Skład armii Konfederacji pod Gettysburgiem

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Poniższa lista prezentuje ordre de bataille konfederackiej Armii Północnej Wirginii podczas bitwy pod Gettysburgiem stoczonej w dniach 13 lipca 1863 roku.

Armii Północnej Wirginii[edytuj | edytuj kod]

Dowództwo i sztab armii[edytuj | edytuj kod]

Dowódca armii – gen. Robert E. Lee
Szef sztabu – płk Robert H. Chilton
Dowódca artylerii – gen. bryg. William N. Pendleton
Szef służby medycznej – dr Lafayette Guild
Szef oficerów artylerii[1] – ppłk Briscoe G. Baldwin
Szef intendentury[2] – ppłk Robert G. Cole
Szef kwatermistrzostwa[3] – ppłk James L. Corley
Generalny sędzia armii[4] – mjr Henry E. Young
Sekretarz wojskowy – płk Armistead L. Long
Adiutant dowódcy armii[5] – ppłk Walter H. Taylor
Adiutant sekretarz wojskowego[6] – mjr Charles Marshall
Adiutant Inspektora Generalnego[7] – mjr Charles S. Vanable
Inżynieria – kpt. Samuel R. Johnston

Eskorta sztabu – batalion C z 39 pułku kawalerii z Wirginii (43 żołnierzy)

I Korpus[edytuj | edytuj kod]

Dowódca korpusu – gen. por. James Longstreet
Szef sztabu korpusu – płk Gilbert Moxley Sorrel
Liczebność korpusu – 20 811 żołnierzy, 85 dział

DYWIZJA MCLAWSA
Dowódca – gen. mjr Lafayette McLaws
Liczebność – 6924 żołnierzy, 15 dział

Pułki z Karoliny Południowej:
2 pułk – 412 żołnierzy; dowódca: płk John D. Kennedy (ranny)[8], ppłk Franklin Gaillard
3 pułk – 406 żołnierzy; dowódca: mjr Robert C. Maffett, płk James D. Nance[9]
7 pułk – 400 żołnierzy; dowódca: płk David Wyatt Aiken (ranny), ppłk Elbert Bland (ranny)[10], ponownie płk Aiken
8 pułk – 300 żołnierzy; dowódca: płk John W. Henagan
15 pułk – 448 żołnierzy; dowódca: płk William D. De Saussure (śmiertelnie ranny)[11], mjr William M. Gist
3 batalion[12] – 203 żołnierzy; dowódca: ppłk William G. Rice

  • Brygada Semmesa; dowódca – gen. bryg. Paul J. Semmes (śmiertelnie ranny)[13], płk Goode Bryan (1334 żołnierzy)

Pułki z Georgii:
10 pułk – 303 żołnierzy; dowódca: płk John B. Weems
50 pułk – 302 żołnierzy; dowódca: płk William R. Manning
51 pułk – 303 żołnierzy; dowódca: płk Edward Ball
53 pułk – 422 żołnierzy; dowódca: płk James P. Simms

  • Brygada Barksdale’a; dowódca – gen. bryg. William Barksdale (śmiertelnie raniony)[14], płk Benjamin G. Humphreys (1620 żołnierzy)

Pułki z Missisipi:
13 pułk – 481 żołnierzy; dowódca: płk James W. Carter (zabity)[15], ppłk Kennon McElroy (ranny)[10], mjr John M. Bradley (śmiertelnie ranny)[16], por. Absalom H. Farrar (ranny i wzięty do niewoli)[17]
17 pułk – 469 żołnierzy; dowódca: płk William D. Holder (ranny)[10], ppłk John C. Fiser (ranny)[10], mjr Andrew J. Pulliam (ranny)[18], mjr Richard E. Jones (zabity)[15], kpt. Gwen R. Cherry
18 pułk – 242 żołnierzy; dowódca: płk Thomas M. Griffin (ranny)[10], ppłk William H. Luse (wzięty do niewoli)[19], mjr George B. Gerald
21 pułk – 424 żołnierzy; dowódca: płk Humphreys, kpt. Isaac D. Stamps (zabity)[20], por. William P. McNeily

Pułki z Georgii:
16 pułk – 393 żołnierzy; dowódca: płk Bryan
18 pułk – 302 żołnierzy; dowódca: ppłk Solon Z. Ruff
24 pułk – 303 żołnierzy; dowódca: płk Robert McMillan
Legion Cobba – 213 żołnierzy; dowódca: ppłk Luther J. Glen
Legion Phillipsa[21] – 273 żołnierzy; dowódca: ppłk E. S. Barclay
3 batalion strzelców wyborowych – 209 żołnierzy; dowódca: ppłk Nathan Hutchins

Bateria A z 1 pułku artylerii z Karoliny Północnej – 2 działa gładkolufowe typu Napoleon i 2 działa gwintowane, 131 żołnierzy; dowódca: kpt. Basil C. Manly
Artyleria Pułaskiego z Georgii[22] – 2 działa gwintowane i 2 działa gwintowane typu Parrott, 63 żołnierzy; dowódca: kpt. kpt. John C. Fraser (śmiertelnie ranny)[16], por. William J. Furlong
Bateria z 1 pułku haubic z Richmond – 2 działa gładkolufowe typu i 2 działa gwintowane, 90 żołnierzy; dowódca: kpt. Edward S. McCarthy
Artyleria Troupa – 2 haubice i 2 działa gwintowane typu Parrott, 90 żołnierzy; dowódca: kpt. Henry H. Carlton

DYWIZJA HOODA
Dowódca – gen. mjr John B. Hood (ranny)[23], gen. bryg. Evander M. Law
Liczebność – 7375 żołnierzy, 19 dział

  • Brygada Lawa; dowódca – gen. bryg. Law, płk James L. Sheffield (1933 żołnierzy)

Pułki z Alabamy:
4 pułk – 308 żołnierzy; dowódca: płk Laurance H. Scruggs
15 pułk – 499 żołnierzy; dowódca: płk William C. Oates, kpt. Blanton A. Hill
44 pułk – 363 żołnierzy; dowódca: płk William F. Perry
47 pułk – 347 żołnierzy; dowódca: płk James W. Jackson[24], ppłk Michael J. Bulger (ranny i wzięty do niewoli)[25], mjr James M. Campbell
48 pułk – 374 żołnierzy; dowódca: płk Sheffield, kpt. Thomas J. Eubanks

  • Brygada Andersona; dowódca – gen. bryg. George T. Anderson (ranny)[10], ppłk William Luffman (1874 żołnierzy)

Pułki z Georgii:
7 pułk – 377 żołnierzy; dowódca: płk William W. White
8 pułk – 312 żołnierzy; dowódca: płk John R. Towers
9 pułk – 340 żołnierzy; dowódca: ppłk John C. Mounger (zabity)[26], mjr William M. Jones (ranny)[27], kpt. George Hillyer
11 pułk – 310 żołnierzy; dowódca: płk Francis H. Little (ranny)[28], płk Luffman, mjr Henry D. McDaniel (ranny i wzięty do niewoli)[29], kpt. William H. Mitchell
59 pułk – 525 żołnierzy; dowódca: płk Jack Brown

  • Brygada Robertsona; dowódca – gen. bryg. Jerome B. Robertson, ppłk Philip A. Work (1734 żołnierzy)

3 pułk z Arkansas – 479 żołnierzy; dowódca: płk Van H. Manning (ranny), ppłk Robert S. Taylor
Pułki z Teksasu:
1 pułk – 426 żołnierzy; dowódca: ppłk Work, mjr Frederick S. Bass
4 pułk – 415 żołnierzy; dowódca: płk John C. G. Key (ranny)[30], mjr John P. Bane
5 pułk – 409 żołnierzy; dowódca: płk Robert M. Powell (ranny i wzięty do niewoli)[31], ppłk King Bryan (ranny)[32], mjr Jefferson C. Rogers

  • Brygada Benninga ; dowódca – gen. bryg. Henry L. Benning (1420 żołnierzy)

Pułki z Georgii:
2 pułk – 348 żołnierzy; dowódca: ppłk William T. Harris (zabity)[33], mjr William S. Shepherd
15 pułk – 348 żołnierzy; dowódca: płk Dudley M. DuBose
17 pułk – 350 żołnierzy; dowódca: płk Wesley C. Hodges
20 pułk – 350 żołnierzy; dowódca: płk John A. Jones (zabity)[34], ppłk James D. Waddell

