Skład armii Konfederacji pod Gettysburgiem

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj

Pierwsza flaga Skonfederowanych Stanów Ameryki Skład armii Konfederacji pod Gettysburgiem

Flaga Armii Północnej Wirginii z okresu dowództwa generała Roberta E. Lee

W poniższym artykule przedstawiony został skład i liczebność poszczególnych oddziałów konfederackiej Armii Północnej Wirginii podczas bitwy pod Gettysburgiem, stoczonej w dniach 1 – 3 lipca 1863 roku, z federalną Armią Potomaku (zob. też skład Armii Potomaku pod Gettysburgiem).

Liczebność poszczególnych korpusów, dywizji, brygad, pułków i baterii odnosi się do stanu w jakim rozpoczynały one walki podczas bitwy[1]. Dotyczy ona również tylko liczby faktycznie walczących żołnierzy (tj. z pominięciem oddziałów które np. były skierowane do ochrony taborów, nawet jeśli są one wymienione w artykule z podaniem swojej liczebności).
Obok nazwisk oficerów, w nawiasach, wymieniono co stało się z nimi podczas bitwy (zabity, raniony itd.). W przypisach odnotowano podczas którego dnia bitwy doszło to takiego zdarzenia, jak również niekiedy wyjaśnia się okoliczności przejmowania dowództwa nad poszczególnymi jednostkami. Podane zostały również źródła danych informacji.

Skróty nazw stopni oficerskich użyte w tym artykule: gen. - generał, gen. por. - generał porucznik[2], gen. mjr - generał major, gen. bryg. - generał brygady, płk - pułkownik, ppłk - podpułkownik, mjr - major, kpt. - kapitan, por. - porucznik.

Spis treści

[edytuj] Armii Północnej Wirginii

Generał Robert E. Lee, głównodowodzący Armii Północnej Wirginii

Łączna liczebność armii – 69 915 żołnierzy, 262 dział

[edytuj] Dowództwo i sztab armii

Dowódca armii – gen. Robert E. Lee
Szef sztabu – płk Robert H. Chilton
Dowódca artylerii – gen. bryg. William N. Pendleton
Szef służby medycznej – dr Lafayette Guild
Szef oficerów artylerii[3] – ppłk Briscoe G. Baldwin
Szef intendentury[4] – ppłk Robert G. Cole
Szef kwatermistrzostwa[5] – ppłk James L. Corley
Generalny sędzia armii[6] – mjr Henry E. Young
Sekretarz wojskowy – płk Armistead L. Long
Adiutant dowódcy armii[7] – ppłk Walter H. Taylor
Adiutant sekretarz wojskowego[8] – mjr Charles Marshall
Adiutant Inspektora Generalnego[9] – mjr Charles S. Vanable
Inżynieria – kpt. Samuel R. Johnston

Eskorta sztabu – batalion C z 39 pułku kawalerii z Wirginii (43 żołnierzy)

[edytuj] I Korpus

Generał James Longstreet, dowódca I Korpusu

Dowódca korpusu – gen. por. James Longstreet
Szef sztabu korpusu – płk Gilbert Moxley Sorrel
Liczebność korpusu – 20 811 żołnierzy, 85 dział

DYWIZJA MCLAWSA
Dowódca – gen. mjr Lafayette McLaws
Liczebność – 6924 żołnierzy, 15 dział

Pułki z Karoliny Południowej:
2 pułk – 412 żołnierzy; dowódca: płk John D. Kennedy (ranny)[10], ppłk Franklin Gaillard
3 pułk – 406 żołnierzy; dowódca: mjr Robert C. Maffett, płk James D. Nance[11]
7 pułk – 400 żołnierzy; dowódca: płk David Wyatt Aiken (ranny), ppłk Elbert Bland (ranny)[12], ponownie płk Aiken
8 pułk – 300 żołnierzy; dowódca: płk John W. Henagan
15 pułk – 448 żołnierzy; dowódca: płk William D. De Saussure (śmiertelnie ranny)[13], mjr William M. Gist
3 batalion[14] – 203 żołnierzy; dowódca: ppłk William G. Rice

Generał Lafayette McLaws, dowódca dywizji w I Korpusie
  • Brygada Semmesa; dowódca – gen. bryg. Paul J. Semmes (śmiertelnie ranny)[15], płk Goode Bryan (1334 żołnierzy)

Pułki z Georgii:
10 pułk – 303 żołnierzy; dowódca: płk John B. Weems
50 pułk – 302 żołnierzy; dowódca: płk William R. Manning
51 pułk – 303 żołnierzy; dowódca: płk Edward Ball
53 pułk – 422 żołnierzy; dowódca: płk James P. Simms

  • Brygada Barksdale’a; dowódca – gen. bryg. William Barksdale (śmiertelnie raniony)[16], płk Benjamin G. Humphreys (1620 żołnierzy)

Pułki z Missisipi:
13 pułk – 481 żołnierzy; dowódca: płk James W. Carter (zabity)[17], ppłk Kennon McElroy (ranny)[12], mjr John M. Bradley (śmiertelnie ranny)[18], por. Absalom H. Farrar (ranny i wzięty do niewoli)[19]
17 pułk – 469 żołnierzy; dowódca: płk William D. Holder (ranny)[12], ppłk John C. Fiser (ranny)[12], mjr Andrew J. Pulliam (ranny)[20], mjr Richard E. Jones (zabity)[17], kpt. Gwen R. Cherry
18 pułk – 242 żołnierzy; dowódca: płk Thomas M. Griffin (ranny)[12], ppłk William H. Luse (wzięty do niewoli)[21], mjr George B. Gerald
21 pułk – 424 żołnierzy; dowódca: płk Humphreys, kpt. Isaac D. Stamps (zabity)[22], por. William P. McNeily

Pułki z Georgii:
16 pułk – 393 żołnierzy; dowódca: płk Bryan
18 pułk – 302 żołnierzy; dowódca: ppłk Solon Z. Ruff
24 pułk – 303 żołnierzy; dowódca: płk Robert McMillan
Legion Cobba – 213 żołnierzy; dowódca: ppłk Luther J. Glen
Legion Phillipsa[23] – 273 żołnierzy; dowódca: ppłk E. S. Barclay
3 batalion strzelców wyborowych – 209 żołnierzy; dowódca: ppłk Nathan Hutchins

Bateria A z 1 pułku artylerii z Karoliny Północnej – 2 działa gładkolufowe typu Napoleon i 2 działa gwintowane, 131 żołnierzy; dowódca: kpt. Basil C. Manly
Artyleria Pułaskiego z Georgii[24] – 2 działa gwintowane i 2 działa gwintowane typu Parrott, 63 żołnierzy; dowódca: kpt. kpt. John C. Fraser (śmiertelnie ranny)[18], por. William J. Furlong
Bateria z 1 pułku haubic z Richmond – 2 działa gładkolufowe typu i 2 działa gwintowane, 90 żołnierzy; dowódca: kpt. Edward S. McCarthy
Artyleria Troupa – 2 haubice i 2 działa gwintowane typu Parrott, 90 żołnierzy; dowódca: kpt. Henry H. Carlton

DYWIZJA HOODA
Dowódca – gen. mjr John B. Hood (ranny)[25], gen. bryg. Evander M. Law
Liczebność – 7375 żołnierzy, 19 dział

Generał John B. Hood, dowódca dywizji w I Korpusie
  • Brygada Lawa; dowódca – gen. bryg. Law, płk James L. Sheffield (1933 żołnierzy)

Pułki z Alabamy:
4 pułk – 308 żołnierzy; dowódca: płk Laurance H. Scruggs
15 pułk – 499 żołnierzy; dowódca: płk William C. Oates, kpt. Blanton A. Hill
44 pułk – 363 żołnierzy; dowódca: płk William F. Perry
47 pułk – 347 żołnierzy; dowódca: płk James W. Jackson[26], ppłk Michael J. Bulger (ranny i wzięty do niewoli)[27], mjr James M. Campbell
48 pułk – 374 żołnierzy; dowódca: płk Sheffield, kpt. Thomas J. Eubanks

  • Brygada Andersona; dowódca – gen. bryg. George T. Anderson (ranny)[12], ppłk William Luffman (1874 żołnierzy)

Pułki z Georgii:
7 pułk – 377 żołnierzy; dowódca: płk William W. White
8 pułk – 312 żołnierzy; dowódca: płk John R. Towers
9 pułk – 340 żołnierzy; dowódca: ppłk John C. Mounger (zabity)[28], mjr William M. Jones (ranny)[29], kpt. George Hillyer
11 pułk – 310 żołnierzy; dowódca: płk Francis H. Little (ranny)[30], płk Luffman, mjr Henry D. McDaniel (ranny i wzięty do niewoli)[31], kpt. William H. Mitchell
59 pułk – 525 żołnierzy; dowódca: płk Jack Brown

  • Brygada Robertsona; dowódca – gen. bryg. Jerome B. Robertson, ppłk Philip A. Work (1734 żołnierzy)

