Skala twardości Brinella

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj

Skala twardości Brinella - skala oznaczania twardości metali na podstawie testu dokonanego metodą Brinella. Twardość w skali Brinella oznacza się HB i leży w zakresie od 3 do 600.

Zasada pomiaru

W metodzie pomiaru twardości Brinella, w próbkę metalu wciska się kulkę ze stali hartowanej lub z węglików spiekanych. Średnica kulki (1 do 10 mm), czas oraz siła docisku, zależy od rodzaju materiału i grubości próbki. Twardość HB oblicza się z zależności:

HB = siła obciążająca w kG (obecnie używa się jednostek w N) / powierzchnia odcisku w mm2.

Twardość oblicza na podstawie średnic kulki i odcisku:

\mbox{BHN}=\frac{2P}{\pi D ({D-\sqrt{(D^2-d^2)})}}

gdzie:

P = siła obciążająca (kgf)
D = średnica kulki (mm)
d = średnica odcisku (mm)

Metoda Brinella najczęściej stosowana jest przy odbiorze materiałów hutniczych. Procedurę dokonywania pomiarów opisuje Polska Norma PN-EN ISO 6506.

[edytuj] Przykładowe wartości

Przykłady metali i ich twardości w skali Brinella

Materiał

Twardość Brinella
HB

cyna, ołów, stop łożyskowy

3.2 - 20

aluminium, stop łożyskowy

8 - 50

miedź, magnez, cynk, stop łożyskowy

16 - 100

żeliwo, stopy miedzi, stopy aluminium, nikiel

32 - 200

stal, żeliwo

96 - 600


[edytuj] Zobacz też

Utwórz książkę