Smardzew (województwo mazowieckie)
Wygląd
Na mapach:
51°34′32″N 20°52′47″E/51,575556 20,879722
![Ziemia](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e9/Geographylogo.svg/20px-Geographylogo.svg.png)
wieś | |
Państwo | |
---|---|
Województwo | |
Powiat | |
Gmina | |
Wysokość |
158 m n.p.m. |
Liczba ludności (2011) | |
Strefa numeracyjna |
48 |
Kod pocztowy |
26-807[4] |
Tablice rejestracyjne |
WBR |
SIMC |
0635075[5] |
Położenie na mapie gminy Radzanów ![]() | |
Położenie na mapie Polski ![]() | |
Położenie na mapie województwa mazowieckiego ![]() | |
Położenie na mapie powiatu białobrzeskiego ![]() | |
![]() |
Smardzew dawniej też Smardzów – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie białobrzeskim, w gminie Radzanów[6][5]. Istnieje od wczesnego średniowiecza.
SIMC | Nazwa | Rodzaj |
---|---|---|
0635081 | Gajki | część wsi |
0635098 | Konsystorzówka | część wsi |
0635106 | Praga | część wsi |
0635112 | Prawdzic | część wsi |
W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie radomskim.
Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do Parafii św. Marcina z Tours w Radzanowie.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 125071
- ↑ Wieś Smardzew w liczbach [online], Polska w liczbach [dostęp 2017-12-16] , liczba ludności na podstawie danych GUS.
- ↑ GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.. [dostęp 2018-12-14].
- ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 1163 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22] .
- ↑ a b c GUS. Rejestr TERYT
- ↑ a b Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Smardzew (6), [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. X: Rukszenice – Sochaczew, Warszawa 1889, s. 866 .