Bateria F z 13 pułku artylerii z Karoliny Północnej – 2 haubice i 3 działa gładkolufowe typu Napoleon, 112 żołnierzy; dowódca: kpt. Alexander C. Latham
Bateria D z 1 pułku artylerii z Karoliny Północnej – 2 działa gładkolufowe typu Napoleon i 3 działa gwintowane typu Parrot, 148 żołnierzy; dowódca: kpt. James Reilly
Artyleria z Charlestonu (Karolina Południowa) – 4 działa gładkolufowe typu Napoleon, 71 żołnierzy; dowódca: kpt. William K. Bachman
Artyleria lekka Palmetto (Karolina Południowa) – 2 działa gładkolufowe typu Napoleon i 2 działa gwintowane typu Parrot, 63 żołnierzy; dowódca: kpt. Hugh R. Garden

DYWIZJA PICKETTA[35]
Dowódca – gen. mjr George E. Pickett
Liczebność – 5578 żołnierzy, 17 dział

Pułki z Wirginii:
8 pułk – 193 żołnierzy; dowódca: płk Eppa Hunton (ranny), ppłk Norborne Berkeley (ranny i wzięty do niewoli)[38], mjr Edmund Berkeley (ranny)[39]
18 pułk – 312 żołnierzy; dowódca: ppłk Henry A. Carrington (ranny i wzięty do niewoli)[40], por. Richardson Ferguson
19 pułk – 328 żołnierzy; dowódca: płk Henry Gantt (ranny)[41], ppłk John T. Ellis (śmiertelnie ranny)[42], mjr Peyton
28 pułk – 333 żołnierzy; dowódca: płk Robert C. Allen (zabity)[43], ppłk William Watts
56 pułk – 289 żołnierzy; dowódca: płk William D. Stuart (śmiertelnie ranny)[44], ppłk P. P. Slaughter

  • Brygada Armisteada; dowódca – gen. bryg. Lewis A. Armistead (śmiertelnie ranny i wzięty do niewoli)[45], płk William R. Aylett (ranny)[37] (2055 żołnierzy)

Pułki z Wirginii:
9 pułk – 318 żołnierzy; dowódca: mjr John C. Owens (śmiertelnie raniony)[46], kpt. James J. Phillips
14 pułk – 422 żołnierzy; dowódca: płk James G. Hodges (zabity)[47], ppłk William White (ranny)[48]
38 pułk – 400 żołnierzy; dowódca: płk Edward C. Edmonds (zabity)[47], ppłk Powhatan B. Whittle (śmiertelnie ranny)[49], ppłk Joseph R. Cabell
53 pułk – 435 żołnierzy; dowódca: płk Aylett, ppłk Rawley W. Martin (śmiertelnie raniony i wzięty do niewoli)[50], mjr John C. Timberlake (wzięty do niewoli)[51], kpt. Henry Edmunds
57 pułk – 476 żołnierzy; dowódca: płk John Bowie Magruder (śmiertelnie ranny)[52], ppłk Benjamin H. Wade[49], mjr Clement R. Fontaine

  • Brygada Kempera; dowódca – gen. bryg. James L. Kemper (ranny)[53], płk Joseph Mayo junior (1634 żołnierzy)

Pułki z Wirginii:
1 pułk – 209 żołnierzy; dowódca: płk Lewis B. Williams (śmiertelnie ranny)[54], ppłk F. G. Skinner
3 pułk – 332 żołnierzy; dowódca: płk Mayo, ppłk Alexander D. Callcote (zabity)[55], mjr William H. Pryor
7 pułk – 335 żołnierzy; dowódca: płk Waller T. Patton (śmiertelnie ranny i wzięty do niewoli), ppłk Charles C. Flowerree
11 pułk – 359 żołnierzy; dowódca: mjr Kirkwood Otey (ranny)[56], kpt. James R. Hutter (ranny i wzięty do niewoli)[57], kpt. John Holmes Smith (ranny)[58]
24 pułk – 395 żołnierzy; dowódca: płk William R. Terry (ranny)

  • Batalion artylerii pod dowództwem mjr Jamesa Dearinga (4 baterie, 17 dział, 419 żołnierzy)

Artyleria Fauquiera (Wirginia) – 4 działa gładkolufowe typu Napoleon i 2 działa gwintowane typu Parrot, 134 żołnierzy; dowódca: kpt. Robert M. Stribling
Artyleria z Richmond „Hampden” (Wirginia) – 2 działa gładkolufowe typu Napoleon, 1 działo gwintowane i 1 działo gwintowane typu Parrot, 90 żołnierzy; dowódca: kpt. William H. Caskie
Artyleria z Richmond „Fayette” (Wirginia) – 1 działo gładkolufowe typu Napoleon i 2 działa gwintowane typu Parrot, 90 żołnierzy; dowódca: kpt. Miles C. Macon
Bateria z Lynchburga (Wirginia) – 4 działa gładkolufowe typu Napoleon, 96 żołnierzy; dowódca: kpt. Joseph G. Blount

REZERWA ARTYLERII KORPUSU pod dowództwem płk Jamesa B. Waltona (10 baterii, 34 działa, 918 żołnierzy)

  • Batalion Alexandra; dowódca – płk Edward P. Alexander (6 baterii, 24 działa, 576 żołnierzy)

Artyleria z Ashland (Wirginia) – 2 działa gładkolufowe typu Napoleon i 2 działa gwintowane typu Parrot, 103 żołnierzy; dowódca: kpt. Pichegru Woolfolk junior (ranny)[59], por. James Woolfolk
Artyleria z Bedford (Wirginia) – 4 działa gwintowane, 78 żołnierzy; dowódca: kpt. Tyler C. Jordan
Artyleria Brooksa (Karolina Południowa) – 4 haubice, 71 żołnierzy; dowódca: kpt. William W. Fickling, por. Stephen C. Gilbert
Artyleria lekka Madison (Luizjana) – 4 haubice, 135 żołnierzy; dowódca: kpt. George V. Moody
bateria artylerii z Richmond „Parker” (Wirginia) – 3 działa gwintowane, 1 działo gwintowane typu Parrot, 90 żołnierzy; dowódca: kpt. William W. Parker
Bateria artylerii z Bath (Wirginia) – 4 działa gładkolufowe typu Napoleon, 90 żołnierzy; dowódca: kpt. Osmond B. Taylor

Pierwsza kompania – 1 działo gładkolufowe typu Napoleon, 77 żołnierzy; dowódca: kpt. Charles W. Squires
Druga kompania – 2 działa gładkolufowe typu Napoleon i 1 haubica, 80 żołnierzy; dowódca: kpt. John B. Richardson
Trzecia kompania – 3 działa gładkolufowe typu Napoleon, 92 żołnierzy; dowódca: kpt. Merritt B. Miller
Czwarta kompania – 2 działa gładkolufowe typu Napoleon i 1 haubica, 80 żołnierzy; dowódca: kpt. Joe Norcom (ranny)[60], por. H. A. Battles

II Korpus[edytuj | edytuj kod]

Dowódca korpusu - gen. por. Richard Ewell
Szef sztabu korpusu – płk Charles J. Faulkner
Liczebność korpusu – 20 572 żołnierzy, 78 dział
Eskorta – kompania Randolpha z pułku kawalerii z Wirginii (31 żołnierzy; dowódca: kpt. William F. Randolph)

DYWIZJA RODESA
Dowódca – gen. mjr Robert E. Rodes
Liczebność – 7986 żołnierzy, 16 dział

  • Brygada Daniela; dowódca – gen. bryg. Junius Daniel (2162 żołnierzy)

Pułki z Karoliny Północnej:
32 pułk – 454 żołnierzy; dowódca: płk Edmund C. Brabble
43 pułk – 572 żołnierzy; dowódca: płk Thomas S. Kenan (ranny i wzięty do niewoli)[61], ppłk William G. Lewis
45 pułk – 570 żołnierzy; dowódca: ppłk Samuel H. Boyd (ranny i wzięty do niewoli)[62], mjr John R. Winston (ranny i wzięty do niewoli)[63], kpt. A. H. Gallaway (ranny)[64], kpt. James A. Hopkins
53 pułk – 322 żołnierzy; dowódca: płk W. A. Owens
2 batalion – 240 żołnierzy; dowódca: ppłk Hezekiah L. Andrews (zabity)[65], mjr John M. Hancock (ranny i wzięty do niewoli)[66], kpt. Van Brown

