Seweryn Uruski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Seweryn Maciej Leon Uruski herbu Sas (ur. 1 czerwca 1817 w Biłce Szlacheckiej koło Lwowa – zm. 16 sierpnia 1890 w Pizie) – marszałek szlachty guberni warszawskiej, tajny radca i ochmistrz dworu cesarskiego, heraldyk - prezes Heroldii Królestwa Polskiego, autor 15-tomowego Herbarza szlachty polskiej, hrabia od 1844.

Znany także z Pałacu Uruskich w Warszawie i nieudanej inicjatywy targowiska Sewerynów na Dynasach.

Ożeniony z Ermancją Hermancją Ermanią Tyzenhauz herbu Bawół i miał z nią 3 dzieci:

  • hr. Mateusz Rudolf Michał Uruski (ur. i zm. 1843),
  • hr. Maria Wanda Felicja Uruska (1853-1931)
  • hr. Seweryna Maria Uruska (1860-1931).

Najsłynniejsze jego dzieło – 15-tomowy Herbarz szlachty polskiej wydany został staraniem jego córek dopiero w latach 1904-1917.

Zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]