Stan nadkrytyczny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Stan nadkrytyczny – jest to taki stan danej substancji, w którym temperatura i ciśnienie są większe od ciśnienia i temperatury punktu krytycznego danej substancji.

W punkcie krytycznym zanika różnica gęstości między fazą ciekłą a gazową danej substancji oraz napięcie powierzchniowe, więc w stanie nadkrytycznym nie istnieje granica między cieczą a gazem. Z definicji tego stanu wynika, że przez podniesienie ciśnienia nie można skroplić takiej substancji, tak jak jest to możliwe dla gazu poniżej temperatury krytycznej (zwanego parą).

Właściwości fizyczne substancji znajdujących się w tym stanie takie jak gęstość, współczynnik dyfuzji, przenikalność elektryczna i lepkość zależą silnie od temperatury i ciśnienia, w znacznie większym stopniu niż w stanie ciekłym, ale mniejszym niż w gazowym.