  • Brygada Dolesa; dowódca – gen. bryg. George P. Doles (1323 żołnierzy)

Pułki z Georgii:
4 pułk – 341 żołnierzy; dowódca: ppłk David R. E. Winn (zabity)[67], mjr William H. Willis
12 pułk – 327 żołnierzy; dowódca: płk Edward Willis
21 pułk – 287 żołnierzy; dowódca: płk John T. Mercer
44 pułk – 364 żołnierzy; dowódca: płk Samuel P. Lumpkin (ranny i wzięty do niewoli)[68], mjr William H. Peebles

  • Brygada Iversona; dowódca – gen. bryg. Alfred Iverson (1384 żołnierzy)

Pułki z Karoliny Północnej:
5 pułk – 473 żołnierzy; dowódca: kpt. Speight B. West (ranny)[69], kpt. Benjamin Robinson (ranny)[69]
12 pułk – 219 żołnierzy; dowódca: ppłk William S. Davis
20 pułk – 372 żołnierzy; dowódca: ppłk Nelson Slough (ranny)[69], mjr John S. Brooks (ranny)[69], kpt. Lewis T. Hicks
23 pułk – 316 żołnierzy; dowódca: płk Daniel H. Christie (ranny)[70], ppłk Robert D. Johnston (ranny)[69], mjr Charles C. Blacknall (ranny i wzięty do niewoli)[71], kpt. Abner D. Peace (ranny)[69], kpt. William H. Johnston (ranny)[69]

Pułki z Karoliny Północnej:
2 pułk – 243 żołnierzy; dowódca: mjr Daniel W. Hurtt (ranny)[72], kpt. James T. Scales
4 pułk – 196 żołnierzy; dowódca: płk Bryan Grimes
14 pułk – 306 żołnierzy; dowódca: płk Risden Tyler Bennett (ranny)[73], mjr Joseph H. Lambeth
30 pułk – 278 żołnierzy; dowódca: płk Francis M. Parker (ranny)[72], mjr William W. Sillers

Pułki z Alabamy:
3 pułk – 350 żołnierzy; dowódca: płk Cullen A. Battle
5 pułk – 317 żołnierzy; dowódca: płk Josephus M. Hall
6 pułk – 382 żołnierzy; dowódca: płk James N. Lightfoot (ranny)[74], kpt. Milledge L. Bowie
12 pułk – 317 żołnierzy; dowódca: płk Samuel B. Pickens
26 pułk – 319 żołnierzy; dowódca: ppłk John C. Goodgame

  • Batalion artylerii pod dowództwem por. Thomasa H. Cartera (4 baterie, 16 dział, 385 żołnierzy

Artyleria „Jeffersona Davisa” (Alabama) – 4 działa gwintowane, 79 żołnierzy; dowódca: kpt. William J. Reese
Artyleria „Króla Wiliama” (Wirginia) – 2 działa gładkolufowe typu Napoleon i 2 działa gwintowane typu Parrot, 103 żołnierzy; dowódca: kpt. William P. Carter
Artyleria Morrisa (Wirginia) – 4 działa gładkolufowe typu Napoleon, 114 żołnierzy; dowódca: kpt. Richard C. M. Page
Artyleria z Richmond Orange (Wirginia) – 2 działa gwintowane i 2 działa gwintowane typu Parrot, 80 żołnierzy; dowódca: kpt. Charles W. Fry

DYWIZJA JOHNSONA
Dowódca – gen. mjr Edward Johnson
Liczebność – 6433 żołnierzy, 16 dział

1 batalion z Marylandu – 400 żołnierzy; dowódca: ppłk James R. Herbert (ranny)[75], mjr William W. Goldsborough (wzięty do niewoli)[76], kpt. James P. Crane
Pułki z Karoliny Północnej:
1 pułk – 377 żołnierzy; dowódca: ppłk Hamilton A. Brown
2 pułk – 548 żołnierzy; dowódca: mjr William M. Parsley
Pułki z Wirginii:
10 pułk – 276 żołnierzy; dowódca: płk Edward T. H. Warren
23 pułk – 251 żołnierzy; dowódca: ppłk Simeon T. Walton
37 pułk – 264 żołnierzy; dowódca: mjr Henry C. Wood

Pułki z Wirginii:
2 pułk – 333 żołnierzy; dowódca: płk John Q. A. Nadenbousch
4 pułk – 257 żołnierzy; dowódca: mjr William Terry
5 pułk – 345 żołnierzy; dowódca: płk John H. S. Funk
27 pułk – 148 żołnierzy; dowódca: ppłk Daniel M. Shriver
33 pułk – 236 żołnierzy; dowódca: kpt. Jacob B. Golladay

Pułki z Luizjany:
1 pułk – 172 żołnierzy; dowódca: kpt. Edward D. Willett
2 pułk – 236 żołnierzy; dowódca: ppłk Ross E. Burke
10 pułk – 226 żołnierzy; dowódca: mjr Thomas N. Powell
14 pułk – 281 żołnierzy; dowódca: ppłk David Zable
15 pułk – 186 żołnierzy; dowódca: mjr Andrew Brady

  • Brygada Jonesa; dowódca – gen. bryg. John M. Jones (ranny)[78], ppłk Robert H. Dungan (1520 żołnierzy)

Pułki z Wirginii:
21 pułk – 236 żołnierzy; dowódca: kpt. William P. Moseley
25 pułk – 280 żołnierzy; dowódca: płk John C. Higginbotham (ranny)[79], ppłk J. A. Robinson
42 pułk – 265 żołnierzy; dowódca: ppłk Robert W. Withers (ranny)[79], kpt. Samuel H. Saunders
44 pułk – 227 żołnierzy; dowódca: mjr Norval Cobb (ranny)[80], kpt. Thomas R. Buckner
48 pułk – 265 żołnierzy; dowódca: ppłk Dungan, mjr Oscar White
50 pułk – 240 żołnierzy; dowódca: ppłk Logan H. N. Salyer

  • Batalion artylerii pod dowództwem mjr Jamesa W. Latimera (śmiertelnie ranny)[81], kpt. Charlesa J. Raine’a (4 baterie, 16 dział, 356 żołnierzy)

1 bateria z Marylandu – 4 działa gładkolufowe typu Napoleon, 90 żołnierzy; dowódca: kpt. William F. Dement
Artyleria Alleghany’ego (Wirginia) – 2 działa gładkolufowe typu Napoleon i 2 działa gwintowane, 91 żołnierzy; dowódca: kpt. John C. Carpenter
Bateria Chesapeake’s (Maryland) – 4 działa gwintowane typu Parrot, 76 żołnierzy; dowódca: kpt. William D. Brown
Bateria artylerii z Lynchburga „Lee” (Wirginia) – 1 działo gwintowane i 3 działa gwintowane typu Parrot, 90 żołnierzy; dowódca: kpt. Raine, por. William W. Hardwicke

DYWIZJA EARLY’EGO
Dowódca – gen. mjr Jubal A. Early
Liczebność – 5460 żołnierzy, 16 dział

Pułki z Luizjany:
5 pułk – 196 żołnierzy; dowódca: mjr Alexander Hart (ranny), kpt. T. H. Biscoe
6 pułk – 218 żołnierzy; dowódca: ppłk Joseph Hanlon
7 pułk – 235 żołnierzy; dowódca: płk David B. Penn
8 pułk – 296 żołnierzy; dowódca: płk Trevanian D. Lewis (zabity)[83], ppłk Alcibiades de Blanc (ranny)[84], mjr German A. Lester
9 pułk – 347 żołnierzy; dowódca: płk Leroy A. Stafford

  • Brygada Gordona; dowódca – gen. bryg. John B. Gordon (1813 żołnierzy)

Pułki z Georgii:
13 pułk – 312 żołnierzy; dowódca: płk James M. Smith
26 pułk – 315 żołnierzy; dowódca: płk Edmund N. Atkinson
31 pułk – 252 żołnierzy; dowódca: płk Clement A. Evans
38 pułk – 341 żołnierzy; dowódca: kpt. William L. McLeod
60 pułk – 299 żołnierzy; dowódca: kpt. Walters B. Jones
61 pułk – 288 żołnierzy; dowódca: płk John H. Lamar

