Soczewka Fresnela

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Porównanie grubości soczewek: Fresnela (1) i tradycyjnej (2) o takich samych ogniskowych

Soczewka Fresnela (soczewka schodkowa, soczewka pierścieniowa) – skonstruowana w 1822 przez Augustina-Jeana Fresnela soczewka składająca się z koncentrycznych pierścieni będących pocienionymi fragmentami soczewki. Często zbudowana jest z dwóch warstw – rozpraszającego kolimatora i skupiającego kolektora.

Stary reflektor z soczewką latarni morskiej Rozewie, pozostawiony na swoim miejscu w nowej, walcowej części tej latarni.

Stosowana jest w reflektorach i latarniach morskich, reflektorach samochodowych, rzutnikach pism oraz w sygnalizatorach kolejowych. Naklejane na boczną szybę po przeciwnej stronie od kierowcy soczewki Fresnela stosuje się także dla wykluczenia "martwego pola" w samochodach ciężarowych. W dużych reflektorach czasem zewnętrzne pierścienie wykonuje się jako pierścienie odbijające. Istotną zaletą soczewki Fresnela jest jej mniejsza grubość (a zatem i masa), niż soczewki tradycyjnej, co ma szczególne znaczenie w przypadku soczewek o dużych średnicach. Wadą soczewek Fresnela są zniekształcenia biegu promienia świetlnego powstające na krawędziach pierścienia. Wada ta jednak jest zupełnie nieistotna przy zastosowaniu tych soczewek w różnego rodzaju reflektorach.

Fresnel przyznał pierwszeństwo wynalazku Georges'owi Buffonowi, który opisał ją w swojej Historii naturalnej wydanej w latach 1749–1788. Pomysł taki podał także David Brewster w 1811 roku.

Wikimedia Commons