Sago

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy mączki. Zobacz też: Sago - wieś w Portugalii.
Pozyskiwanie sago z kłodziny
Skrobia uzyskana z palmy sagowej
Podpłomyki z mączki sagowej i wody

Sago - rodzaj mączki (skrobi) wyrabianej z wnętrza palmy sagowej (Metroxylon sagu). Stanowi podstawę wyżywienia ludności Nowej Gwinei i Moluków. W niektórych innych krajach tropikalnych jest ważnym, lecz nie podstawowym produktem żywnościowym.

Pozyskiwanie[edytuj | edytuj kod]

Pień dorosłej rośliny ścina się, biały rdzeń rozdrabnia się i wypłukuje skrobię przy pomocy wody. Z jednej rośliny otrzymuje się od 200 do 400 kg rdzenia, z czego około 40% stanowi sago[1]. Papkę skrobiową przecedza się przez sito, krople skapują na gorącą blachę, tworząc okrągłe, twarde "ziarenka", tzw. sago perłowe[2]

Wykorzystanie[edytuj | edytuj kod]

Sago jest używane albo do pieczenia (podpłomyki) albo mieszane razem z wodą, w wyniku czego powstaje gęsta zawiesina gotowa do spożycia. Sago może też być mielone i używane w taki sposób jak mąka ze zbóż. Stosuje się także jako dodatek do zup. Sago zaleca się osobom z problemami żołądkowymi, gdyż jest bardzo lekkostrawne[1]. Skrobia z sago zawiera prawie wyłącznie węglowodany oraz małe ilości białka, witamin i niektórych minerałów.

Substytuty sago[edytuj | edytuj kod]

Zamienniki sago bywają wyrabiane także z innych gatunków sagowców, głównie w rejonie Pacyfiku - przy czym jest to rzadziej spotykana forma, która ponadto różni się od sago wyrabianego z gatunku Metroxylon sagu. Pozyskiwanie skrobi z sagowców może się wiązać z koniecznością specjalnej obróbki części roślin w celu usunięcia trucizn[3][4]. Główne gatunki:

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Jarmila Mladá, František Procházka: Atlas cizokrajných rostlin, str. 272
  2. 2,0 2,1 Jens Rohwer:Atlas roślin tropikalnych, str. 40
  3. R. Antoszewski: Jak żywić się trucizną.. [dostęp 2012-03-05].
  4. G. L. Laqueur, M. Spatz: Toxicology of Cycasin. W: Cancer Res November 1968 28:2262-2267 [on-line]. Symposium on Carcinogenesis of Plant Origin. [dostęp 2012-03-05].