Pułki z Karoliny Północnej:
6 pułk – 509 żołnierzy; dowódca: mjr Samuel McD. Tate
21 pułk – 436 żołnierzy; dowódca: płk William W. Kirkland
57 pułk – 297 żołnierzy; dowódca: płk Godwin

  • Brygada Smitha; dowódca – gen. bryg. William Smith (806 żołnierzy)

Pułki z Wirginii:
31 pułk – 267 żołnierzy; dowódca: płk John S. Hoffman
49 pułk – 281 żołnierzy; dowódca: ppłk J. Catlett Gibson
52 pułk – 254 żołnierzy; dowódca: ppłk James H. Skinner

  • 35 batalion kawalerii z Wirginii (dowódca – ppłk Elijah V. White)

Bateria z Charlottesville (Wirginia) – 4 działa gładkolufowe typu Napoleon, 71 żołnierzy; dowódca: kpt. James McD. Carrington
Bateria „Courtney” z Richmond (Wirginia) – 4 działa gwintowane, 90 żołnierzy; dowódca: kpt. William A. Tanner
Bateria Straży Luizjany – 3 działa gwintowane i 2 działa gwintowane typu Parott, 60 żołnierzy; dowódca: kpt. Charles A. Green
Artyleria z Staunton (Wirginia) – 4 działa gładkolufowe typu Napoleon, 60 żołnierzy; dowódca: kpt. Asher W. Garber

REZERWA ARTYLERII KORPUSU pod dowództwem płk Johna Thompsona Browna (8 baterii, 30 dział, 648 żołnierzy)

  • 1 pułk artylerii z Wirginii; dowódca – kpt. Willis J. Dance (5 baterii, 20 dział, 367 żołnierzy)

2 bateria haubic z Richmond (Wirginia) – 4 działa gwintowane typu Parrot, 64 żołnierzy; dowódca: kpt. David Watson
3 bateria haubic z Richmond (Wirginia) – 4 działa gwintowane, 62 żołnierzy; dowódca: kpt. Benjamin H. Smith junior
Bateria Powhatan (Wirginia) – 4 działa gwintowane, 78 żołnierzy; dowódca: por. John M. Cunningham
1 bateria z Rockbridge (Wirginia) – 4 działa gwintowane typu Parrot, 85 żołnierzy; dowódca: kpt. Archibald Graham
Bateria „Flying” z Salem (Wirginia) – 2 działa gładkolufowe typu Napoleon, 66 żołnierzy; dowódca: kpt. Charles B. Griffin

  • Batalion Nelsona; dowódca – ppłk William Nelson (3 baterie, 10 dział, 277 żołnierzy)

Bateria z Amherst – 3 działa gładkolufowe typu Napoleon, 105 żołnierzy; dowódca: kpt. Thomas J. Kirkpatrick
Bateria Fluvanna „Consolidated” – 3 działa gładkolufowe typu Napoleon i 1 działo gwintowane, 90 żołnierzy; dowódca: kpt. John L. Massie
Bateria Milledge’a – 1 działo gwintowane typu Parrot i 2 działa gwintowane, 73 żołnierzy; dowódca: kpt. John Milledge junior

III Korpus[edytuj | edytuj kod]

Dowódca korpusu - gen. por. Ambrose P. Hill
Liczebność korpusu – 22 083 żołnierzy, 82 działa

DYWIZJA HETHA
Dowódca – gen. mjr Henry Heth (ranny)[87], gen. bryg. James Johnston Pettigrew (ranny) (7461 żołnierzy, 15 dział)
Liczebność – 6924 żołnierzy, 15 dział

  • 1 brygada (Pettigrewa); dowódca – gen. Pettigrew, płk James K. Marshall (zabity)[88], mjr John T. Jones (2584 żołnierzy)

Pułki z Karoliny Północnej:
11 pułk – 617 żołnierzy; dowódca: płk Collett Leventhorpe (ranny), mjr Egbert A. Ross (zabity)[89], kpt. Francis W. Bird
26 pułk – 843 żołnierzy; dowódca: płk Henry K. Burgwyn (zabity)[90], por. John R. Lane (ranny)[91], mjr Jones (ranny)[92], kpt. H. C. Albright (840)
47 pułk – 567 żołnierzy; dowódca: płk George H. Faribault (ranny)[92], ppłk John A. Graves (ranny i wzięty do niewoli)[93]
52 pułk – 553 żołnierzy; dowódca: płk Marshall, ppłk Marcus A. Parks (ranny i wzięty do niewoli)[94], mjr John Q. Richardson (śmiertelnie ranny i wzięty do niewoli)[94], kpt. Nathaniel A. Foster

Pułki z Wirginii:
40 pułk – 253 żołnierzy; dowódca: kpt. Thomas E. Betts, kpt. R. B. Davis
47 pułk – 209 żołnierzy; dowódca: płk Mayo
55 pułk – 268 żołnierzy; dowódca: płk William S. Christian
22 batalion – 237 żołnierzy; dowódca: mjr John S. Bowles

  • 3 brygada (Archera); dowódca – gen. bryg. James J. Archer (wzięty do niewoli)[95], płk Birkett D. Fry (ranny i wzięty do niewoli)[96], ppłk Samuel G. Shepard (1197 żołnierzy)

Pułki Alabamy:
13 pułk – 308 żołnierzy; dowódca: płk Fry, płk James Aiken
5 batalion – 135 żołnierzy; dowódca: mjr Albert S. Van de Graaf
Pułki z Tennessee:
1 pułk – żołnierzy; dowódca: ppłk Newton J. George (wzięty do niewoli)[97], mjr Felix G. Buchanan (ranny)
7 pułk – żołnierzy; dowódca: płk John A. Fite (wzięty do niewoli)[97], ppłk Shepard
14 pułk – żołnierzy; dowódca: kpt. Bruce L. Phillips

  • 4 brygada (Davisa); dowódca – gen. bryg. Joseph R. Davis (2305 żołnierzy)

55 pułk z Karoliny Północnej – 640 żołnierzy; dowódca: płk John K. Connally, mjr Alfred H. Belo
Pułki z Missisipi:
2 pułk – 492 żołnierzy; dowódca: płk John M. Stone (ranny)[98], mjr John A. Blair (wzięty do niewoli)[99], ppłk David W. Humphries (zabity)[100]
11 pułk – 592 żołnierzy; dowódca: płk Francis M. Green (ranny)[101]
42 pułk – 575 żołnierzy; dowódca: płk Hugh R. Miller (śmiertelnie ranny)[102], kpt. Andrew M. Nelson

  • Batalion artylerii pod dowództwem ppłk Johna J. Garnetta (4 baterie, 15 dział 396 żołnierzy)

Bateria z Donaldsonville (Luizjana) – 2 gwintowane i 1 działo gwintowane typu Parrot, 114 żołnierzy; dowódca: kpt. Victor Maurin
Bateria z Norfolk „Hugera” (Wirginia) – 2 gładkolufowe typu Napoleon, 2 działa gwintowane i 1 działo gwintowane typu Parrot, 77 żołnierzy; dowódca: kpt. Joseph D. Moore
Bateria z Pittsylvaniai (Wirginia) – 2 gładkolufowe typu Napoleon i 2 działa gwintowane, 90 żołnierzy; dowódca: kpt. John W. Lewis
Bateria z Norfolk „Light Artillery Blues” – 2 haubice i 2 działa gwintowane, 106 żołnierzy; dowódca: kpt. Charles R. Grandy

DYWIZJA PENDERA
Dowódca – gen. mjr William D. Pender (śmiertelnie ranny)[103], gen. bryg. James H. Lane (ranny), gen. bryg. Isaac R. Trimble (ranny i wzięty do niewoli)[104], ponownie gen. Lane
Liczebność – 6735 żołnierzy, 16 dział

  • 1 brygada (McGowana); dowódca – płk Abner Perrin (1882 żołnierzy)

Pułki z Karoliny Południowej:
1 pułk – 328 żołnierzy; dowódca: mjr Charles W. McCreary
1 pułk strzelców – 366 żołnierzy; dowódca: kpt. William M. Hadden
12 pułk – 366 żołnierzy; dowódca: płk John L. Miller
13 pułk – 390 żołnierzy; dowódca: ppłk Benjamin T. Brockman
14 pułk – 428 żołnierzy; dowódca: ppłk Joseph N. Brown (ranny)[105], mjr Edward Croft (ranny)[105]

  • 2 brygada (Lane’a); dowódca – gen. Lane, płk Clark M. Avery, ponownie gen. Lane, płk Avery (1734 żołnierzy)