3 pułk z Arkansas – 479 żołnierzy; dowódca: płk Van H. Manning (ranny), ppłk Robert S. Taylor
Pułki z Teksasu:
1 pułk – 426 żołnierzy; dowódca: ppłk Work, mjr Frederick S. Bass
4 pułk – 415 żołnierzy; dowódca: płk John C. G. Key (ranny)[32], mjr John P. Bane
5 pułk – 409 żołnierzy; dowódca: płk Robert M. Powell (ranny i wzięty do niewoli)[33], ppłk King Bryan (ranny)[34], mjr Jefferson C. Rogers

  • Brygada Benninga ; dowódca – gen. bryg. Henry L. Benning (1420 żołnierzy)

Pułki z Georgii:
2 pułk – 348 żołnierzy; dowódca: ppłk William T. Harris (zabity)[35], mjr William S. Shepherd
15 pułk – 348 żołnierzy; dowódca: płk Dudley M. DuBose
17 pułk – 350 żołnierzy; dowódca: płk Wesley C. Hodges
20 pułk – 350 żołnierzy; dowódca: płk John A. Jones (zabity)[36], ppłk James D. Waddell

Bateria F z 13 pułku artylerii z Karoliny Północnej – 2 haubice i 3 działa gładkolufowe typu Napoleon, 112 żołnierzy; dowódca: kpt. Alexander C. Latham
Bateria D z 1 pułku artylerii z Karoliny Północnej – 2 działa gładkolufowe typu Napoleon i 3 działa gwintowane typu Parrot, 148 żołnierzy; dowódca: kpt. James Reilly
Artyleria z Charlestonu (Karolina Południowa) – 4 działa gładkolufowe typu Napoleon, 71 żołnierzy; dowódca: kpt. William K. Bachman
Artyleria lekka Palmetto (Karolina Południowa) – 2 działa gładkolufowe typu Napoleon i 2 działa gwintowane typu Parrot, 63 żołnierzy; dowódca: kpt. Hugh R. Garden

DYWIZJA PICKETTA[37]
Dowódca – gen. mjr George E. Pickett
Liczebność – 5578 żołnierzy, 17 dział

Generał George E. Pickett, dowódca dywizji w I Korpusie

Pułki z Wirginii:
8 pułk – 193 żołnierzy; dowódca: płk Eppa Hunton (ranny), ppłk Norborne Berkeley (ranny i wzięty do niewoli)[40], mjr Edmund Berkeley (ranny)[41]
18 pułk – 312 żołnierzy; dowódca: ppłk Henry A. Carrington (ranny i wzięty do niewoli)[42], por. Richardson Ferguson
19 pułk – 328 żołnierzy; dowódca: płk Henry Gantt (ranny)[43], ppłk John T. Ellis (śmiertelnie ranny)[44], mjr Peyton
28 pułk – 333 żołnierzy; dowódca: płk Robert C. Allen (zabity)[45], ppłk William Watts
56 pułk – 289 żołnierzy; dowódca: płk William D. Stuart (śmiertelnie ranny)[46], ppłk P. P. Slaughter

  • Brygada Armisteada; dowódca – gen. bryg. Lewis A. Armistead (śmiertelnie ranny i wzięty do niewoli)[47], płk William R. Aylett (ranny)[39] (2055 żołnierzy)

Pułki z Wirginii:
9 pułk – 318 żołnierzy; dowódca: mjr John C. Owens (śmiertelnie raniony)[48], kpt. James J. Phillips
14 pułk – 422 żołnierzy; dowódca: płk James G. Hodges (zabity)[49], ppłk William White (ranny)[50]
38 pułk – 400 żołnierzy; dowódca: płk Edward C. Edmonds (zabity)[49], ppłk Powhatan B. Whittle (śmiertelnie ranny)[51], ppłk Joseph R. Cabell
53 pułk – 435 żołnierzy; dowódca: płk Aylett, ppłk Rawley W. Martin (śmiertelnie raniony i wzięty do niewoli)[52], mjr John C. Timberlake (wzięty do niewoli)[53], kpt. Henry Edmunds
57 pułk – 476 żołnierzy; dowódca: płk John Bowie Magruder (śmiertelnie ranny)[54], ppłk Benjamin H. Wade[51], mjr Clement R. Fontaine

Generał Lewis A. Armistead, dowódca jednej z brygad dywizji Picketta
  • Brygada Kempera; dowódca – gen. bryg. James L. Kemper (ranny)[55], płk Joseph Mayo junior (1634 żołnierzy)

Pułki z Wirginii:
1 pułk – 209 żołnierzy; dowódca: płk Lewis B. Williams (śmiertelnie ranny)[56], ppłk F. G. Skinner
3 pułk – 332 żołnierzy; dowódca: płk Mayo, ppłk Alexander D. Callcote (zabity)[57], mjr William H. Pryor
7 pułk – 335 żołnierzy; dowódca: płk Waller T. Patton (śmiertelnie ranny i wzięty do niewoli), ppłk Charles C. Flowerree
11 pułk – 359 żołnierzy; dowódca: mjr Kirkwood Otey (ranny)[58], kpt. James R. Hutter (ranny i wzięty do niewoli)[59], kpt. John Holmes Smith (ranny)[60]
24 pułk – 395 żołnierzy; dowódca: płk William R. Terry (ranny)

  • Batalion artylerii pod dowództwem mjr Jamesa Dearinga (4 baterie, 17 dział, 419 żołnierzy)

Artyleria Fauquiera (Wirginia) – 4 działa gładkolufowe typu Napoleon i 2 działa gwintowane typu Parrot, 134 żołnierzy; dowódca: kpt. Robert M. Stribling
Artyleria z Richmond „Hampden” (Wirginia) – 2 działa gładkolufowe typu Napoleon, 1 działo gwintowane i 1 działo gwintowane typu Parrot, 90 żołnierzy; dowódca: kpt. William H. Caskie
Artyleria z Richmond „Fayette” (Wirginia) – 1 działo gładkolufowe typu Napoleon i 2 działa gwintowane typu Parrot, 90 żołnierzy; dowódca: kpt. Miles C. Macon
Bateria z Lynchburga (Wirginia) – 4 działa gładkolufowe typu Napoleon, 96 żołnierzy; dowódca: kpt. Joseph G. Blount

REZERWA ARTYLERII KORPUSU pod dowództwem płk Jamesa B. Waltona (10 baterii, 34 działa, 918 żołnierzy)

  • Batalion Alexandra; dowódca – płk Edward P. Alexander (6 baterii, 24 działa, 576 żołnierzy)

Artyleria z Ashland (Wirginia) – 2 działa gładkolufowe typu Napoleon i 2 działa gwintowane typu Parrot, 103 żołnierzy; dowódca: kpt. Pichegru Woolfolk junior (ranny)[61], por. James Woolfolk
Artyleria z Bedford (Wirginia) – 4 działa gwintowane, 78 żołnierzy; dowódca: kpt. Tyler C. Jordan
Artyleria Brooksa (Karolina Południowa) – 4 haubice, 71 żołnierzy; dowódca: kpt. William W. Fickling, por. Stephen C. Gilbert
Artyleria lekka Madison (Luizjana) – 4 haubice, 135 żołnierzy; dowódca: kpt. George V. Moody
bateria artylerii z Richmond „Parker” (Wirginia) – 3 działa gwintowane, 1 działo gwintowane typu Parrot, 90 żołnierzy; dowódca: kpt. William W. Parker
Bateria artylerii z Bath (Wirginia) – 4 działa gładkolufowe typu Napoleon, 90 żołnierzy; dowódca: kpt. Osmond B. Taylor

Pierwsza kompania – 1 działo gładkolufowe typu Napoleon, 77 żołnierzy; dowódca: kpt. Charles W. Squires
Druga kompania – 2 działa gładkolufowe typu Napoleon i 1 haubica, 80 żołnierzy; dowódca: kpt. John B. Richardson
Trzecia kompania – 3 działa gładkolufowe typu Napoleon, 92 żołnierzy; dowódca: kpt. Merritt B. Miller
Czwarta kompania – 2 działa gładkolufowe typu Napoleon i 1 haubica, 80 żołnierzy; dowódca: kpt. Joe Norcom (ranny)[62], por. H. A. Battles

[edytuj] II Korpus

Generał Richard S. Ewell, dowódca II Korpusu

Dowódca korpusu - gen. por. Richard S. Ewell
Szef sztabu korpusu – płk Charles J. Faulkner
Liczebność korpusu – 20 572 żołnierzy, 78 dział
Eskorta – kompania Randolpha z pułku kawalerii z Wirginii (31 żołnierzy; dowódca: kpt. William F. Randolph)

DYWIZJA RODESA
Dowódca – gen. mjr Robert E. Rodes
Liczebność – 7986 żołnierzy, 16 dział

  • Brygada Daniela; dowódca – gen. bryg. Junius Daniel (2162 żołnierzy)

