Shoemaker-Levy 9

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Shoemaker-Levy 9
Fragmenty komety w drodze do Jowisza, zdjęcie zrobione przez Kosmiczny Teleskop Hubble’a, 17 maja 1994.
Fragmenty komety w drodze do Jowisza, zdjęcie zrobione przez Kosmiczny Teleskop Hubble’a, 17 maja 1994.
Odkrywca Carolyn Shoemaker, Eugene Shoemaker i David Levy
Data odkrycia 24 marca 1993
Nazwy alternatywne D/1993 F2
Elementy orbity
Charakterystyka fizyczna jądra
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Zdjęcie uderzenia komety Shoemaker-Levy 9 w powierzchnię Jowisza zrobione z pokładu sondy kosmicznej Galileo z odległości 238 mln km
Ślady na powierzchni Jowisza po uderzeniu fragmentów komety Shoemaker-Levy 9

D/Shoemaker-Levy 9 (nazwa klasyfikacyjna D/1993 F2, gdzie litera D oznacza "defunct" - nieistniejący, zlikwidowany) – kometa należąca do rodziny komet Jowisza, odkryta 24 marca 1993 roku przez Carolyn i Eugene'a Shoemakerów oraz Davida Levy'ego.

Przechwycenie grawitacyjne przez Jowisza i zderzenie z planetą[edytuj | edytuj kod]

Kometa ta została przechwycona przez oddziaływanie grawitacyjne Jowisza i na pewien czas stała się jego satelitą wraz z nim obiegając Słońce (o okresie obiegu wokół Jowisza wynoszącym ok. 2 lata). Obliczenia wykazały, że podczas ostatniego przed odkryciem przejścia komety przez peryjowium (czyli punkt położony najbliżej Jowisza) w odległości 0,3 promienia planety, kometa przekroczyła granicę Roche'a i pod wpływem silnego pola grawitacyjnego rozpadła się na wiele części. Przy kolejnym powrocie – 16 lipca 1994 roku – nastąpił upadek tych pozostałości na powierzchnię Jowisza. Upadek obserwowany był przez astronomów zarówno za pomocą instrumentów na Ziemi, jak kamer zainstalowanych na pokładzie sondy kosmicznej Galileo przebywającej w tamtej chwili w drodze z Ziemi do Jowisza.

W czerwcu 1993 roku polski astronom Wiesław Wiśniewski pracujący w Tucson (Stany Zjednoczone) stwierdził, iż jej jądro składa się z łańcucha 9 brył, a wykonana przez niego fotografia obiegła prasę całego świata. Ostatecznie kometa podzieliła się na 21 fragmentów[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]