Sago
Sago - rodzaj mączki (skrobi) wyrabianej z wnętrza palmy sagowej (Metroxylon sagu). Stanowi podstawę wyżywienia ludności Nowej Gwinei i Moluków. W niektórych innych krajach tropikalnych jest ważnym, lecz nie podstawowym produktem żywnościowym.
Spis treści |
Pozyskiwanie [edytuj]
Pień dorosłej rośliny ścina się, biały rdzeń rozdrabnia się i wypłukuje skrobię przy pomocy wody. Z jednej rośliny otrzymuje się od 200 do 400 kg rdzenia, z czego około 40% stanowi sago[1]. Papkę skrobiową, przecedza się przez sito, krople skapują na gorącą blachę, tworząc okrągłe, twarde "ziarenka", tzw. sago perłowe[2]
Wykorzystanie [edytuj]
Sago jest używane albo do pieczenia (podpłomyki) albo mieszane razem z wodą, w wyniku czego powstaje gęsta zawiesina gotowa do spożycia, sago może też być mielone i używane w taki sposób jak mąka ze zbóż. Stosuje się także jako dodatek to zup. Sago zaleca się osobom z problemami żołądkowymi, gdyż jest bardzo lekkostrawne[1]. Skrobia z sago zawiera prawie wyłącznie węglowodany, oraz małe ilości białka, witamin oraz niektórych minerałów.
Substytuty sago [edytuj]
Zamienniki sago bywają wyrabiane także z innych gatunków sagowców, głównie w rejonie Pacyfiku - przy czym jest to rzadziej spotykana forma, która ponadto różni się od sago wyrabianego z gatunku Metroxylon sagu. Pozyskiwanie skrobi z sagowców może się wiązać z koniecznością specjalnej obróbki części roślin w celu usunięcia trucizn[3][4]. Główne gatunki:
- Sagowiec podwinięty (Cycas cyrcinalis)
- Dioon jadalny (Dioon edule)[2]
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 Jarmila Mladá, František Procházka: Atlas cizokrajných rostlin, str. 272
- ↑ 2,0 2,1 Jens Rohwer:Atlas roślin tropikalnych, str. 40
- ↑ R. Antoszewski: Jak żywić się trucizną.. [dostęp 2012-03-05].
- ↑ G. L. Laqueur, M. Spatz: Toxicology of Cycasin. W: Cancer Res November 1968 28:2262-2267 [on-line]. Symposium on Carcinogenesis of Plant Origin. [dostęp 2012-03-05].