Pułki z Karoliny Północnej:
32 pułk – 454 żołnierzy; dowódca: płk Edmund C. Brabble
43 pułk – 572 żołnierzy; dowódca: płk Thomas S. Kenan (ranny i wzięty do niewoli)[63], ppłk William G. Lewis
45 pułk – 570 żołnierzy; dowódca: ppłk Samuel H. Boyd (ranny i wzięty do niewoli)[64], mjr John R. Winston (ranny i wzięty do niewoli)[65], kpt. A. H. Gallaway (ranny)[66], kpt. James A. Hopkins
53 pułk – 322 żołnierzy; dowódca: płk W. A. Owens
2 batalion – 240 żołnierzy; dowódca: ppłk Hezekiah L. Andrews (zabity)[67], mjr John M. Hancock (ranny i wzięty do niewoli)[68], kpt. Van Brown

  • Brygada Dolesa; dowódca – gen. bryg. George P. Doles (1323 żołnierzy)

Pułki z Georgii:
4 pułk – 341 żołnierzy; dowódca: ppłk David R. E. Winn (zabity)[69], mjr William H. Willis
12 pułk – 327 żołnierzy; dowódca: płk Edward Willis
21 pułk – 287 żołnierzy; dowódca: płk John T. Mercer
44 pułk – 364 żołnierzy; dowódca: płk Samuel P. Lumpkin (ranny i wzięty do niewoli)[70], mjr William H. Peebles

  • Brygada Iversona; dowódca – gen. bryg. Alfred Iverson (1384 żołnierzy)

Pułki z Karoliny Północnej:
5 pułk – 473 żołnierzy; dowódca: kpt. Speight B. West (ranny)[71], kpt. Benjamin Robinson (ranny)[71]
12 pułk – 219 żołnierzy; dowódca: ppłk William S. Davis
20 pułk – 372 żołnierzy; dowódca: ppłk Nelson Slough (ranny)[71], mjr John S. Brooks (ranny)[71], kpt. Lewis T. Hicks
23 pułk – 316 żołnierzy; dowódca: płk Daniel H. Christie (ranny)[72], ppłk Robert D. Johnston (ranny)[71], mjr Charles C. Blacknall (ranny i wzięty do niewoli)[73], kpt. Abner D. Peace (ranny)[71], kpt. William H. Johnston (ranny)[71]

Pułki z Karoliny Północnej:
2 pułk – 243 żołnierzy; dowódca: mjr Daniel W. Hurtt (ranny)[74], kpt. James T. Scales
4 pułk – 196 żołnierzy; dowódca: płk Bryan Grimes
14 pułk – 306 żołnierzy; dowódca: płk Risden Tyler Bennett (ranny)[75], mjr Joseph H. Lambeth
30 pułk – 278 żołnierzy; dowódca: płk Francis M. Parker (ranny)[74], mjr William W. Sillers

Pułki z Alabamy:
3 pułk – 350 żołnierzy; dowódca: płk Cullen A. Battle
5 pułk – 317 żołnierzy; dowódca: płk Josephus M. Hall
6 pułk – 382 żołnierzy; dowódca: płk James N. Lightfoot (ranny)[76], kpt. Milledge L. Bowie
12 pułk – 317 żołnierzy; dowódca: płk Samuel B. Pickens
26 pułk – 319 żołnierzy; dowódca: ppłk John C. Goodgame

  • Batalion artylerii pod dowództwem por. Thomasa H. Cartera (4 baterie, 16 dział, 385 żołnierzy

Artyleria „Jeffersona Davisa” (Alabama) – 4 działa gwintowane, 79 żołnierzy; dowódca: kpt. William J. Reese
Artyleria „Króla Wiliama” (Wirginia) – 2 działa gładkolufowe typu Napoleon i 2 działa gwintowane typu Parrot, 103 żołnierzy; dowódca: kpt. William P. Carter
Artyleria Morrisa (Wirginia) – 4 działa gładkolufowe typu Napoleon, 114 żołnierzy; dowódca: kpt. Richard C. M. Page
Artyleria z Richmond Orange (Wirginia) – 2 działa gwintowane i 2 działa gwintowane typu Parrot, 80 żołnierzy; dowódca: kpt. Charles W. Fry

DYWIZJA JOHNSONA
Dowódca – gen. mjr Edward Johnson
Liczebność – 6433 żołnierzy, 16 dział

1 batalion z Marylandu – 400 żołnierzy; dowódca: ppłk James R. Herbert (ranny)[77], mjr William W. Goldsborough (wzięty do niewoli)[78], kpt. James P. Crane
Pułki z Karoliny Północnej:
1 pułk – 377 żołnierzy; dowódca: ppłk Hamilton A. Brown
2 pułk – 548 żołnierzy; dowódca: mjr William M. Parsley
Pułki z Wirginii:
10 pułk – 276 żołnierzy; dowódca: płk Edward T. H. Warren
23 pułk – 251 żołnierzy; dowódca: ppłk Simeon T. Walton
37 pułk – 264 żołnierzy; dowódca: mjr Henry C. Wood

Pułki z Wirginii:
2 pułk – 333 żołnierzy; dowódca: płk John Q. A. Nadenbousch
4 pułk – 257 żołnierzy; dowódca: mjr William Terry
5 pułk – 345 żołnierzy; dowódca: płk John H. S. Funk
27 pułk – 148 żołnierzy; dowódca: ppłk Daniel M. Shriver
33 pułk – 236 żołnierzy; dowódca: kpt. Jacob B. Golladay

Pułki z Luizjany:
1 pułk – 172 żołnierzy; dowódca: kpt. Edward D. Willett
2 pułk – 236 żołnierzy; dowódca: ppłk Ross E. Burke
10 pułk – 226 żołnierzy; dowódca: mjr Thomas N. Powell
14 pułk – 281 żołnierzy; dowódca: ppłk David Zable
15 pułk – 186 żołnierzy; dowódca: mjr Andrew Brady

  • Brygada Jonesa; dowódca – gen. bryg. John M. Jones (ranny)[80], ppłk Robert H. Dungan (1520 żołnierzy)

Pułki z Wirginii:
21 pułk – 236 żołnierzy; dowódca: kpt. William P. Moseley
25 pułk – 280 żołnierzy; dowódca: płk John C. Higginbotham (ranny)[81], ppłk J. A. Robinson
42 pułk – 265 żołnierzy; dowódca: ppłk Robert W. Withers (ranny)[81], kpt. Samuel H. Saunders
44 pułk – 227 żołnierzy; dowódca: mjr Norval Cobb (ranny)[82], kpt. Thomas R. Buckner
48 pułk – 265 żołnierzy; dowódca: ppłk Dungan, mjr Oscar White
50 pułk – 240 żołnierzy; dowódca: ppłk Logan H. N. Salyer

  • Batalion artylerii pod dowództwem mjr Jamesa W. Latimera (śmiertelnie ranny)[83], kpt. Charlesa J. Raine’a (4 baterie, 16 dział, 356 żołnierzy)

1 bateria z Marylandu – 4 działa gładkolufowe typu Napoleon, 90 żołnierzy; dowódca: kpt. William F. Dement
Artyleria Alleghany’ego (Wirginia) – 2 działa gładkolufowe typu Napoleon i 2 działa gwintowane, 91 żołnierzy; dowódca: kpt. John C. Carpenter
Bateria Chesapeake’s (Maryland) – 4 działa gwintowane typu Parrot, 76 żołnierzy; dowódca: kpt. William D. Brown
Bateria artylerii z Lynchburga „Lee” (Wirginia) – 1 działo gwintowane i 3 działa gwintowane typu Parrot, 90 żołnierzy; dowódca: kpt. Raine, por. William W. Hardwicke

DYWIZJA EARLY’EGO
Dowódca – gen. mjr Jubal A. Early
Liczebność – 5460 żołnierzy, 16 dział

Generał Jubal A. Early, dowódca dywizji w II Korpusie

Pułki z Luizjany:
5 pułk – 196 żołnierzy; dowódca: mjr Alexander Hart (ranny), kpt. T. H. Biscoe
6 pułk – 218 żołnierzy; dowódca: ppłk Joseph Hanlon
7 pułk – 235 żołnierzy; dowódca: płk David B. Penn
8 pułk – 296 żołnierzy; dowódca: płk Trevanian D. Lewis (zabity)[85], ppłk Alcibiades de Blanc (ranny)[86], mjr German A. Lester
9 pułk – 347 żołnierzy; dowódca: płk Leroy A. Stafford

  • Brygada Gordona; dowódca – gen. bryg. John B. Gordon (1813 żołnierzy)

Pułki z Georgii:
13 pułk – 312 żołnierzy; dowódca: płk James M. Smith
26 pułk – 315 żołnierzy; dowódca: płk Edmund N. Atkinson
31 pułk – 252 żołnierzy; dowódca: płk Clement A. Evans
38 pułk – 341 żołnierzy; dowódca: kpt. William L. McLeod
60 pułk – 299 żołnierzy; dowódca: kpt. Walters B. Jones
61 pułk – 288 żołnierzy; dowódca: płk John H. Lamar