Pułki z Wirginii:
7 pułk – 291 żołnierzy; dowódca: kpt. John McLeod Turner (ranny i wzięty do niewoli)[106], kpt. James G. Harris
18 pułk – 346 żołnierzy; dowódca: płk John D. Barry
28 pułk – 346 żołnierzy; dowódca: płk Samuel D. Lowe (ranny)[107], ppłk W. H. A. Speer
33 pułk – 368 żołnierzy; dowódca: płk Avery
37 pułk – 379 żołnierzy; dowódca: płk William M. Barbour

  • 3 brygada (Thomasa); dowódca – gen. bryg. Edward L. Thomas (1326 żołnierzy)

Pułki z Georgii:
14 pułk – 331 żołnierzy; dowódca: płk Robert W. Folsom
35 pułk – 331 żołnierzy; dowódca: płk Bolling H. Holt
45 pułk – 331 żołnierzy; dowódca: płk Thomas J. Simmons
49 pułk – 329 żołnierzy; dowódca: płk Samuel T. Player

Pułków z Karoliny Północnej:
13 pułk – 232 żołnierzy; dowódca: płk Joseph H. Hyman (ranny)[110], ppłk Henry A. Rogers, por. Robert L. Moir, por. Nathaniel S. Smith
16 pułk – 321 żołnierzy; dowódca: kpt. Leroy W. Stowe, kpt. Abel S. Cloud
22 pułk – 321 żołnierzy; dowódca: płk James Conner
34 pułk – 311 żołnierzy; dowódca: płk Lowrance, ppłk George T. Gordon
38 pułk – 216 żołnierzy; dowódca: płk William J. Hoke (ranny)[111], ppłk John Ashfor (ranny)[111]d, kpt. William L. Thornburg 9ranny)[112], por. John M. Robinson


Artyleria z Albemarle „Everett” (Wirginia) – 2 działa gwintowane, 1 działo gwintowane typu Parrot i 1 haubica, 94 żołnierzy; dowódca: kpt. James W. Wyatt
Artyleria z Charlotte (Karolina Północna) – 2 działa gładkolufowe typu Napoleon i 2 haubice, 125 żołnierzy; dowódca: kpt. Joseph Graham
Artyleria z Madison (Missisipi) – 3 działa gładkolufowe typu Napoleon i 1 haubica, 91 żołnierzy; dowódca: kpt. George Ward
Artyleria z Warrenton (Wirginia) – 2 działa gładkolufowe typu Napoleon i 2 haubice, 581żołnierzy; dowódca: kpt. James V. Brooke

DYWIZJA ANDERSONA
Dowódca – gen. mjr Richard H. Anderson
Liczebność – 7135 żołnierzy, 17 dział

  • Brygada Wilcoxa; dowódca – gen. bryg. Cadmus Wilcox (1726 żołnierzy)

Pułki z Alabamy:
8 pułk – 477 żołnierzy; dowódca: ppłk Hilary A. Herbert
9 pułk – 306 żołnierzy; dowódca: kpt. Joseph H. King
10 pułk – 311 żołnierzy; dowódca: płk William H. Forney (ranny)[113], ppłk James E. Shelley
11 pułk – 311 żołnierzy; dowódca: płk John C. C. Sanders (ranny)[114], ppłk George E. Tayloe
14 pułk – 316 żołnierzy; dowódca: płk Lucius Pinckard (ranny)[115], ppłk James A Broome

  • Brygada Mahone’a; dowódca – gen. bryg. William Mahone (1542 żołnierzy)

Pułki z Wirginii:
6 pułk – 288 żołnierzy; dowódca: płk George T. Rogers
12 pułk – 348 żołnierzy; dowódca: płk David A. Weisiger
16 pułk – 270 żołnierzy; dowódca: płk Joseph H. Ham
41 pułk – 276 żołnierzy; dowódca: płk William A. Parham
61 pułk – 356 żołnierzy; dowódca: płk Virginius D. Groner

  • Brygada Posey’a; dowódca – gen. bryg. Carnoa Posey’a (1322 żołnierzy)

Pułki z Missisipi:
12 pułk – 305 żołnierzy; dowódca: płk William H. Taylor
16 pułk – 385 żołnierzy; dowódca: płk Samuel E. Baker
19 pułk – 372 żołnierzy; dowódca: płk Nathaniel H. Harris
48 pułk – 256 żołnierzy; dowódca: płk Joseph M. Jayne

  • Brygada Wrighta; dowódca – gen. bryg. Ambrose R. Wright, płk William Gibson, ponownie gen. Wright (1413 żołnierzy)

Pułki z Georgii:
3 pułk – 441 żołnierzy; dowódca: płk Edward J. Walker
22 pułk – 400 żołnierzy; dowódca: płk Joseph Wasden (zabity)[116], kpt. Benjamin C. McCurry
48 pułk – 395 żołnierzy; dowódca: płk Gibson, kpt. Matthew R. Hall, ponownie płk Gibson
2 batalion – 173 żołnierzy; dowódca: mjr George W. Ross (śmiertelnie ranny)[117], kpt. Charles J. Moffett

  • Brygada Perry’ego; dowódca – płk David Lang (742 żołnierzy)

Pułki z Florydy:
2 pułk – 242 żołnierzy; dowódca: mjr Walter R. Moore (ranny)[118], kpt. William D. Ballantine (ranny)[119]., kpt. Alexander Mosely, kpt. C. Seton Fleming
5 pułk – 321 żołnierzy; dowódca: kpt. Richmond N. Gardner (ranny)[120], kpt. Council A. Bryan, kpt. John W. Hollyman
8 pułk – 176 żołnierzy; dowódca: płk Lang, ppłk William Baya

  • Batalion artylerii pod dowództwem mjr Johna L. Sumtera (3 baterie, 15 dział, 384 żołnierzy)

Kompania A – 1 haubica, 1 działo gładkolufowe typu Napoleon, 1 działo gwintowane i 1 działo gwintowane typu Parrot, 130 żołnierzy; dowódca: kpt. Hugh M. Ross
Kompania B – 4 haubice i 2 działa gładkolufowe typu Napoleon, 1 działo gwintowane i 1 działo gwintowane typu Parrot, 124 żołnierzy; dowódca: kpt. George M. Patterson
Kompania C – 3 działa gwintowane i 2 działa gwintowane typu Parrot, 121 żołnierzy; dowódca: kpt. John T. Wingfield

REZERWA ARTYLERII KORPUSU pod dowództwem płk R. Lindsay’a Walkera (9 baterii, 36 dział, 736 żołnierzy)

  • Batalion Mc Intosha; dowódca – mjr David D. Mc Intosh (4 baterie, 16 dział, 357 żołnierzy)

Artyleria z Danville (Wirginia) – 4 działa gładkolufowe typu Napoleon, 114 żołnierzy; dowódca: kpt. Robert S. Rice
Artyleria z Hardaway (Alabama) – 2 działa gwintowane i 2 działa gwintowane typu Withwort, 71 żołnierzy; dowódca: kpt. William B. Hurt
Artyleria z Rockbridge (Wirginia) – 2 działa gładkolufowe typu Napoleon i 2 działa gwintowane, 67 żołnierzy; dowódca: por. Samuel Wallace
Bateria Jonsona z Richmond (Wirginia) – 4 działa gwintowane, 96 żołnierzy; dowódca: kpt. Marmaduke Johnson

  • Batalion Pegrama; dowódca – mjr William J. Pegram, kpt. Ervin B. Brunson (5 baterii, 20 dział, 375 żołnierzy)

Bateria Crenshawa z Richmond (Wirginia) – 2 działa gładkolufowe typu Napoleon i 2 haubice, 76 żołnierzy; dowódca: kpt. William G. Crenshaw
Bateria z Fredericksburga (Wirginia) – 2 działa gładkolufowe typu Napoleon i 2 działa gwintowane, 71 żołnierzy; dowódca: kpt. Edward A. Marye
Bateria „Letcher” z Richmond (Wirginia) – 2 działa gładkolufowe typu Napoleon i 2 działa gwintowane typu Parrot, 65 żołnierzy; dowódca: kpt. Thomas A. Brander
Bateria „Pee Dee” (Karolina Południowa) – 4 działa gwintowane, 65 żołnierzy; dowódca: por. William E. Zimmerman
Bateria „Purcell” (Wirgnia) – 4 działa gładkolufowe typu Napoleon, 89 żołnierzy; dowódca: kpt. Joseph McGraw

