Simon Luttichuys

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Vanitas, ok. 1650, Muzeum Narodowe w Gdańsku

Simon Luttichuys (ur. w 1610 w Londynie, zm. w 1661 w Amsterdamie) – holenderski malarz okresu baroku.

Prawdopodobnie był uczniem Jana Trecka. W jego twórczości znać wpływy bogatych martwych natur Jana de Heema. Przedstawiał potrawy i naczynia na stole skomponowane diagonalnie, niekiedy elementy wanitatywne. Malował też portrety. Jego młodszy brat – Issac Luttichuys był portrecistą.

Wybrane dzieła[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons
  • Martwa natura z przewróconym kuflem i kieliszkiem (1649) – Berlin, Gemäldegalerie,
  • Martwa natura z czaszką (1635-40) – Museum of Fine Arts, Houston,
  • Martwa natura z homarem (1656) – Berlin, Gemäldegalerie,
  • Martwa natura z owocami i różami – Oksford, Ashmolean Museum,
  • Martwa natura ze srebrnym kubkiem (przed 1661) – Warszawa, Pałac w Wilanowie,
  • Śniadanie z szynką – St. Petersburg, Ermitaż,
  • Vanitas (ok. 1650) – Gdańsk, Muzeum Narodowe.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Robert Genaille, Maciej Monkiewicz, Antoni Ziemba: Encyklopedia malarstwa flamandzkiego i holenderskiego, Warszawa: Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe; Wydaw. Naukowe PWN, 2001. ISBN 83-221-0686-6.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]