Pułki z Karoliny Północnej:
6 pułk – 509 żołnierzy; dowódca: mjr Samuel McD. Tate
21 pułk – 436 żołnierzy; dowódca: płk William W. Kirkland
57 pułk – 297 żołnierzy; dowódca: płk Godwin

  • Brygada Smitha; dowódca – gen. bryg. William Smith (806 żołnierzy)

Pułki z Wirginii:
31 pułk – 267 żołnierzy; dowódca: płk John S. Hoffman
49 pułk – 281 żołnierzy; dowódca: ppłk J. Catlett Gibson
52 pułk – 254 żołnierzy; dowódca: ppłk James H. Skinner

  • 35 batalion kawalerii z Wirginii (dowódca – ppłk Elijah V. White)

Bateria z Charlottesville (Wirginia) – 4 działa gładkolufowe typu Napoleon, 71 żołnierzy; dowódca: kpt. James McD. Carrington
Bateria „Courtney” z Richmond (Wirginia) – 4 działa gwintowane, 90 żołnierzy; dowódca: kpt. William A. Tanner
Bateria Straży Luizjany – 3 działa gwintowane i 2 działa gwintowane typu Parott, 60 żołnierzy; dowódca: kpt. Charles A. Green
Artyleria z Staunton (Wirginia) – 4 działa gładkolufowe typu Napoleon, 60 żołnierzy; dowódca: kpt. Asher W. Garber

REZERWA ARTYLERII KORPUSU pod dowództwem płk Johna Thompsona Browna (8 baterii, 30 dział, 648 żołnierzy)

  • 1 pułk artylerii z Wirginii; dowódca – kpt. Willis J. Dance (5 baterii, 20 dział, 367 żołnierzy)

2 bateria haubic z Richmond (Wirginia) – 4 działa gwintowane typu Parrot, 64 żołnierzy; dowódca: kpt. David Watson
3 bateria haubic z Richmond (Wirginia) – 4 działa gwintowane, 62 żołnierzy; dowódca: kpt. Benjamin H. Smith junior
Bateria Powhatan (Wirginia) – 4 działa gwintowane, 78 żołnierzy; dowódca: por. John M. Cunningham
1 bateria z Rockbridge (Wirginia) – 4 działa gwintowane typu Parrot, 85 żołnierzy; dowódca: kpt. Archibald Graham
Bateria „Flying” z Salem (Wirginia) – 2 działa gładkolufowe typu Napoleon, 66 żołnierzy; dowódca: kpt. Charles B. Griffin

  • Batalion Nelsona; dowódca – ppłk William Nelson (3 baterie, 10 dział, 277 żołnierzy)

Bateria z Amherst – 3 działa gładkolufowe typu Napoleon, 105 żołnierzy; dowódca: kpt. Thomas J. Kirkpatrick
Bateria Fluvanna „Consolidated” – 3 działa gładkolufowe typu Napoleon i 1 działo gwintowane, 90 żołnierzy; dowódca: kpt. John L. Massie
Bateria Milledge’a – 1 działo gwintowane typu Parrot i 2 działa gwintowane, 73 żołnierzy; dowódca: kpt. John Milledge junior

[edytuj] III Korpus

Generał Ambrose P. Hill, dowódca III Korpusu

Dowódca korpusu - gen. por. Ambrose P. Hill
Liczebność korpusu – 22 083 żołnierzy, 82 działa

DYWIZJA HETHA
Dowódca – gen. mjr Henry Heth (ranny)[89], gen. bryg. James Johnston Pettigrew (ranny) (7461 żołnierzy, 15 dział)
Liczebność – 6924 żołnierzy, 15 dział

Generał Henry Heth, dowódca dywizji w III Korpusie
  • 1 brygada (Pettigrewa); dowódca – gen. Pettigrew, płk James K. Marshall (zabity)[90], mjr John T. Jones (2584 żołnierzy)

Pułki z Karoliny Północnej:
11 pułk – 617 żołnierzy; dowódca: płk Collett Leventhorpe (ranny), mjr Egbert A. Ross (zabity)[91], kpt. Francis W. Bird
26 pułk – 843 żołnierzy; dowódca: płk Henry K. Burgwyn (zabity)[92], por. John R. Lane (ranny)[93], mjr Jones (ranny)[94], kpt. H. C. Albright (840)
47 pułk – 567 żołnierzy; dowódca: płk George H. Faribault (ranny)[94], ppłk John A. Graves (ranny i wzięty do niewoli)[95]
52 pułk – 553 żołnierzy; dowódca: płk Marshall, ppłk Marcus A. Parks (ranny i wzięty do niewoli)[96], mjr John Q. Richardson (śmiertelnie ranny i wzięty do niewoli)[96], kpt. Nathaniel A. Foster

Generał James Johnston Pettigrew, dowódca brygady w dywizji Heatha, od 1 lipca, w jego zastępstwie, dowódca dywizji

Pułki z Wirginii:
40 pułk – 253 żołnierzy; dowódca: kpt. Thomas E. Betts, kpt. R. B. Davis
47 pułk – 209 żołnierzy; dowódca: płk Mayo
55 pułk – 268 żołnierzy; dowódca: płk William S. Christian
22 batalion – 237 żołnierzy; dowódca: mjr John S. Bowles

  • 3 brygada (Archera); dowódca – gen. bryg. James J. Archer (wzięty do niewoli)[97], płk Birkett D. Fry (ranny i wzięty do niewoli)[98], ppłk Samuel G. Shepard (1197 żołnierzy)

Pułki Alabamy:
13 pułk – 308 żołnierzy; dowódca: płk Fry, płk James Aiken
5 batalion – 135 żołnierzy; dowódca: mjr Albert S. Van de Graaf
Pułki z Tennessee:
1 pułk – żołnierzy; dowódca: ppłk Newton J. George (wzięty do niewoli)[99], mjr Felix G. Buchanan (ranny)
7 pułk – żołnierzy; dowódca: płk John A. Fite (wzięty do niewoli)[99], ppłk Shepard
14 pułk – żołnierzy; dowódca: kpt. Bruce L. Phillips

  • 4 brygada (Davisa); dowódca – gen. bryg. Joseph R. Davis (2305 żołnierzy)

55 pułk z Karoliny Północnej – 640 żołnierzy; dowódca: płk John K. Connally, mjr Alfred H. Belo
Pułki z Missisipi:
2 pułk – 492 żołnierzy; dowódca: płk John M. Stone (ranny)[100], mjr John A. Blair (wzięty do niewoli)[101], ppłk David W. Humphries (zabity)[102]
11 pułk – 592 żołnierzy; dowódca: płk Francis M. Green (ranny)[103]
42 pułk – 575 żołnierzy; dowódca: płk Hugh R. Miller (śmiertelnie ranny)[104], kpt. Andrew M. Nelson

  • Batalion artylerii pod dowództwem ppłk Johna J. Garnetta (4 baterie, 15 dział 396 żołnierzy)

Bateria z Donaldsonville (Luizjana) – 2 gwintowane i 1 działo gwintowane typu Parrot, 114 żołnierzy; dowódca: kpt. Victor Maurin
Bateria z Norfolk „Hugera” (Wirginia) – 2 gładkolufowe typu Napoleon, 2 działa gwintowane i 1 działo gwintowane typu Parrot, 77 żołnierzy; dowódca: kpt. Joseph D. Moore
Bateria z Pittsylvaniai (Wirginia) – 2 gładkolufowe typu Napoleon i 2 działa gwintowane, 90 żołnierzy; dowódca: kpt. John W. Lewis
Bateria z Norfolk „Light Artillery Blues” – 2 haubice i 2 działa gwintowane, 106 żołnierzy; dowódca: kpt. Charles R. Grandy

DYWIZJA PENDERA
Dowódca – gen. mjr William D. Pender (śmiertelnie ranny)[105], gen. bryg. James H. Lane (ranny), gen. bryg. Isaac R. Trimble (ranny i wzięty do niewoli)[106], ponownie gen. Lane
Liczebność – 6735 żołnierzy, 16 dział

  • 1 brygada (McGowana); dowódca – płk Abner Perrin (1882 żołnierzy)

Pułki z Karoliny Południowej:
1 pułk – 328 żołnierzy; dowódca: mjr Charles W. McCreary
1 pułk strzelców – 366 żołnierzy; dowódca: kpt. William M. Hadden
12 pułk – 366 żołnierzy; dowódca: płk John L. Miller
13 pułk – 390 żołnierzy; dowódca: ppłk Benjamin T. Brockman
14 pułk – 428 żołnierzy; dowódca: ppłk Joseph N. Brown (ranny)[107], mjr Edward Croft (ranny)[107]

  • 2 brygada (Lane’a); dowódca – gen. Lane, płk Clark M. Avery, ponownie gen. Lane, płk Avery (1734 żołnierzy)

