Indologia
Indologia, indianistyka - nauka zajmująca się badaniem języków, literatury, historii, sztuki, kultury i religii Indii. Specjalista z tej dziedziny to indolog lub indianista.
Pierwszym Europejczykiem badającym dawną literaturę Indii (literatura sanskrycka) był Anglik Charles Wilkins, który w 1785 roku przetłumaczył Bhagawadgitę (Pieśń Pana) na język angielski. W Anglii wybitnymi indologami w XIX wieku byli William Jones i Henry Thomas Colebrooke.
W Niemczech badaniami nad kulturą i językiem Indii zajmowali się w XIX wieku m.in. August Wilhelm Schlegel (1767-1845), jego brat Fryderyk Schlegel (1772-1829), Franz Bopp, Wilhelm von Humboldt, Friedrich Rückert i Max Müller.
Francuz Abraham Hyacinthe Anquetil-Duperron przełożył wybór upaniszad z języka perskiego na łacinę w pracy Oupnek'hat, opublikowanej w latach 1801-1802.
Polscy indolodzy [edytuj]
- Jan Hanusz
- Andrzej Gawroński
- Helena Willman-Grabowska
- Stanisław Franciszek Michalski
- Stanisław Schayer
- Arnold Kunst
- Maryla Falk
- Stefan Stasiak
- Constantin Régamey
- Ludwik Skurzak
- Ludwik Sternbach
- Jerzy Otrębski
- Antoni Kałuski
- Tadeusz Pobożniak
- Eugeniusz Słuszkiewicz
- Grażyna Spychalska
- Franciszek Tokarz
- Leon Cyboran
- Jan Kieniewicz
- Maria Krzysztof Byrski
- Marek Mejor
- Danuta Stasik
Do indologów niektórzy zaliczają też parafrazujących z sanskrytu poetów, jak Antoni Lange, czy popularyzatorów, jak Wanda Dynowska.
