Skrzyp bagienny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Skrzyp bagienny
Szczyt kłosa płonnego
Szczyt kłosa płonnego
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Podkrólestwo naczyniowe
Gromada skrzypy
Klasa skrzypowe
Rząd skrzypowce
Rodzina skrzypowate
Rodzaj skrzyp
Gatunek skrzyp bagienny
Nazwa systematyczna
Equisetum fluviatile L. em. Ehrh.
Sp. Pl. 2: 1062. 1753
Synonimy

E. limosum L. em. Roth

"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Skrzyp bagienny (Equisetum fluviatile L.) - gatunek rośliny bagiennej należący do rodziny skrzypowatych. Występujący w strefie umiarkowanej na półkuli północnej. W Polsce dość pospolity gatunek rodzimy.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Kłos zarodnionośny
Pochwa liściowa
Pokrój
Roślina szuwarowa. Pędy płonne i zarodnionośne podobne.
Łodyga 
Dorasta do wysokości (30) 50 - 150 cm, szerokości 0,2-1,2 cm. Dęta, zielona, gładka, biało prążkowana, słabo rozgałęziona, z 10-30 płaskimi żeberkami. Kanał powietrzny zajmuje min. 4/5 średnicy łodygi.
Liście
Wyrastają w okółkach. Pochwy liściowe otulają łodygę w węzłach, długie na 1 cm, zielone, przylegające, wybiegają w w brunatno-czarne, trójkątne ząbki długie ma 3-4 mm, bardzo wąsko, biało obrzeżone. Ząbków (10)15-30).
Kłos zarodnionośny
Zarodnie zebrane są w tępo zakończony kłos na szczycie pędu płodnego. Kłos zbudowany ze skupionych na szczycie okółków wolnych liści zarodnionośnych, zakończonych tarczkami pod którymi znajdują się zarodnie wytwarzające zarodniki. Zarodniki rozsiewane są przez wiatr (anemochoria).

Biologia[edytuj | edytuj kod]

Rozwój
Bylina. Hydrofit, geofit. Zarodnikowanie odbywa się od maja do czerwca.
Biotop 
Rośnie na terenach bagiennych. Tworzy gęste kobierce nad brzegami wód stojących na głębokości kilkudziesięciu cm do 1,5 m.
Fitosocjologia
Jest gatunkiem charakterystycznym dla klasy (Cl.) roślinności szuwarowej Phragmitetea i zespołu roślinności (Ass.) Equisetetum fluviatilis[2].
Genetyka
2n = 216

Przypisy

  1. Jean-Michel Guillon. Phylogeny of horsetails (Equisetum) based on the chloroplast rps4 gene and adjacent noncoding sequences. „Systematic Botany”. 29 (2), s. 251–259, 2004. doi:10.1600/036364404774195467 (ang.). 
  2. Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Stanisław Kłosowski, Grzegorz Kłosowski: Rośliny wodne i bagienne. Warszawa: Multico Oficyna Wydawnicza, 2007. ISBN 978-83-7073-248-6.
  2. Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.