Pułki z Wirginii:
7 pułk – 291 żołnierzy; dowódca: kpt. John McLeod Turner (ranny i wzięty do niewoli)[108], kpt. James G. Harris
18 pułk – 346 żołnierzy; dowódca: płk John D. Barry
28 pułk – 346 żołnierzy; dowódca: płk Samuel D. Lowe (ranny)[109], ppłk W. H. A. Speer
33 pułk – 368 żołnierzy; dowódca: płk Avery
37 pułk – 379 żołnierzy; dowódca: płk William M. Barbour

  • 3 brygada (Thomasa); dowódca – gen. bryg. Edward L. Thomas (1326 żołnierzy)

Pułki z Georgii:
14 pułk – 331 żołnierzy; dowódca: płk Robert W. Folsom
35 pułk – 331 żołnierzy; dowódca: płk Bolling H. Holt
45 pułk – 331 żołnierzy; dowódca: płk Thomas J. Simmons
49 pułk – 329 żołnierzy; dowódca: płk Samuel T. Player

Pułków z Karoliny Północnej:
13 pułk – 232 żołnierzy; dowódca: płk Joseph H. Hyman (ranny)[112], ppłk Henry A. Rogers, por. Robert L. Moir, por. Nathaniel S. Smith
16 pułk – 321 żołnierzy; dowódca: kpt. Leroy W. Stowe, kpt. Abel S. Cloud
22 pułk – 321 żołnierzy; dowódca: płk James Conner
34 pułk – 311 żołnierzy; dowódca: płk Lowrance, ppłk George T. Gordon
38 pułk – 216 żołnierzy; dowódca: płk William J. Hoke (ranny)[113], ppłk John Ashfor (ranny)[113]d, kpt. William L. Thornburg 9ranny)[114], por. John M. Robinson

Generał, Alfred Scales dowódca jednej z brygad w dywizji Pendera

Artyleria z Albemarle „Everett” (Wirginia) – 2 działa gwintowane, 1 działo gwintowane typu Parrot i 1 haubica, 94 żołnierzy; dowódca: kpt. James W. Wyatt
Artyleria z Charlotte (Karolina Północna) – 2 działa gładkolufowe typu Napoleon i 2 haubice, 125 żołnierzy; dowódca: kpt. Joseph Graham
Artyleria z Madison (Missisipi) – 3 działa gładkolufowe typu Napoleon i 1 haubica, 91 żołnierzy; dowódca: kpt. George Ward
Artyleria z Warrenton (Wirginia) – 2 działa gładkolufowe typu Napoleon i 2 haubice, 581żołnierzy; dowódca: kpt. James V. Brooke

DYWIZJA ANDERSONA
Dowódca – gen. mjr Richard H. Anderson
Liczebność – 7135 żołnierzy, 17 dział

  • Brygada Wilcoxa; dowódca – gen. bryg. Cadmus Wilcox (1726 żołnierzy)

Pułki z Alabamy:
8 pułk – 477 żołnierzy; dowódca: ppłk Hilary A. Herbert
9 pułk – 306 żołnierzy; dowódca: kpt. Joseph H. King
10 pułk – 311 żołnierzy; dowódca: płk William H. Forney (ranny)[115], ppłk James E. Shelley
11 pułk – 311 żołnierzy; dowódca: płk John C. C. Sanders (ranny)[116], ppłk George E. Tayloe
14 pułk – 316 żołnierzy; dowódca: płk Lucius Pinckard (ranny)[117], ppłk James A Broome

  • Brygada Mahone’a; dowódca – gen. bryg. William Mahone (1542 żołnierzy)

Pułki z Wirginii:
6 pułk – 288 żołnierzy; dowódca: płk George T. Rogers
12 pułk – 348 żołnierzy; dowódca: płk David A. Weisiger
16 pułk – 270 żołnierzy; dowódca: płk Joseph H. Ham
41 pułk – 276 żołnierzy; dowódca: płk William A. Parham
61 pułk – 356 żołnierzy; dowódca: płk Virginius D. Groner

Generał William Mahone, dowódca jednej z brygad w dywizji Andresona
  • Brygada Posey’a; dowódca – gen. bryg. Carnoa Posey’a (1322 żołnierzy)

Pułki z Missisipi:
12 pułk – 305 żołnierzy; dowódca: płk William H. Taylor
16 pułk – 385 żołnierzy; dowódca: płk Samuel E. Baker
19 pułk – 372 żołnierzy; dowódca: płk Nathaniel H. Harris
48 pułk – 256 żołnierzy; dowódca: płk Joseph M. Jayne

  • Brygada Wrighta; dowódca – gen. bryg. Ambrose R. Wright, płk William Gibson, ponownie gen. Wright (1413 żołnierzy)

Pułki z Georgii:
3 pułk – 441 żołnierzy; dowódca: płk Edward J. Walker
22 pułk – 400 żołnierzy; dowódca: płk Joseph Wasden (zabity)[118], kpt. Benjamin C. McCurry
48 pułk – 395 żołnierzy; dowódca: płk Gibson, kpt. Matthew R. Hall, ponownie płk Gibson
2 batalion – 173 żołnierzy; dowódca: mjr George W. Ross (śmiertelnie ranny)[119], kpt. Charles J. Moffett

  • Brygada Perry’ego; dowódca – płk David Lang (742 żołnierzy)

Pułki z Florydy:
2 pułk – 242 żołnierzy; dowódca: mjr Walter R. Moore (ranny)[120], kpt. William D. Ballantine (ranny)[121]., kpt. Alexander Mosely, kpt. C. Seton Fleming
5 pułk – 321 żołnierzy; dowódca: kpt. Richmond N. Gardner (ranny)[122], kpt. Council A. Bryan, kpt. John W. Hollyman
8 pułk – 176 żołnierzy; dowódca: płk Lang, ppłk William Baya

  • Batalion artylerii pod dowództwem mjr Johna L. Sumtera (3 baterie, 15 dział, 384 żołnierzy)

Kompania A – 1 haubica, 1 działo gładkolufowe typu Napoleon, 1 działo gwintowane i 1 działo gwintowane typu Parrot, 130 żołnierzy; dowódca: kpt. Hugh M. Ross
Kompania B – 4 haubice i 2 działa gładkolufowe typu Napoleon, 1 działo gwintowane i 1 działo gwintowane typu Parrot, 124 żołnierzy; dowódca: kpt. George M. Patterson
Kompania C – 3 działa gwintowane i 2 działa gwintowane typu Parrot, 121 żołnierzy; dowódca: kpt. John T. Wingfield

REZERWA ARTYLERII KORPUSU pod dowództwem płk R. Lindsay’a Walkera (9 baterii, 36 dział, 736 żołnierzy)

  • Batalion Mc Intosha; dowódca – mjr David D. Mc Intosh (4 baterie, 16 dział, 357 żołnierzy)

Artyleria z Danville (Wirginia) – 4 działa gładkolufowe typu Napoleon, 114 żołnierzy; dowódca: kpt. Robert S. Rice
Artyleria z Hardaway (Alabama) – 2 działa gwintowane i 2 działa gwintowane typu Withwort, 71 żołnierzy; dowódca: kpt. William B. Hurt
Artyleria z Rockbridge (Wirginia) – 2 działa gładkolufowe typu Napoleon i 2 działa gwintowane, 67 żołnierzy; dowódca: por. Samuel Wallace
Bateria Jonsona z Richmond (Wirginia) – 4 działa gwintowane, 96 żołnierzy; dowódca: kpt. Marmaduke Johnson

  • Batalion Pegrama; dowódca – mjr William J. Pegram, kpt. Ervin B. Brunson (5 baterii, 20 dział, 375 żołnierzy)

Bateria Crenshawa z Richmond (Wirginia) – 2 działa gładkolufowe typu Napoleon i 2 haubice, 76 żołnierzy; dowódca: kpt. William G. Crenshaw
Bateria z Fredericksburga (Wirginia) – 2 działa gładkolufowe typu Napoleon i 2 działa gwintowane, 71 żołnierzy; dowódca: kpt. Edward A. Marye
Bateria „Letcher” z Richmond (Wirginia) – 2 działa gładkolufowe typu Napoleon i 2 działa gwintowane typu Parrot, 65 żołnierzy; dowódca: kpt. Thomas A. Brander
Bateria „Pee Dee” (Karolina Południowa) – 4 działa gwintowane, 65 żołnierzy; dowódca: por. William E. Zimmerman
Bateria „Purcell” (Wirgnia) – 4 działa gładkolufowe typu Napoleon, 89 żołnierzy; dowódca: kpt. Joseph McGraw

[edytuj] Dywizja Kawalerii

Generał James E. B. Stuart, dowódca dywizji kawalerii

Dowódca dywizji – gen. mjr. James E. B. Stuart
Liczebność[123] – 6389 żołnierzy, 17 dział

  • Brygada Jenkinsa[124]; dowódca – gen. bryg. Albert G. Jenkins (ranny), płk Milton J. Ferguson (1126 żołnierzy, 2 działa)