Dywizja Kawalerii[edytuj | edytuj kod]

Dowódca dywizji – gen. mjr. James E. B. Stuart
Liczebność[121] – 6389 żołnierzy, 17 dział

  • Brygada Jenkinsa[122]; dowódca – gen. bryg. Albert G. Jenkins (ranny), płk Milton J. Ferguson (1126 żołnierzy, 2 działa)

Pułki z Wirginii:
14 pułk – 265 żołnierzy; dowódca: mjr Benjamin F. Eakle
16 pułk – 265 żołnierzy; dowódca: płk Ferguson
17 pułk – 241 żołnierzy; dowódca: płk William H. French
34 pułk – 172 żołnierzy; dowódca: ppłk Vincent A. Witcher
36 pułk – 125 żołnierzy; dowódca: kpt. Cornelius T. Smith
Bateria Jacksona – 2 haubice, 54 żołnierzy; dowódca: kpt. Thomas E. Jackson

  • Brygada Hamptona; dowódca – gen. bryg. Wade Hampton (ranny)[123], płk Laurence S. Baker (1751 żołnierzy)

1 pułk z Karoliny Północnej – 407 żołnierzy; dowódca: płk Baker
Legion Cobba (Georgia) – 330 żołnierzy; dowódca: płk Pierce M. B. Young
Legion Phillipsa (Georgia)[124] – 238 żołnierzy; dowódca: ppłk Jefferson C. Phillips
Legion Jeffersona Davisa (Missisippi)[125] – 246 żołnierzy; dowódca: płk Joseph F. Waring
Pułki z Karoliny Południowej:
1 pułk – 339 żołnierzy; dowódca: płk John L. Black
2 pułk – 186 żołnierzy; dowódca: płk Matthew C. Butler

2 pułk z Karoliny Północnej – 145 żołnierzy; dowódca: kpt. W. A. Graham
Pułki z Wirginii:
9 pułk – 490 żołnierzy; dowódca: płk Richard L. T. Beale
10 pułk – 236 żołnierzy; dowódca: płk J. Lucius Davis
13 pułk – 298 żołnierzy; dowódca: kpt. Benjamin F. Winfield

  • Brygada Fitzhugha Lee; dowódca – gen. bryg. Fitzhugh Lee (1913 żołnierzy)

1 batalion z Marylandu – 310 żołnierzy; dowódca: mjr Harry Gilmor, mjr Ridgely Brown
Pułki z Wirginii:
1 pułk – 310 żołnierzy; dowódca: płk James H. Drake
2 pułk – 385 żołnierzy; dowódca: płk Thomas T. Munford
3 pułk – 210 żołnierzy; dowódca: płk Thomas H. Owen
4 pułk – 544 żołnierzy; dowódca: płk Williams C. Wickham
5 pułk – 150 żołnierzy; dowódca: płk Thomas L. Rosser

Pułki z Wirginii:
18 pułk – dowódca: płk George W. Imboden
62 pułk piechoty – dowódca: płk George H. Smith
Pułk partyzantów-Rangersów – dowódca: kpt. John H. McNeill
Bateria z Wirginii pułk – dowódca: kpt. John H. McClanahan

ARTYLERIA KONNA (7 baterii, 15 dział, 406 żołnierzy)

  • Batalion pod dowództwem mjr R. F. Beckhama (7 baterii, 15 dział, 406 żołnierzy)

Bateria Breatheda (Wirginia) – dowódca: kpt. James Breathed
Bateria Chewa (Wirginia) – dowódca: kpt. R. Preston Chew
Bateria Griffina (Maryland) – 4 działa gwintowane typu Parrot, 106 żołnierzy; dowódca: kpt. William H. Griffin
Bateria Harta (Karolina Południowa) – 2 działa gwintowane i 2 działa gładkolufowe typu Napoleon, 79 żołnierzy; dowódca: James F. Hart
Bateria McGregora – dowódca: kpt. William M. McGregor
Bateria Moormana – dowódca: kpt. Marcellus N. Moorman
Artyleria Stuarta – 4 działa gwintowane, 106 żołnierzy
Artyleria Stuarta – 2 działa gwintowane i 1 działo gładkolufowe typu Napoleon, 79 żołnierzy

