SS Leonardo da Vinci

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy włoskiego statku pasażerskiego. Zobacz też: inne znaczenia.
Leonardo da Vinci
Data wodowania 1959
Data oddania do eksploatacji 1960
Typ statek pasażerski
Stocznia Ansaldo S.A.
Armator Società di Navigazione Italia
Bandera  Włochy
Liczba członków załogi 580
Liczba pasażerów 1326
Długość całkowita (L) 234 m
Szerokość (B) 28 m
Prędkość maks. 24,5 w
Pojemność 33 430 RT
Dane napędu turbiny parowe o mocy 52 000 KM
Liczba śrub napędowych 2

Leonardo da Vinci – włoski turbinowy statek pasażerski armatora "Società di Navigazione Italia" zbudowany w roku 1960 przez stocznię "Ansaldo S.A." z Genui i wprowadzony na linię nowojorską (w miejsce utraconego SS Andrea Doria). Koncepcja konstrukcyjna "Leonardo da Vinci" była kontynuacją nowej architektury okrętowej tzw. "szkoły włoskiej". Statek wyruszył w podróż dziewiczą z Genui przez Neapol i Cannes do Nowego Jorku w lipcu 1960 roku. Wszystkie kabiny posiadały pełną klimatyzację z własną regulacją. Na pokładzie funkcjonowała radiowa rozgłośnia pokładowa nadająca trzy różne programy i po raz pierwszy pokładowe studio telewizyjne (nadające audycje z zewnątrz oraz ze statku). Na rufie statku znajdowały się ułożone tarasowo trzy baseny ze sztucznymi "plażami" zwane potocznie "lido". Statek dysponował również nowocześnie wyposażonym szpitalem i własną redakcją i drukarnią wydającą dziennik "Corriere del Mare / Kurier Morski". Ze względu na rosnącą konkurencję transatlantyckich połączeń lotniczych statek przeszedł na linię południowoamerykańską. W dniu 4 lipca 1980 roku na odstawionym na sznurek w La Spezia transatlantyku wybuchł pożar, który w ciągu czterech dni strawił cały statek, powdując w końcu przewrócenie się wypalonego kadłuba.