Pułki z Wirginii:
14 pułk – 265 żołnierzy; dowódca: mjr Benjamin F. Eakle
16 pułk – 265 żołnierzy; dowódca: płk Ferguson
17 pułk – 241 żołnierzy; dowódca: płk William H. French
34 pułk – 172 żołnierzy; dowódca: ppłk Vincent A. Witcher
36 pułk – 125 żołnierzy; dowódca: kpt. Cornelius T. Smith
Bateria Jacksona – 2 haubice, 54 żołnierzy; dowódca: kpt. Thomas E. Jackson

Generał Wade Hampton, dowódca jednej z brygad kawalerii
  • Brygada Hamptona; dowódca – gen. bryg. Wade Hampton (ranny)[125], płk Laurence S. Baker (1751 żołnierzy)

1 pułk z Karoliny Północnej – 407 żołnierzy; dowódca: płk Baker
Legion Cobba (Georgia) – 330 żołnierzy; dowódca: płk Pierce M. B. Young
Legion Phillipsa (Georgia)[126] – 238 żołnierzy; dowódca: ppłk Jefferson C. Phillips
Legion Jeffersona Davisa (Missisippi)[127] – 246 żołnierzy; dowódca: płk Joseph F. Waring
Pułki z Karoliny Południowej:
1 pułk – 339 żołnierzy; dowódca: płk John L. Black
2 pułk – 186 żołnierzy; dowódca: płk Matthew C. Butler

2 pułk z Karoliny Północnej – 145 żołnierzy; dowódca: kpt. W. A. Graham
Pułki z Wirginii:
9 pułk – 490 żołnierzy; dowódca: płk Richard L. T. Beale
10 pułk – 236 żołnierzy; dowódca: płk J. Lucius Davis
13 pułk – 298 żołnierzy; dowódca: kpt. Benjamin F. Winfield

Generał Fitzhugh Lee, dowódca jednej z brygad kawalerii
  • Brygada Fitzhugha Lee; dowódca – gen. bryg. Fitzhugh Lee (1913 żołnierzy)

1 batalion z Marylandu – 310 żołnierzy; dowódca: mjr Harry Gilmor, mjr Ridgely Brown
Pułki z Wirginii:
1 pułk – 310 żołnierzy; dowódca: płk James H. Drake
2 pułk – 385 żołnierzy; dowódca: płk Thomas T. Munford
3 pułk – 210 żołnierzy; dowódca: płk Thomas H. Owen
4 pułk – 544 żołnierzy; dowódca: płk Williams C. Wickham
5 pułk – 150 żołnierzy; dowódca: płk Thomas L. Rosser

Pułki z Wirginii:
18 pułk – dowódca: płk George W. Imboden
62 pułk piechoty – dowódca: płk George H. Smith
Pułk partyzantów-Rangersów – dowódca: kpt. John H. McNeill
Bateria z Wirginii pułk – dowódca: kpt. John H. McClanahan

ARTYLERIA KONNA (7 baterii, 15 dział, 406 żołnierzy)

  • Batalion pod dowództwem mjr R. F. Beckhama (7 baterii, 15 dział, 406 żołnierzy)

Bateria Breatheda (Wirginia) – dowódca: kpt. James Breathed
Bateria Chewa (Wirginia) – dowódca: kpt. R. Preston Chew
Bateria Griffina (Maryland) – 4 działa gwintowane typu Parrot, 106 żołnierzy; dowódca: kpt. William H. Griffin
Bateria Harta (Karolina Południowa) – 2 działa gwintowane i 2 działa gładkolufowe typu Napoleon, 79 żołnierzy; dowódca: James F. Hart
Bateria McGregora – dowódca: kpt. William M. McGregor
Bateria Moormana – dowódca: kpt. Marcellus N. Moorman
Artyleria Stuarta – 4 działa gwintowane, 106 żołnierzy
Artyleria Stuarta – 2 działa gwintowane i 1 działo gładkolufowe typu Napoleon, 79 żołnierzy

