Siciny (województwo dolnośląskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Siciny
Kościół św. Marcina w Sicinach
Kościół św. Marcina w Sicinach
Państwo  Polska
Województwo dolnośląskie
Powiat górowski
Gmina Niechlów
Wysokość 102 m n.p.m.
Liczba ludności (III 2011) 599[1]
Strefa numeracyjna (+48) 65
Kod pocztowy 56-215
Tablice rejestracyjne DGR
SIMC 0373646
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Siciny
Siciny
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Siciny
Siciny
Ziemia 51°43′N 16°25′E/51,716667 16,416667

Siciny (niem. Seitsch) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie górowskim, w gminie Niechlów.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Przez wieś przebiega droga wojewódzka nr 305.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsza wzmianka osady Sezesco pochodzi z roku 1155. Od roku 1309 własność Opactwa cysterskiego w Lubiążu, którzy zbudowali w XVIII w. pałac - dziś zabytek klasy I. Tutejszy kościół Św. Marcina wzniesiony w latach 1736-1740 w stylu późnego baroku o jednonawowym założeniu z kopułą w centrum, ma bogato zdobione wnętrze. Są w nim ołtarze - dzieło rzeźbiarza F. Mangolda oraz freski pędzla uczniów Filipa Bentuma - Antona Feldera i Ignaz Axtera. Architektura kościoła podobna jest do kościoła św Mikołaja w Pradze (twórca - Kilian Ignaz Drezinhoffer), kościoła św Walentego w Lubiążu (tam też freski tych samych twórców) oraz kościoła Krzyża w Lesznie. Architektem kościoła w Sicinach oraz wieży kościoła Krzyża w Lesznie jest Martin Frantz.

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

W latach 1945-54 w Sicinach była siedziba gminy Siciny. Od roku 1954 do 1972 funkcjonuje Gromadzka Rada Narodowa w Sicinach. W roku 1973 wieś traci swój status administracyjny i wchodzi w skład nowej gminy Niechlów. Do roku 1975 Siciny przynależą do województwa wrocławskiego. W latach 1975-1998 należy do województwa leszczyńskiego, by 1 stycznia 1999 wrócić do Dolnego Śląska.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są obiekty[2]:

  • kościół parafialny pw. Św. Marcina, barokowy, z lat 1736-1742, z wieżą z 1777 r. i bogatym wyposażeniem
  • ogrodzenie cmentarza kościelnego, mur z bramą i wnękami Drogi Krzyżowej, z połowy XVIII w.
  • pałac, barokowy, (opacki), z lat 1710-1760 - z połowy XVIII wieku.
  • wiatrak, z XVIII w.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy