Sinologia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Sinologia (a. chinoznawstwo; nazwa wywodzi się od łacińskiej nazwy Chin - Sina) jest to dziedzina naukowa zajmująca się wszystkim, co dotyczy Chin: językami chińskimi, kulturą, historią, systemami religijnymi i filozoficznymi (jak np. buddyzm, konfucjanizm, czy taoizm), literaturą, a także gospodarką itd. Za europejskiego pioniera sinologii można uznać Marco Polo, a za pioniera polskiego - jezuitę o. Michała Boyma. Początki sinologii jako dziedziny naukowej datują się od czasów Matteo Ricciego, dzięki któremu jezuici założyli misję na cesarskim dworze Mingów w Pekinie. To wtedy powstały pierwsze szczegółowe, choć nie zawsze zgodne z prawdą, relacje nt. chińskiego języka, medycyny, obyczajów itd. To wtedy również utarła się zlatynizowana pisownia niektórych chińskich nazw i nazwisk, np. Konfucjusz (łac. confucius od chińs. Kongfuzi). Badaniem tych pionierskich czasów sinologii zajmuje się dziedzina zwana sinolatynistyką.

Spis treści

Znani sinolodzy i znawcy Chin [edytuj]

Australia [edytuj]

Austria [edytuj]

Belgia [edytuj]

Chiny, Hongkong, Tajwan [edytuj]

Czechy [edytuj]

Dania [edytuj]

Francja [edytuj]

Holandia [edytuj]

  • J.J.L. Duyvendak

Jamajka [edytuj]

Japonia [edytuj]

Kanada [edytuj]

Macedonia [edytuj]

Niemcy [edytuj]

Norwegia [edytuj]

Polska [edytuj]

Zob. też Polskie transkrypcje języka chińskiego

Rosja [edytuj]

Singapur [edytuj]

Słowenia [edytuj]

Stany Zjednoczone [edytuj]

Szwajcaria [edytuj]

Szwecja [edytuj]

Ukraina [edytuj]

Węgry [edytuj]

Wielka Brytania [edytuj]

Włochy [edytuj]

Czasopisma sinologiczne [edytuj]