Starzec błotny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Starzec błotny
Tephroseris palustris.jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad Euphyllophyta
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad astrowe
Rząd astrowce
Rodzina astrowate
Podrodzina Asteroideae
Rodzaj starzec
Gatunek starzec błotny
Nazwa systematyczna
Senecio congestus (R. Br.) DC.
Prodr. 6:363. 1838
Mapa zasięgu
Range map-Senecio congestus-World.svg
"(systm)" Systematyka w Wikispecies
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Starzec błotny (Senecio congestus (R. Br.) DC.) – gatunek rośliny należący do rodziny astrowatych. Występuje na północy Azji, Europy oraz Ameryki Północnej. W Polsce rzadki gatunek rodzimy, występuje głownie na północy kraju.

Nazewnictwo[edytuj | edytuj kod]

  • Według nowszych ujęć taksonomicznych jest to synonim gatunku Tephroseris palustris (L.) Rchb. Fl. saxon. 146. 1842[2].
  • Synonimy[2]: Cineraria congesta R. Br., Othonna palustris L., Senecio congestus (R. Br.) DC., Senecio palustris (L.) Hook., Senecio tubicaulis Mansf.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Ulistniona łodyga
Łodyga
Wzniesiona, dęta, dość gruba, szerokości 1-4 cm, górą rozgałęziona, żeberkowana, pokryta gruczołowatymi, lepkimi włoskami, wysokości (20)30-100(200) cm, gęsto ulistniona.
Liście
Liście łodygowe siedzące, całobrzegie lub niewyraźnie ząbkowane. Liście różyczkowe podługowato lancetowate, najczęściej wyraźnie, głęboko wcinane, orzęsione, obumierają przed kwitnieniem.
Kwiaty
Zebrane w koszyczki kwiatowe o średnicy 20-30 mm, umieszczone na orzęsionych szypułkach, zebrane w parasolowaty podbaldach. Kwiaty brzeżne języczkowate, jasnożółte, płonne lub żeńskie. Kwiaty środkowe rurkowate. Listki okrywy koszyczka równowąskie, zaostrzone, długości 8-11 mm. Puch kielichowy (pappus) w postaci białych lub żółtawych, pojedynczych włosków. Korona kwiatów języczkowatych długości ok. 10 mm, szerokości 2-4 mm.
Owoc
Skrzydlasto żeberkowana niełupka o długości 2-4 mm z pappusem w postaci włosków.

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Roślina dwuletnia, hemikryptofit. Kwitnie w Polsce od maja do lipcu. Występuje w miejscach wilgotnych, na brzegach wód, podmokłych łąkach oraz torfowiskach niskich. Liczba chromosomów 2n= 48.

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-04-15].
  2. 2,0 2,1 Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-02-05].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Stanisław Kłosowski, Grzogorz Kłosowski: Rośliny wodne i bagienne. Warszawa: Multico Oficyna Wydawnicza, 2006. ISBN 978-83-7073-248-6.
  2. Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.