Przypisy

  1. Ang.Chief of Ordinance (skrót od Chief Ordnance Officer ?).
  2. Ang. – Chief of Commissary.
  3. Ang. – Chief Quartermaster.
  4. Ang. – Judge Advocate General.
  5. Ang. – Aide de Camp and Asst. Adjutant General.
  6. Ang. – Aide de Camp and Asst. Military Secretary.
  7. Ang. – Aide de Camp and Asst. Inspector General.
  8. Ranny w walce 2 lipca, http://www.gdg.org/Research/OOB/EicherOOB.htm(data odczytu 3 VII 2008).
  9. Maffett dowodził pułkiem z racji nieobecności, Nance’a, który dotarł pod Gettysburg 3 lipca i wtedy przejął dowództwo, http://www.gdg.org/Research/OOB/EicherOOB.htm (data odczytu 3 VII 2008).
  10. 10,0 10,1 10,2 10,3 10,4 10,5 Ranny w walce 2 lipca, http://www.gdg.org/Research/OOB/EicherOOB.htm (data odczytu 3 VII 2008).
  11. Śmiertelnie zraniony w walce 2 lipca, http://www.gdg.org/Research/OOB/EicherOOB.htm (data odczytu 3 VII 2008).
  12. W armii Konfederacji mianem batalionu określano pułk, który nie miał wymaganej liczebności, G. Swoboda, Gettysburg 1863, Warszawa 1999, s. 38.
  13. Śmiertelnie raniony w walce 2 lipca, zmarł 10 lipca, G. Swoboda, op. cit., s. 191.
  14. Śmiertelnie raniony w walce 2 lipca, zmarł następnego dnia, G. Swoboda, op. cit., s. 202, 226.
  15. 15,0 15,1 Zginął w walce 2 lipca, http://www.gdg.org/Research/OOB/EicherOOB.htm (data odczytu 3 VII 2008).
  16. 16,0 16,1 Śmiertelnie raniony w walce 2 lipca, http://www.gdg.org/Research/OOB/EicherOOB.htm (data odczytu 3 VII 2008).
  17. Raniony i wzięty do niewoli 3 lipca, http://www.gdg.org/Research/OOB/EicherOOB.htm (data odczytu 3 VII 2008).
  18. Ranny w walce 2 lipca, http://www.gdg.org/Research/OOB/EicherOOB.htm (data odczytu 3 VII 2008)
  19. Wzięty do niewoli 2 lipca, http://aotw.org/officers.php?officer_id=586 (data odczytu 3 VII 2008).
  20. Zginął 2 lipca, http://www.gdg.org/Research/OOB/EicherOOB.htm (3 VII 2008).
  21. Jednostka sformowana na podobnych zasadach co Legion Cobba, w tym samym zresztą stanie (1861 rok), http://web.archive.org/web/*/http://www.geocities.com/Pipeline/7475/index.html (data odczytu 3 VII 2008).
  22. Ang. – Pulaski Artillery.
  23. Ciężko ranny 2 lipca, G. Swoboda, op. cit., s. 176.
  24. Nieobecny pod Gettysburgiem, http://www.gdg.org/Research/OOB/EicherOOB.htm (data odczytu 3 VII 2008); z kolei G. Swoboda podaje, iż zginął w walce 2 lipca, patrz G. Swoboda, op. cit., s. 179.
  25. Ranny i wzięty do niewoli 2 lipca, G. Swoboda, op. cit., s. 179, 182-183.
  26. Zginął w walce 2 lipca, http://web.archive.org/19981203043111/members.aol.com/Gainf9reg/index20.html (data odczytu 3 VII 2008).
  27. Zraniony w walce 2 lipca, http://www.gdg.org/Research/OOB/EicherOOB.htm (data odczytu 3 VII 2008).
  28. Ranny w walce 2 lipca, http://www.gdg.org/Research/Authored%20Items/jorg.html (data odczytu 3 VII 2008).
  29. Raniony i wzięty do niewoli 2 lipca, http://www.post-gazette.com/lifestyle/20030706get_mcdaniell3.asp (data odczytu 3 VII 2008).
  30. Ranny w walce 2 lipca, http://www.texas-brigade.com/keybio.htm (data odczytu 5 VII 2008).
  31. Zraniony i wzięty do niewoli 2 lipca. Żołnierze federalni początkowo omyłkowo brali go za dowódcę I Korpusu, gen. Longstreeta, G. Swoboda, op. cit., s. 179, 280.
  32. Ranny w walce 2 lipca, http://www.gdg.org/Research/OOB/EicherOOB.htm (data odczytu 5 VII 2008).
  33. Zginął w walce 2 lipca, http://www.civilwarhome.com/benninggettysburgor.htm (data odczytu 5 VII 2008).
  34. Zginął w walce 2 lipca, http://www.gdg.org/Research/OOB/EicherOOB.htm (data odczytu 5 VII 2008).
  35. Dywizja ta podczas kampanii gettysburskiej pozbawiona była brygad generałów Micaha Jenkinsa i gen. bryg. Montgomery’ego D. Corse’a. Obie jednostki stacjonowały wtedy w okolicach Richmond, G. Swoboda, op. cit., s. 69, 225.
  36. Zginął 3 lipca, podczas tzw. szarży Picketta, G. Swoboda, op. cit., s. 264.
  37. 37,0 37,1 Ranny podczas ataku 3 lipca, http://www.gdg.org/Research/OOB/EicherOOB.htm (data odczytu 5 VII 2008).
  38. Ranny i wzięty do niewoli 3 lipca, http://www.evergreenmanorhouse.org/EMH_Berkeleys.html (data odczytu 5 VII 2008); http://www.gdg.org/Research/OOB/EicherOOB.htm data odczytu 5 VII 2008).
  39. Ranny 3 lipca, http://www.gdg.org/Research/OOB/EicherOOB.htm data odczytu 5 VII 2008).
  40. Trafił do niewoli 3 lipca, http://www.nps.gov/archive/gett/getttour/sidebar/lngstrt3.htm (data odczytu 5 VII 2008).
  41. Ranny podczas ataku 3 lipca, http://scottsvillemuseum.com/war/gantt/home.html (data odczytu 5 VII 2008).
  42. Śmiertelnie raniony podczas ataku 3 lipca, http://www.civilwarhome.com/peytongettysburgor.htm (data odczytu 5 VII 2008).
  43. Zginął 3 lipca, http://www.gdg.org/Research/OOB/EicherOOB.htm (data odczytu 5 VII 2008).
  44. Raniony 3 lipca, zmarł 29 lipca, http://www.vmi.edu/archives.aspx?id=10447 (data odczytu 5 VII 2008).
  45. Śmiertelnie raniony podczas ataku 3 lipca, zmarł 5 lipca w federalnym szpitalu, G. Swoboda, op. cit., s. 266.
  46. Śmiertelnie raniony 3 lipca, zmarł następnego dnia http://pw1.netcom.com/~buck1755/9thregiment.htm (data odczytu 5 VII 2008).
  47. 47,0 47,1 Zginął podczas ataku 3 lipca, http://www.gdg.org/Research/OOB/EicherOOB.htm (data odczytu 5 VII 2008).
  48. Ranny 3 lipca, http://www.gdg.org/Research/OOB/EicherOOB.htm (data odczytu 5 VII 2008)>
  49. 49,0 49,1 Raniony podczas ataku 3 lipca, http://www.gdg.org/Research/OOB/EicherOOB.htm (data odczytu 5 VII 2008).
  50. Raniony podczas ataku 3 lipca, http://www.victorianvilla.com/sims-mitchell/local/remindersofearlychatham.htm (data odczytu 5 VII 2008).
  51. Pojmany 3 lipca, http://www.gdg.org/Research/OOB/EicherOOB.htm (data odczytu 5 VII 2008).
  52. Raniony podczas ataku 3 lipca, http://web.archive.org/19981202045125/members.aol.com/jweaver300/grayson/57vainf.htm (data odczytu 5 VII 2008).
  53. Raniony podczas ataku 3 lipca, G. Swoboda, op. cit., s. 262.
  54. Śmiertelnie raniony podczas ataku 3 lipca, http://www.gdg.org/Research/OOB/EicherOOB.htm (data odczytu 7 VII 2008).
  55. Zginął podczas ataku 3 lipca, http://aotw.org/officers.php?officer_id=707 (data odczytu 7 VII 2008).
  56. Ranny podczas ataku 3 lipca, http://www.gdg.org/Research/SHSP/shmartin.html (data odczytu 7 VII 2008).
  57. Wzięty do niewoli 3 lipca, http://www.gdg.org/Research/OOB/EicherOOB.htm (data odczytu 7 VII 2008).
  58. Zraniony 3 lipca, http://www.gdg.org/Research/OOB/EicherOOB.htm (data odczytu 7 VII 2008).
  59. Ranny 2 lipca, http://www.gdg.org/Research/OOB/EicherOOB.htm (data odczytu8 VII 2008).
  60. Zraniony 3 lipca, http://www.civilwarhome.com/eshlemangettysburgor.htm (data odczytu 8 VII 2008).
  61. Do niewoli dostał się 3 lipca, http://www.gdg.org/Research/OOB/EicherOOB.htm (data odczytu 8 VII 2008).
  62. Wzięty do niewoli podczas walk 1 lipca, http://www.gdg.org/Research/OOB/EicherOOB.htm (data odczytu 8 VII 2008).
  63. Pierwszy raz raniony 1 lipca, następnie drugiego dnia i wtedy wzięty do niewoli, http://www.gdg.org/Research/OOB/EicherOOB.htm (data odczytu 8 VII 2008).
  64. Zraniony w walce 2 lipca, http://www.gdg.org/Research/OOB/EicherOOB.htm (data odczytu 8 VII 2008).
  65. Zginął w walce 1 lipca, http://www.gdg.org/Research/OOB/EicherOOB.htm (data odczytu 8 VII 2008).
  66. do niewoli trafił 1 lipca, http://www.gdg.org/Research/OOB/EicherOOB.htm (data odczytu 8 VII 2008).
  67. Zginął w walce 1 lipca, http://mailman.arthes.com/pipermail/gettysburg/2005-February/007480.html (data odczytu 8 VII 2008).
  68. Wzięty do niewoli 1 lipca, http://www.findagrave.com/cgi-bin/fg.cgi?page=gr&GRid=23604785 (data odczytu 8 VII 2008); http://www.gdg.org/Research/OOB/EicherOOB.htm (data odczytu 8 VII 2008).