Przypisy

  1. ↑ Informacje o liczebności zaczerpnięte ze strony http://gburginfo.brinkster.net/confedorderofbattle.htm.
  2. ↑ Armie Konfederacji i Unii różniły się od siebie stopniami generalskimi. W wojskach Południa dowódca całej armii miał stopień generała („pełnego” bez dodatkowych określeń), natomiast dowódcy korpusów od 1862 roku to generałowie porucznicy. Armia Północy nie miała „pełnych generałów”, a generał porucznik był stopniem najwyższym. W trakcie wojny secesyjnej nosili go Winfield Scott i Ulysses Grant; J. Szkudliński, Chancellorsville 1863, Warszawa 2006, s. 43.
  3. ↑ Ang. – Chief of Ordinance (skrót od Chief Ordnance Officer ?).
  4. ↑ Ang. – Chief of Commissary.
  5. ↑ Ang. – Chief Quartermaster.
  6. ↑ Ang. – Judge Advocate General.
  7. ↑ Ang. – Aide de Camp and Asst. Adjutant General.
  8. ↑ Ang. – Aide de Camp and Asst. Military Secretary.
  9. ↑ Ang. – Aide de Camp and Asst. Inspector General.
  10. ↑ Ranny w walce 2 lipca, http://www.gdg.org/Research/OOB/EicherOOB.htm(data odczytu 3 VII 2008).
  11. ↑ Maffett dowodził pułkiem z racji nieobecności, Nance’a, który dotarł pod Gettysburg 3 lipca i wtedy przejął dowództwo, http://www.gdg.org/Research/OOB/EicherOOB.htm (data odczytu 3 VII 2008).
  12. ↑ 12,0 12,1 12,2 12,3 12,4 12,5 Ranny w walce 2 lipca, http://www.gdg.org/Research/OOB/EicherOOB.htm (data odczytu 3 VII 2008).
  13. ↑ Śmiertelnie zraniony w walce 2 lipca, http://www.gdg.org/Research/OOB/EicherOOB.htm (data odczytu 3 VII 2008).
  14. ↑ W armii Konfederacji mianem batalionu określano pułk, który nie miał wymaganej liczebności, G. Swoboda, Gettysburg 1863, Warszawa 1999, s. 38.
  15. ↑ Śmiertelnie raniony w walce 2 lipca, zmarł 10 lipca, G. Swoboda, op. cit., s. 191.
  16. ↑ Śmiertelnie raniony w walce 2 lipca, zmarł następnego dnia, G. Swoboda, op. cit., s. 202, 226.
  17. ↑ 17,0 17,1 Zginął w walce 2 lipca, http://www.gdg.org/Research/OOB/EicherOOB.htm (data odczytu 3 VII 2008).
  18. ↑ 18,0 18,1 Śmiertelnie raniony w walce 2 lipca, http://www.gdg.org/Research/OOB/EicherOOB.htm (data odczytu 3 VII 2008).
  19. ↑ Raniony i wzięty do niewoli 3 lipca, http://www.gdg.org/Research/OOB/EicherOOB.htm (data odczytu 3 VII 2008).
  20. ↑ Ranny w walce 2 lipca, http://www.gdg.org/Research/OOB/EicherOOB.htm (data odczytu 3 VII 2008)
  21. ↑ Wzięty do niewoli 2 lipca, http://aotw.org/officers.php?officer_id=586 (data odczytu 3 VII 2008).
  22. ↑ Zginął 2 lipca, http://www.gdg.org/Research/OOB/EicherOOB.htm (3 VII 2008).
  23. ↑ Jednostka sformowana na podobnych zasadach co Legion Cobba, w tym samym zresztą stanie (1861 rok), http://web.archive.org/web/*/http://www.geocities.com/Pipeline/7475/index.html (data odczytu 3 VII 2008).
  24. ↑ Ang. – Pulaski Artillery.
  25. ↑ Ciężko ranny 2 lipca, G. Swoboda, op. cit., s. 176.
  26. ↑ Nieobecny pod Gettysburgiem, http://www.gdg.org/Research/OOB/EicherOOB.htm (data odczytu 3 VII 2008); z kolei G. Swoboda podaje, iż zginął w walce 2 lipca, patrz G. Swoboda, op. cit., s. 179.
  27. ↑ Ranny i wzięty do niewoli 2 lipca, G. Swoboda, op. cit., s. 179, 182-183.
  28. ↑ Zginął w walce 2 lipca, http://members.aol.com/Gainf9reg/index20.html (data odczytu 3 VII 2008).
  29. ↑ Zraniony w walce 2 lipca, http://www.gdg.org/Research/OOB/EicherOOB.htm (data odczytu 3 VII 2008).
  30. ↑ Ranny w walce 2 lipca, http://www.gdg.org/Research/Authored%20Items/jorg.html (data odczytu 3 VII 2008).
  31. ↑ Raniony i wzięty do niewoli 2 lipca, http://www.post-gazette.com/lifestyle/20030706get_mcdaniell3.asp (data odczytu 3 VII 2008).
  32. ↑ Ranny w walce 2 lipca, http://www.texas-brigade.com/keybio.htm (data odczytu 5 VII 2008).
  33. ↑ Zraniony i wzięty do niewoli 2 lipca. Żołnierze federalni początkowo omyłkowo brali go za dowódcę I Korpusu, gen. Longstreeta, G. Swoboda, op. cit., s. 179, 280.
  34. ↑ Ranny w walce 2 lipca, http://www.gdg.org/Research/OOB/EicherOOB.htm (data odczytu 5 VII 2008).
  35. ↑ Zginął w walce 2 lipca, http://www.civilwarhome.com/benninggettysburgor.htm (data odczytu 5 VII 2008).
  36. ↑ Zginął w walce 2 lipca, http://www.gdg.org/Research/OOB/EicherOOB.htm (data odczytu 5 VII 2008).
  37. ↑ Dywizja ta podczas kampanii gettysburskiej pozbawiona była brygad generałów Micaha Jenkinsa i gen. bryg. Montgomery’ego D. Corse’a. Obie jednostki stacjonowały wtedy w okolicach Richmond, G. Swoboda, op. cit., s. 69, 225.
  38. ↑ Zginął 3 lipca, podczas tzw. szarży Picketta, G. Swoboda, op. cit., s. 264.
  39. ↑ 39,0 39,1 Ranny podczas ataku 3 lipca, http://www.gdg.org/Research/OOB/EicherOOB.htm (data odczytu 5 VII 2008).
  40. ↑ Ranny i wzięty do niewoli 3 lipca, http://www.evergreenmanorhouse.org/EMH_Berkeleys.html (data odczytu 5 VII 2008); http://www.gdg.org/Research/OOB/EicherOOB.htm data odczytu 5 VII 2008).
  41. ↑ Ranny 3 lipca, http://www.gdg.org/Research/OOB/EicherOOB.htm data odczytu 5 VII 2008).
  42. ↑ Trafił do niewoli 3 lipca, http://www.nps.gov/archive/gett/getttour/sidebar/lngstrt3.htm (data odczytu 5 VII 2008).
  43. ↑ Ranny podczas ataku 3 lipca, http://scottsvillemuseum.com/war/gantt/home.html (data odczytu 5 VII 2008).
  44. ↑ Śmiertelnie raniony podczas ataku 3 lipca, http://www.civilwarhome.com/peytongettysburgor.htm (data odczytu 5 VII 2008).
  45. ↑ Zginął 3 lipca, http://www.gdg.org/Research/OOB/EicherOOB.htm (data odczytu 5 VII 2008).
  46. ↑ Raniony 3 lipca, zmarł 29 lipca, http://www.vmi.edu/archives.aspx?id=10447 (data odczytu 5 VII 2008).
  47. ↑ Śmiertelnie raniony podczas ataku 3 lipca, zmarł 5 lipca w federalnym szpitalu, G. Swoboda, op. cit., s. 266.
  48. ↑ Śmiertelnie raniony 3 lipca, zmarł następnego dnia http://pw1.netcom.com/~buck1755/9thregiment.htm (data odczytu 5 VII 2008).
  49. ↑ 49,0 49,1 Zginął podczas ataku 3 lipca, http://www.gdg.org/Research/OOB/EicherOOB.htm (data odczytu 5 VII 2008).
  50. ↑ Ranny 3 lipca, http://www.gdg.org/Research/OOB/EicherOOB.htm (data odczytu 5 VII 2008)>
  51. ↑ 51,0 51,1 Raniony podczas ataku 3 lipca, http://www.gdg.org/Research/OOB/EicherOOB.htm (data odczytu 5 VII 2008).
  52. ↑ Raniony podczas ataku 3 lipca, http://www.victorianvilla.com/sims-mitchell/local/remindersofearlychatham.htm (data odczytu 5 VII 2008).
  53. ↑ Pojmany 3 lipca, http://www.gdg.org/Research/OOB/EicherOOB.htm (data odczytu 5 VII 2008).
  54. ↑ Raniony podczas ataku 3 lipca, http://members.aol.com/jweaver300/grayson/57vainf.htm (data odczytu 5 VII 2008).
  55. ↑ Raniony podczas ataku 3 lipca, G. Swoboda, op. cit., s. 262.
  56. ↑ Śmiertelnie raniony podczas ataku 3 lipca, http://www.gdg.org/Research/OOB/EicherOOB.htm (data odczytu 7 VII 2008).
  57. ↑ Zginął podczas ataku 3 lipca, http://aotw.org/officers.php?officer_id=707 (data odczytu 7 VII 2008).
  58. ↑ Ranny podczas ataku 3 lipca, http://www.gdg.org/Research/SHSP/shmartin.html (data odczytu 7 VII 2008).
  59. ↑ Wzięty do niewoli 3 lipca, http://www.gdg.org/Research/OOB/EicherOOB.htm (data odczytu 7 VII 2008).
  60. ↑ Zraniony 3 lipca, http://www.gdg.org/Research/OOB/EicherOOB.htm (data odczytu 7 VII 2008).
  61. ↑ Ranny 2 lipca, http://www.gdg.org/Research/OOB/EicherOOB.htm (data odczytu8 VII 2008).
  62. ↑ Zraniony 3 lipca, http://www.civilwarhome.com/eshlemangettysburgor.htm (data odczytu 8 VII 2008).
  63. ↑ Do niewoli dostał się 3 lipca, http://www.gdg.org/Research/OOB/EicherOOB.htm (data odczytu 8 VII 2008).
  64. ↑ Wzięty do niewoli podczas walk 1 lipca, http://www.gdg.org/Research/OOB/EicherOOB.htm (data odczytu 8 VII 2008).
  65. ↑ Pierwszy raz raniony 1 lipca, następnie drugiego dnia i wtedy wzięty do niewoli, http://www.gdg.org/Research/OOB/EicherOOB.htm (data odczytu 8 VII 2008).
  66. ↑ Zraniony w walce 2 lipca, http://www.gdg.org/Research/OOB/EicherOOB.htm (data odczytu 8 VII 2008).
  67. ↑ Zginął w walce 1 lipca, http://www.gdg.org/Research/OOB/EicherOOB.htm (data odczytu 8 VII 2008).
  68. ↑ do niewoli trafił 1 lipca, http://www.gdg.org/Research/OOB/EicherOOB.htm (data odczytu 8 VII 2008).
  69. ↑ Zginął w walce 1 lipca, http://mailman.arthes.com/pipermail/gettysburg/2005-February/007480.html (data odczytu 8 VII 2008).
  70. ↑ Wzięty do niewoli 1 lipca, http://www.findagrave.com/cgi-bin/fg.cgi?page=gr&GRid=23604785 (data odczytu 8 VII 2008); http://www.gdg.org/Research/OOB/EicherOOB.htm (data odczytu 8 VII 2008).
