Sokołowe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Sokołowe
Falconiformes[1]
Bonaparte, 1831
Pustułka australijska (Falco cenchroides')
Pustułka australijska (Falco cenchroides')
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada neognatyczne
Rząd sokołowe
Rodzina
Portal Portal Zoologia

Sokołowe (Falconiformes) – rząd ptaków z podgromady ptaków nowoczesnych Neornithes.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Obejmuje gatunki drapieżne, zamieszkujące cały świat[3]. Od przedstawicieli rzędu - szponiastych (Accipitriformes) - odróżniają je następujące cechy:

  • posiadanie tzw. "sokolego zęba", tj. wyrostków po obu stronach górnej części dzioba. Na dolnej części znajdują się odpowiadające im wgłębienia. "Sokoli ząb" pozwala ptakom uśmiercać ofiary poprzez chwyt za kark i zgniatanie kręgów szyjnych.
  • otwory nosowe okrągłe, pośrodku z guziczkowatym wyrostkiem
  • z reguły nie budują gniazd - jaja składają na półkach skalnych, w dziuplach lub w opuszczonych gniazdach innych ptaków
  • wymiana lotek odbywa się u nich w innej kolejności niż u jastrzębiowych.

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Do rzędu należy jedna rodzina[4]:

U Mielczarka i Cichockiego rodzina sokołowatych klasyfikowana była w podrzędzie sokołowców, w rzędzie szponiastych[5].

Przypisy

  1. Falconiformes w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Falconidae. w: Integrated Taxonomic Information System (ang.) [dostęp 2012-08-12]
  3. Frank Gill, David Donsker: Order Falconiformes (ang.). IOC World Bird List: Version 4.2. [dostęp 2014-07-14].
  4. Systematyka i nazwy polskie za: Paweł Mielczarek, Marek Kuziemko: Rząd: Falconiformes Sharpe, 1874 - sokołowe (Wersja: 2013-09-25). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2014-04-03].
  5. Paweł Mielczarek, Włodzimierz Cichocki. Polskie nazewnictwo ptaków świata. „Notatki Ornitologiczne”. Tom 40. Zeszyt specjalny, 1999. ISSN 0550-0842. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Mebs T. (tłum. i adaptacja: Kruszewicz A.G.), 1998, Przewodnik - Ptaki drapieżne Europy, Warszawa, Multico Oficyna Wydawnicza, ISBN 83-7073-176-7