  69. 69,0 69,1 69,2 69,3 69,4 69,5 69,6 Ranny w walce 1 lipca, http://www.gdg.org/Research/OOB/EicherOOB.htm (data odczytu 8 VII 2008).
  70. Ranny w walce 1 lipca, http://www.gdg.org/Gettysburg%20Magazine/iverson.html (data odczytu 8 VII 2008).
  71. Wzięty do niewoli 1 lipca, http://www.gdg.org/Research/OOB/EicherOOB.htm (data odczytu 8 VII 2008).
  72. 72,0 72,1 Zraniony w walce 1 lipca, http://www.gdg.org/Research/OOB/EicherOOB.htm (data odczytu 8 VII 2008).
  73. Zraniony w walce 3 lipca, http://www.gdg.org/Research/OOB/EicherOOB.htm (data odczytu 8 VII 2008).
  74. Zraniony podczas walki 1 lipca, http://www.gdg.org/Research/OOB/EicherOOB.htm (data odczytu 8 VII 2008).
  75. Ciężko ranny w walce 2 lipca, http://www.gdg.org/Research/OOB/EicherOOB.htm (data odczytu 9 VII 2008).
  76. Do niewoli trafił 2 lipca, http://www.gdg.org/Research/OOB/EicherOOB.htm (data odczytu 9 VII 2008).
  77. Nieoficjalna nazwa Brygada Stonewalla (Stonewall Brigade) , brała się stąd iż jej pierwszym dowódcą był słynny generał Thomas „Stonewall” Jackson, J. Szkudliński, op. cit., s. 122.
  78. Zraniony w walce 2 lipca (data odczytu 9 VII 2008).
  79. 79,0 79,1 Zraniony w walce 2 lipca, http://www.gdg.org/Research/OOB/EicherOOB.htm (data odczytu 9 VII 2008).
  80. Ranny w walce 2 lipca, http://www.gdg.org/Research/OOB/EicherOOB.htm (data odczytu 9 VII 2008).
  81. Raniony w walce 2 lipca, G. Swoboda, op. cit., s. 213.
  82. Brygadę tę nazywano Tygrysami z Luizjany (Louisiana Tigers), G. Swoboda, op. cit., s. 215.
  83. Zginął w walce 2 lipca, http://www.gdg.org/Research/OOB/EicherOOB.htm (data odczytu 10 VII 2008).
  84. Rannyw walce 2 lipca, http://www.gdg.org/Research/OOB/EicherOOB.htm (data odczytu 10 VII 2008).
  85. Avery jako dowódca brygady zastępował rannego pod Chancellorsville gen. bryg. Roberta F. Hoke’a, G. Swoboda, op. cit., s. 213.
  86. Śmiertelnie raniony 2 lipca podczas ataku na Wzgórze Cmentarne, G. Swoboda, op. cit., s. 218.
  87. Zraniony w walce 1 lipca, w wyniku czego stracił przytomność na 36 godzin, G. Swoboda, op. cit., s. 122.
  88. Zginął podczas ataku 3 lipca, G. Swoboda, op. cit., s. 268.
  89. Zginął w walce 1 lipca, http://www.aphillcsa.com/pettigewbrigade.html (data odczytu 10 VII 2008).
  90. Zginął w 1 lipca, G. Swoboda, op. cit., s. 125.
  91. Zraniony w walce 1 lipca, G. Swoboda, op. cit., s. 126.
  92. 92,0 92,1 Ranny w walce 1 lipca, http://www.gdg.org/Research/OOB/EicherOOB.htm (data odczytu 10 VII 2008).
  93. Ranny w walce 1 lipca, http://www.gdg.org/Research/OOB/EicherOOB.htm (data odczytu 10 VII 2008); http://www.aphillcsa.com/graves.html. (data odczytu 10 VII 2008).
  94. 94,0 94,1 Ranny w walce 3 lipca, http://www.gdg.org/Research/OOB/EicherOOB.htm (data odczytu 10 VII 2008).
  95. Dostał się do niewoli, (był pierwszym generałem Armii Północnej Wirginii jakiego spotkał taki los) podczas walki 1 lipca, G. Swoboda, op. cit., s. 109.
  96. Dowództwo brygady objął po Archerze. Ranny został i pojmany przez żołnierzy federalnych podczas ataku 3 lipca, G. Swoboda, op. cit., s. 268-269.
  97. 97,0 97,1 Wzięty do niewoli 3 lipca, http://www.gdg.org/Research/OOB/EicherOOB.htm (data odczytu 10 VII 2008).
  98. Zraniony w walce 1 lipca, http://www.mississippiscv.org/MS_Units/2nd_MS_Inf.htm (data odczytu 10 VII 2008).
  99. Pojmany 1 lipca, http://www.gdg.org/Research/OOB/EicherOOB.htm (data odczytu 10 VII 2008).
  100. Zginął podczas ataku 3 lipca, http://rebelyell.homestead.com/2ndReg.html (data odczytu 10 VII 2008).
  101. Raniony w walce 3 lipca, http://rebelyell.homestead.com/2ndReg.html (data odczytu 10 VII 2008).
  102. Ranny podczas ataku 3 lipca, http://web.archive.org/20030424201758/homepage.mac.com/bfthompson/Miller_family/index.html (data ODCZYTU 10 VII 2008).
  103. Zraniony został odłamkiem granatu w udo podczas walki 2 lipca. Następnego dnia zabrano go ambulansem spod Gettysburga do Staunton. Podczas podróży wdało się zakażenie. Pender dostał krwotoku i zmarł w kilka godzin po amputowaniu nogi (18 lipca), G. Swoboda, op. cit., s. 207.
  104. Początkowo Trimble był adiutantem gen. Ewella, dowódcy II Korpusu. Jednak 1 lipca, po pierwszym dniu bitwy, manifestacyjnie zrezygnował z tej funkcji, zniechęcony do Ewella faktem, iż ten nie zezwalał na zaatakowanie poważnie osłabionych oddziałów federalnych, które zajmowały nowe pozycje, na południe od Gettysburga (konkretnie chodziło jedną z nich, Wzgórze Culpa). Przygotowując natarcie 3 lipca, Lee powierzył Trimble’owi dowództwo dywizji Pendera, a raczej jej części, która miała wziąć udział w ataku (brygady Lane’a i Scalesa). Podczas ataku Trimble został ranny i dostał się do niewoli, G. Swoboda, op. cit., s. 147-148, 238, 26-270.
  105. 105,0 105,1 Ranny w walce 3 lipca, http://www.gdg.org/Research/OOB/EicherOOB.htm (data odczytu 11 VII 2008).
  106. Ranny i pojmany przez żołnierzy federalnych 3 lipca, http://www.gdg.org/Research/OOB/EicherOOB.htm (data odczytu 11 VII 2008).
  107. Zraniony podczas ataku 3 lipca, http://www.scienceviews.com/photo/library/SIA2414.html (data odczytu 11 VII 2008).
  108. Ranny w walce 1 lipca, G. Swoboda, op. cit., s. ?.
  109. Ciężko ranny podczas walk 1 lipca, G. Swoboda, op. cit., s. 129.
  110. Ranny 1 lipca, http://www.gdg.org/Research/OOB/EicherOOB.htm (data odczytu 11 VII 2008).
  111. 111,0 111,1 Ranny w walce 1 lipca, http://www.gdg.org/Research/OOB/EicherOOB.htm (data odczytu 12 VII 2008).
  112. Ranny w walce 1 i 3 lipca, http://www.gdg.org/Research/OOB/EicherOOB.htm (data odczytu 12 VII 2008).
  113. Zraniony podczas walki 2 lipca, http://www.aphillcsa.com/forney.html (data odczytu 16 VII 2008).
  114. Ranny w walce 2 lipca, http://www.aphillcsa.com/sanders.html (data odczytu 16 VII 2008).
  115. Zraniony w walce, http://www.aphillcsa.com/wilcoxbrigade.html (data odczytu 16 VII 2008).
  116. Zginął w walce 2 lipca, http://www.civilwarhome.com/wrightgettysburgor.htm (data odczytu 16 VII 2008).
  117. Ranny podczas bitwy, zmarł 2 sierpnia http://listsearches.rootsweb.com/th/read/GABIBB/2000-06/0960168528 (data odczytu 16 VII 2008).
  118. Zraniony w walce 1 lipca, http://www.floridareenactorsonline.com/moorelet.htm (data odczytu 16 VII 2008).
  119. Ranny w walce 2 lica, http://www.aphillcsa.com/accountgettysburg4.html
  120. Zraniony w walce 2 lipca, http://www.floridareenactorsonline.com/moorelet.htm (data odczytu 16 VII 2008).
  121. Dwie brygady z tej dywizji, gen. bryg. Williama E. Jonesa (3 pułki) i gen. bryg. Beverly’a B. Robertsona (2 pułki) uczestniczyły w kampanii, ale nie były obecne pod Gettysburgiem, stojąc wtedy w Williamsport. Do reszty armii dołączyły dopiero pod sam koniec trzeciego dnia batalii, G. Swoboda, op. cit., s 149, 277.
  122. Brygada ta podczas kampanii i pierwszych dwóch dni bitwy działała razem z III korpusem gen. Ewella. Trzeciego dnia dołączyła do reszty dywizji, G. Swoboda, op. cit., s. 233.
  123. Zraniony w walce 3 lipca, G. Swoboda, op. cit., s. 236.
  124. Kawaleryjska część Legionu Phillipsa, http://www.angelfire.com/tx/RandysTexas/page28.html (data odczytu 17 VII 2008).
  125. Jednostka zorganizowana w październiku 1861 roku, http://www.mycivilwar.com/regiments/csa-ms/ms_cav_leg_jeffersondavis.html (data odczytu 17 VII 2008).
  126. Chambliss objął dowództwo brygady, ponieważ gen. bryg. W. H. F. Lee został poważnie ranny w bitwie pod Brandy Station, G. Swoboda, op. cit., s. 75.
  127. Oddział działający oddzielnie od dywizji podczas bitwy. W trakcie bitwy strzegła taborów w Chambersburgu. Na pole bitwy dotarła pod koniec trzeciego dnia batalii, a już następnego dnia wycofała się z całą armią, eskortując wozy z rannymi, G. Swoboda, op. cit., s. 277, 280.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]