Trojańczycy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Obrazowe przedstawienie usytuowania planetoid trojańskich (obóz trojański i grecki) na orbicie Jowisza
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy astronomii. Zobacz też: Troja i wojna trojańska.

Trojańczycy – dwie grupy planetoid, krążących wokół Słońca po orbitach bardzo podobnych do orbity Jowisza. Są one skupione wokół punktów libracji (wierzchołków dwóch trójkątów równobocznych o podstawie będącej odcinkiem Słońce–Jowisz). Znaczenie tego terminu zostało później rozszerzone na planetoidy towarzyszące innym planetom.

Historia odkryć[edytuj | edytuj kod]

Pierwszą odkrytą planetoidą trojańską była (588) Achilles, o średnicy około 135 km, odkryta przez niemieckiego astronoma Maxa Wolfa w 1906 roku. Największe spośród tych obiektów nazwano imionami bohaterów wojny trojańskiej, opisanej w „Iliadzie” Homera.

Planetoidy należące do „obozu greckiego” wyprzedzają Jowisza w jego ruchu orbitalnym, poruszając się wokół punktu libracji L4, znajdującego się na orbicie 60° przed planetą, a te należące do „obozu trojańskiego” podążają za planetą, wokół punktu L5, znajdującego się na orbicie 60° za Jowiszem. Są jednak odstępstwa od tej reguły, ponieważ (624) Hektor znajduje się w „obozie greckim”, a (617) Patroclus – w „obozie trojańskim”.

Największą spośród planetoid trojańskich jest (624) Hektor, o rozmiarach 370×200 km. Posiada on niewielki księżyc.

Późniejsze odkrycia[edytuj | edytuj kod]

W latach osiemdziesiątych XX wieku odkryte zostały pierwsze księżyce trojańskie, dzielące orbitę z większymi satelitami planety – w układzie księżyców Saturna.

W latach dziewięćdziesiątych XX wieku i na początku wieku XXI okazało się, że planetoidy trojańskie znajdują się także na orbitach innych planet.

Współcześnie (stan na 9 listopada 2014) znanych jest:

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Trojan Minor Planets (ang.). IAU Minor Planet Center. [dostęp 2014-11-09].
  2. Martin Connors, Paul Wiegert, Christian Veillet. Earth’s Trojan asteroid. „Nature”. 475, s. 481–483, 2011-07-28 (ang.). [dostęp 2012-09-11]. 
  3. Jacob Aron: Astrophile: Mighty Trojan found marching with Uranus (ang.). New Scientist, 2013-03-28. [dostęp 2013-04-29].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]