Północnym Oceanie Atlantyckim w listopadzie 1917 roku U-58 zatopił niewielki żaglowiec brytyjski Dolly Warde o pojemności 202 BRT. 17 listopada, w czasie kolejnego ataku na konwój U-58 został zauważony przez amerykański niszczyciel USS Fanning eskortujący konwój. W czasie natychmiastowej akcji, do której przyłączył się kolejny amerykański niszczyciel USS Nicholson na zanurzający się okręt niemiecki zostały rzucone bomby głębinowe. W wyniku eksplozji zbiorniki balastowe oraz generator U-58 zostały uszkodzone i ówczesny kapitan Gustav Amberger nakazał wynurzenie okrętu. Dwóch członków załogi zginęło, a pozostali wraz z dowódcą dostali się do amerykańskiej niewoli.

Przypisy

  1. Kurt Wippern (30 sierpnia 1884 - ), pierwszy dowódca okrętu. Obowiązki pełnił do 3 stycznia 1917. - Uboat.net WWI U-boat commanders.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Eberhard Moller, Werner Brack: The Encyclopedia of U-Boats From 1904 to the Present. Londyn: Greenhill Books Lionel Leventhal Ltd., 2004, s. 29. ISBN 1-85367-623-3. (ang.)
  • Robert Gardiner (red.): Conway's All the World Fighting Ships 1906-1921. Londyn: Conway Maritime Press Ltd., 1985, s. 177. ISBN 0-85177-245-5. (ang.)
  • Paul E. Fontenoy: Submarines: An Illustrated History of Their Impact (Weapons and Warfare). Santa Barbara, California: ABC-CLIO, marzec 2007, s. 104. ISBN 1-85367-623-3.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]