Saneczkarstwo na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2010

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Information icon.svg Główny artykuł: Zimowe Igrzyska Olimpijskie 2010.
Olympische Ringe
Luge pictogram.svg

Zawody w saneczkarstwie na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2010 odbyły się na torze saneczkowym w Whistler. Saneczkarze po raz dwunasty walczyli o medale igrzysk olimpijskich.

Zawodnicy i zawodniczki rywalizowali w trzech konkurencjach: jedynkach mężczyzn, jedynkach kobiet oraz dwójkach mężczyzn. Zawody odbywały się od 13 do 17 lutego 2010 roku. W tabeli medalowej najlepsi okazali się Niemcy.

Terminarz[edytuj | edytuj kod]

Data Godzina Miejscowość Konkurencja Gold medal olympic.svg Złoto Silver medal olympic.svg Srebro Bronze medal olympic.svg Brąz
14 lutego 2010 13:00UTC-9 / 22:00 CET Whistler Jedynki mężczyzn Niemcy Felix Loch Niemcy David Möller Włochy Armin Zöggeler
16 lutego 2010 13:00 UTC-9 / 22:00 CET Whistler Jedynki kobiet Niemcy Tatjana Hüfner Austria Nina Reithmayer Niemcy Natalie Geisenberger
17 lutego 2010 17:00 UTC-9 / 02:00 CET Whistler Dwójki mężczyzn Austria Andreas Linger/Wolfgang Linger Łotwa Andris Šics/Juris Šics Niemcy Patric Leitner/Alexander Resch
Tor saneczkowy w Whistler

Kwalifikacje[edytuj | edytuj kod]

Do Igrzysk Olimpijskich w Vancouver/Whistler mogło się zakwalifikować maksymalnie 110 zawodników[1]. W pierwszych przejazdach zawodów wystartowało 38 mężczyzn w jedynkach, 29 kobiet w jedynkach oraz 20 dwójek męskich.

Kobiety[edytuj | edytuj kod]

Jedynki[edytuj | edytuj kod]

Pozycja Zawodniczka Narodowość Czas Strata
Gold medal icon.svg Tatjana Hüfner  Niemcy 2:46.524
Silver medal icon.svg Nina Reithmayer  Austria 2:47.014 +0.490
Bronze medal icon.svg Natalie Geisenberger  Niemcy 2:47.101 +0.577
4. Tatiana Iwanowa  Rosja 2:47.181 +0.657
5. Anke Wischnewski  Niemcy 2:47.253 +0.729
6. Aleksandra Rodionowa  Rosja 2:47.456 +0.932
7. Martina Kocher  Szwajcaria 2:47.575 +1.051
8. Ewelina Staszulonek  Polska 2:47.621 +1.097



Mężczyźni[edytuj | edytuj kod]

Jedynki[edytuj | edytuj kod]

Pozycja Zawodnik Narodowość Czas Strata
Gold medal icon.svg Felix Loch  Niemcy 3:13.085
Silver medal icon.svg David Möller  Niemcy 3:13.764 +0.679
Bronze medal icon.svg Armin Zöggeler  Włochy 3:14.375 +1.290
4. Albert Diemczenko  Rosja 3:14.405 +1.320
5. Andi Langenhan  Niemcy 3:14.629 +1.544
6. Daniel Pfister  Austria 3:14.726 +1.641
7. Samuel Edney  Kanada 3:14.840 +1.755
8. Tony Benshoof  Stany Zjednoczone 3:15.128 +2.043



Dwójki[edytuj | edytuj kod]

Pozycja Zawodnik 1 Zawodnik 2 Narodowość Czas Strata
Gold medal icon.svg Andreas Linger
Wolfgang Linger
 Austria 1:22.705
Silver medal icon.svg Andris Šics
Juris Šics
 Łotwa 1:22.969 +0.264
Bronze medal icon.svg Patric Leitner
Alexander Resch
 Niemcy 1:23.040 +0.335
4. Christian Oberstolz
Patrick Gruber
 Włochy 1:23.112 +0.407
5. André Florschütz
Torsten Wustlich
 Niemcy 1:23.190 +0.485
6. Dan Joye
Christian Niccum
 Stany Zjednoczone 1:23.291 +0.586
7. Chris Moffat
Mike Moffat
 Kanada 1:23.398 +0.693
8. Tobias Schiegl
Markus Schiegl
 Austria 1:23.528 +0.823



Klasyfikacja medalowa[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Państwo Gold medal with cup.svg Silver medal with cup.svg Bronze medal with cup.svg Razem
1.  Niemcy 2 1 2 5
2.  Austria 1 1 0 2
3.  Łotwa 0 1 0 1
4.  Włochy 0 0 1 1

Wypadki[edytuj | edytuj kod]

Wikinews-logo.svg
Zobacz wiadomość w serwisie Wikinews na temat Vancouver: gruziński saneczkarz zginął na treningu

Nodar Kumaritaszwili przy prędkości około 140 km/h, wypadł z sanek i uderzył w nieosłoniętą podporę dachu. Stracił przytomność. Lekarze podjęli natychmiastową akcję reanimacyjną - sztuczne oddychanie i masaż serca, po wypadku w pobliżu toru wylądował helikopter, który zabrał zawodnika do szpitala. Po kilku minutach stwierdzono śmierć 21-letniego Gruzina.

W piątek w Whistler było jeszcze kilka wypadków. Potłukł się dwukrotny mistrz olimpijski - Włoch Armin Zöggeler. Stracił kontrolę nad sankami na 11. zakręcie, uważanym za najbardziej niebezpieczny fragment olimpijskiej trasy. Spadł z sanek, ale doświadczenie i zimna krew pozwoliły mu utrzymać lewą ręką sprzęt i uniknąć poważniejszych konsekwencji. Problemy miała również Rumunka Violeta Stramaturaru, która na kilka minut straciła przytomność. Olimpijski tor uważany jest za najszybszy i jeden z najniebezpieczniejszych na świecie[2].

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]