Sagi islandzkie
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Sagi islandzkie (isl. Íslendingasögur) – wiele z nich znanych jest również jako sagi rodzinne – sagi opisujące wydarzenia mające miejsce na Islandii w X wieku i na początku XI wieku, czyli okres pierwszego osadnictwa i kształtowania się zrębów państwowości islandzkiej. Są najbardziej znanymi tworami literatury islandzkiej.
Sagi islandzkie to literacki fenomen powstały w XIII i XIV wieku, opowiadające dzieje wielkich rodów islandzkich. Odzwierciedlają one zmagania i konflikty które narosły pośród społeczności drugiej i trzeciej generacji islandzkich osadników. Autorzy sag są nieznani.
Lista sag islandzkich [edytuj]
- Bandamanna saga
- Bárðar saga Snæfellsáss
- Bjarnar saga Hítdœlakappa
- Njál's saga – uznawana przez niektórych za największą sagę Islandii
- Droplaugarsona saga
- Egils saga (pol. Saga o Egilu) – opowiada o przygodach Egilla Skallagrímssona, wojownika-poety i awanturnika
- Eiríks saga rauða
- Eyrbyggja saga
- Færeyinga saga
- Finnboga saga ramma
- Fljótsdæla saga
- Flóamanna saga
- Fóstbrœðra saga (dwie wersje)
- Gísla saga (dwie wersje)
- Grettis saga
- Grœnlendinga saga
- Gull-Þóris saga
- Gunnars saga Keldugnúpsfífls
- Gunnlaugs saga ormstungu
- Hallfreðar saga (dwie wersje)
- Harðar saga ok Hólmverja
- Hávarðar saga Ísfirðings
- Heiðarvíga saga
- Hrafnkels saga
- Hrana saga hrings
- Hænsna-Þóris saga
- Kjalnesinga saga
- Kormáks saga
- Króka-Refs saga
- Laxdæla saga
- Ljósvetninga saga (trzy wersje)
- Reykdœla saga ok Víga-Skútu
- Svarfdœla saga
- Valla-Ljóts saga
- Vatnsdœla saga
- Víga-Glúms saga
- Víglundar saga
- Vápnfirðinga saga
- Þorsteins saga hvíta
- Þorsteins saga Síðu-Hallssonar
- Þórðar saga hreðu
- Ölkofra saga