  71. ↑ 71,0 71,1 71,2 71,3 71,4 71,5 71,6 Ranny w walce 1 lipca, http://www.gdg.org/Research/OOB/EicherOOB.htm (data odczytu 8 VII 2008).
  72. ↑ Ranny w walce 1 lipca, http://www.gdg.org/Gettysburg%20Magazine/iverson.html (data odczytu 8 VII 2008).
  73. ↑ Wzięty do niewoli 1 lipca, http://www.gdg.org/Research/OOB/EicherOOB.htm (data odczytu 8 VII 2008).
  74. ↑ 74,0 74,1 Zraniony w walce 1 lipca, http://www.gdg.org/Research/OOB/EicherOOB.htm (data odczytu 8 VII 2008).
  75. ↑ Zraniony w walce 3 lipca, http://www.gdg.org/Research/OOB/EicherOOB.htm (data odczytu 8 VII 2008).
  76. ↑ Zraniony podczas walki 1 lipca, http://www.gdg.org/Research/OOB/EicherOOB.htm (data odczytu 8 VII 2008).
  77. ↑ Ciężko ranny w walce 2 lipca, http://www.gdg.org/Research/OOB/EicherOOB.htm (data odczytu 9 VII 2008).
  78. ↑ Do niewoli trafił 2 lipca, http://www.gdg.org/Research/OOB/EicherOOB.htm (data odczytu 9 VII 2008).
  79. ↑ Nieoficjalna nazwa Brygada Stonewalla (Stonewall Brigade) , brała się stąd iż jej pierwszym dowódcą był słynny generał Thomas „Stonewall” Jackson, J. Szkudliński, op. cit., s. 122.
  80. ↑ Zraniony w walce 2 lipca (data odczytu 9 VII 2008).
  81. ↑ 81,0 81,1 Zraniony w walce 2 lipca, http://www.gdg.org/Research/OOB/EicherOOB.htm (data odczytu 9 VII 2008).
  82. ↑ Ranny w walce 2 lipca, http://www.gdg.org/Research/OOB/EicherOOB.htm (data odczytu 9 VII 2008).
  83. ↑ Raniony w walce 2 lipca, G. Swoboda, op. cit., s. 213.
  84. ↑ Brygadę tę nazywano Tygrysami z Luizjany (Louisiana Tigers), G. Swoboda, op. cit., s. 215.
  85. ↑ Zginął w walce 2 lipca, http://www.gdg.org/Research/OOB/EicherOOB.htm (data odczytu 10 VII 2008).
  86. ↑ Rannyw walce 2 lipca, http://www.gdg.org/Research/OOB/EicherOOB.htm (data odczytu 10 VII 2008).
  87. ↑ Avery jako dowódca brygady zastępował rannego pod Chancellorsville gen. bryg. Roberta F. Hoke’a, G. Swoboda, op. cit., s. 213.
  88. ↑ Śmiertelnie raniony 2 lipca podczas ataku na Wzgórze Cmentarne, G. Swoboda, op. cit., s. 218.
  89. ↑ Zraniony w walce 1 lipca, w wyniku czego stracił przytomność na 36 godzin, G. Swoboda, op. cit., s. 122.
  90. ↑ Zginął podczas ataku 3 lipca, G. Swoboda, op. cit., s. 268.
  91. ↑ Zginął w walce 1 lipca, http://www.aphillcsa.com/pettigewbrigade.html (data odczytu 10 VII 2008).
  92. ↑ Zginął w 1 lipca, G. Swoboda, op. cit., s. 125.
  93. ↑ Zraniony w walce 1 lipca, G. Swoboda, op. cit., s. 126.
  94. ↑ 94,0 94,1 Ranny w walce 1 lipca, http://www.gdg.org/Research/OOB/EicherOOB.htm (data odczytu 10 VII 2008).
  95. ↑ Ranny w walce 1 lipca, http://www.gdg.org/Research/OOB/EicherOOB.htm (data odczytu 10 VII 2008); http://www.aphillcsa.com/graves.html. (data odczytu 10 VII 2008).
  96. ↑ 96,0 96,1 Ranny w walce 3 lipca, http://www.gdg.org/Research/OOB/EicherOOB.htm (data odczytu 10 VII 2008).
  97. ↑ Dostał się do niewoli, (był pierwszym generałem Armii Północnej Wirginii jakiego spotkał taki los) podczas walki 1 lipca, G. Swoboda, op. cit., s. 109.
  98. ↑ Dowództwo brygady objął po Archerze. Ranny został i pojmany przez żołnierzy federalnych podczas ataku 3 lipca, G. Swoboda, op. cit., s. 268-269.
  99. ↑ 99,0 99,1 Wzięty do niewoli 3 lipca, http://www.gdg.org/Research/OOB/EicherOOB.htm (data odczytu 10 VII 2008).
  100. ↑ Zraniony w walce 1 lipca, http://www.mississippiscv.org/MS_Units/2nd_MS_Inf.htm (data odczytu 10 VII 2008).
  101. ↑ Pojmany 1 lipca, http://www.gdg.org/Research/OOB/EicherOOB.htm (data odczytu 10 VII 2008).
  102. ↑ Zginął podczas ataku 3 lipca, http://rebelyell.homestead.com/2ndReg.html (data odczytu 10 VII 2008).
  103. ↑ Raniony w walce 3 lipca, http://rebelyell.homestead.com/2ndReg.html (data odczytu 10 VII 2008).
  104. ↑ Ranny podczas ataku 3 lipca, http://homepage.mac.com/bfthompson/Miller_family/index.html (data ODCZYTU 10 VII 2008).
  105. ↑ Zraniony został odłamkiem granatu w udo podczas walki 2 lipca. Następnego dnia zabrano go ambulansem spod Gettysburga do Staunton. Podczas podróży wdało się zakażenie. Pender dostał krwotoku i zmarł w kilka godzin po amputowaniu nogi (18 lipca), G. Swoboda, op. cit., s. 207.
  106. ↑ Początkowo Trimble był adiutantem gen. Ewella, dowódcy II Korpusu. Jednak 1 lipca, po pierwszym dniu bitwy, manifestacyjnie zrezygnował z tej funkcji, zniechęcony do Ewella faktem, iż ten nie zezwalał na zaatakowanie poważnie osłabionych oddziałów federalnych, które zajmowały nowe pozycje, na południe od Gettysburga (konkretnie chodziło jedną z nich, Wzgórze Culpa). Przygotowując natarcie 3 lipca, Lee powierzył Trimble’owi dowództwo dywizji Pendera, a raczej jej części, która miała wziąć udział w ataku (brygady Lane’a i Scalesa). Podczas ataku Trimble został ranny i dostał się do niewoli, G. Swoboda, op. cit., s. 147-148, 238, 26-270.
  107. ↑ 107,0 107,1 Ranny w walce 3 lipca, http://www.gdg.org/Research/OOB/EicherOOB.htm (data odczytu 11 VII 2008).
  108. ↑ Ranny i pojmany przez żołnierzy federalnych 3 lipca, http://www.gdg.org/Research/OOB/EicherOOB.htm (data odczytu 11 VII 2008).
  109. ↑ Zraniony podczas ataku 3 lipca, http://www.scienceviews.com/photo/library/SIA2414.html (data odczytu 11 VII 2008).
  110. ↑ Ranny w walce 1 lipca, G. Swoboda, op. cit., s. ?.
  111. ↑ Ciężko ranny podczas walk 1 lipca, G. Swoboda, op. cit., s. 129.
  112. ↑ Ranny 1 lipca, http://www.gdg.org/Research/OOB/EicherOOB.htm (data odczytu 11 VII 2008).
  113. ↑ 113,0 113,1 Ranny w walce 1 lipca, http://www.gdg.org/Research/OOB/EicherOOB.htm (data odczytu 12 VII 2008).
  114. ↑ Ranny w walce 1 i 3 lipca, http://www.gdg.org/Research/OOB/EicherOOB.htm (data odczytu 12 VII 2008).
  115. ↑ Zraniony podczas walki 2 lipca, http://www.aphillcsa.com/forney.html (data odczytu 16 VII 2008).
  116. ↑ Ranny w walce 2 lipca, http://www.aphillcsa.com/sanders.html (data odczytu 16 VII 2008).
  117. ↑ Zraniony w walce, http://www.aphillcsa.com/wilcoxbrigade.html (data odczytu 16 VII 2008).
  118. ↑ Zginął w walce 2 lipca, http://www.civilwarhome.com/wrightgettysburgor.htm (data odczytu 16 VII 2008).
  119. ↑ Ranny podczas bitwy, zmarł 2 sierpnia http://listsearches.rootsweb.com/th/read/GABIBB/2000-06/0960168528 (data odczytu 16 VII 2008).
  120. ↑ Zraniony w walce 1 lipca, http://www.floridareenactorsonline.com/moorelet.htm (data odczytu 16 VII 2008).
  121. ↑ Ranny w walce 2 lica, http://www.aphillcsa.com/accountgettysburg4.html
  122. ↑ Zraniony w walce 2 lipca, http://www.floridareenactorsonline.com/moorelet.htm (data odczytu 16 VII 2008).
  123. ↑ Dwie brygady z tej dywizji, gen. bryg. Williama E. Jonesa (3 pułki) i gen. bryg. Beverly’a B. Robertsona (2 pułki) uczestniczyły w kampanii, ale nie były obecne pod Gettysburgiem, stojąc wtedy w Williamsport. Do reszty armii dołączyły dopiero pod sam koniec trzeciego dnia batalii, G. Swoboda, op. cit., s 149, 277.
  124. ↑ Brygada ta podczas kampanii i pierwszych dwóch dni bitwy działała razem z III korpusem gen. Ewella. Trzeciego dnia dołączyła do reszty dywizji, G. Swoboda, op. cit., s. 233.
  125. ↑ Zraniony w walce 3 lipca, G. Swoboda, op. cit., s. 236.
  126. ↑ Kawaleryjska część Legionu Phillipsa, http://www.angelfire.com/tx/RandysTexas/page28.html (data odczytu 17 VII 2008).
  127. ↑ Jednostka zorganizowana w październiku 1861 roku, http://www.mycivilwar.com/regiments/csa-ms/ms_cav_leg_jeffersondavis.html (data odczytu 17 VII 2008).
  128. ↑ Chambliss objął dowództwo brygady, ponieważ gen. bryg. W. H. F. Lee został poważnie ranny w bitwie pod Brandy Station, G. Swoboda, op. cit., s. 75.
  129. ↑ Oddział działający oddzielnie od dywizji podczas bitwy. W trakcie bitwy strzegła taborów w Chambersburgu. Na pole bitwy dotarła pod koniec trzeciego dnia batalii, a już następnego dnia wycofała się z całą armią, eskortując wozy z rannymi, G. Swoboda, op. cit., s. 277, 280.

[edytuj] Bibliografia

Pozycje podstawowe:

[edytuj] Pozycje dodatkowe/uzupełniające

p • d • e
Armia Stanów Skonfederowanych
Armie Battle flag of the US Confederacy.svg
Inne
Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Sk%C5%82ad_armii_Konfederacji_pod_Gettysburgiem&oldid=28491653”
Osobiste
Przestrzenie nazw
Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Drukuj lub eksportuj
Narzędzia
W innych językach