Asteroideae
| Asteroideae | |
|---|---|
| Systematyka[1] | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | rośliny |
| Klad | rośliny naczyniowe |
| Klad | Euphyllophyta |
| Klad | rośliny nasienne |
| Klasa | okrytonasienne |
| Klad | astrowe |
| Rząd | astrowce |
| Rodzina | astrowate |
| Podrodzina | Asteroideae |
| Nazwa systematyczna | |
| Asteroideae (Cass.) Lindley | |
Asteroideae – podrodzina w obrębie astrowatych (Asteraceae). W świetle współczesnej wiedzy o powiązaniach filogenetycznych w obrębie astrowatych, przyjmowana jest pozycja systematyczna i podział zdefiniowany przez Panero i Funka w 2002[2], później aktualizowany[3][4], stosowany także przez Angiosperm Phylogeny Website[1]. W ujęciu takim podrodzina obejmuje 70% zróżnicowania gatunkowego całej rodziny astrowatych[5]. Dawniej Asteroideae nazywane rurkokwiatowymi (też Tubuliflorae) stanowiły jedną z dwóch podrodzin astrowatych (przeciwstawianą języczkokwiatowym Lactucoideae = Liguliflorae) i tak też jeszcze przedstawiany jest zwykle podział astrowatych w polskojęzycznych podręcznikach akademickich[6][7]. W ujęciu takim rurkokwiatowe mają charakter parafiletyczny (Cichorioideae odpowiadające języczkokwiatowym są kladem zagnieżdżonym w obrębie rurkokwiatowych) i dlatego przez taksonomów są one obecnie wąsko definiowane.
[edytuj] Systematyka
[edytuj] Pozycja systematyczna podrodziny
Kladogram na bazie publikacji Panero i Funka (2008)[4], stosowany także przez APweb[1] oraz Tree of Life (web project)[5]:
| astrowate |
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
[edytuj] Podział systematyczny podrodziny
W obrębie podrodziny wyróżnia się trzy główne linie rozwojowe określane rangą nadplemion. Relacje filogenetyczne i ich dalszy podział na plemiona przedstawia poniższy kladogram sporządzony na bazie publikacji Panero i Funka (2008)[4][5][3]:
| Asteroideae |
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
[edytuj] Senecioneae
Plemię Senecioneae Cass. (1819) stanowi klad bazalny podrodziny Asteroideae i zarazem jest jedynym taksonem w obrębie nadplemienia Senecionodae. Rośliny tu zaliczane występują na całym świecie, centra zróżnicowania mają w Afryce południowej, w Ameryce Środkowej, w Andach oraz w południowo-wschodniej Azji[3]. We florze Polski reprezentantami są rodzaje: erechtites, lepiężnik, miłosna, omieg, podbiał, podbiałek, starzec. Rośliny z kilku kolejnych rodzajów bywają uprawiane (np. języczka)[8].
Wykaz rodzajów[9]:
|
|
[edytuj] Calenduleae
Plemię Calenduleae Cass. stanowi klad bazalny nadplemienia Asterodae. Rośliny tu klasyfikowane występują naturalnie w Afryce (centrum zróżnicowania w Afryce południowej), tylko rodzaj nagietek rozprzestrzenił się poza kontynent afrykański sięgając Europy środkowej i południowo-zachodnią Azję. Rośliny tu zaliczanie nie wykształcają puchu kielichowego. Częsta jest także heterokarpia – wykształcanie różnokształtnych owoców na tej samej roślinie[3].
Wykaz rodzajów[9]:
- Calendula L. – nagietek
- Chrysanthemoides Fabr.
- Dimorphotheca Moench – dimorfoteka
- Garuleum Cass.
- Gibbaria Cass.
- Inuloides B. Nord.
- Monoculus B. Nord.
- Nephrotheca B. Nord. & Källersjö
- Norlindhia B. Nord.
- Oligocarpus Less.
- Osteospermum L. – kościanik
- Tripteris Less.
[edytuj] Gnaphalieae
Plemię Gnaphalieae (Cass.) Lecoq & Juillet (1831) obejmuje rośliny z centrami występowania na wszystkich kontynentach półkuli południowej. Łuski okrywy kwiatostanu są zwykle błoniaste, często jaskrawo zabarwione, liście całobrzegie[3]. W polskiej florze przedstawicielami są: kocanki, szarota, szarotka, ukwap[10].
Wykaz rodzajów[9]:
|
|
[edytuj] Anthemideae
Plemię Anthemideae Cass. (1819) obejmuje rośliny o liściach zwykle silnie podzielonych i posiadających charakterystyczny zapach. Listki okrywy zwykle błoniasto obrzeżone. Centra występowania to południowa Afryka, obszar śródziemnomorski i Azja środkowa[3]. W polskiej florze przedstawicieli mają rodzaje: bylica, jastrun, maruna, rumian, rumianek, wrotycz, złocień[10].
Wykaz rodzajów[9]:
|
|
[edytuj] Astereae
Plemię Astereae Cass. (1819) obejmuje astrowate, których dno kwiatowe jest zwykle nagie, listki otaczające okrywę ułożone są w 3–5 rzędach. Rośliny występują na całym świecie, największe zróżnicowanie osiągając w Afryce, Ameryce Północnej i w Australii[3].
Wykaz rodzajów[9]:
|
|
[edytuj] Inuleae
Plemię Inuleae Cass. (1819) obejmuje dwa klady określane jako podplemiona Inulinae i Plucheinae. Do tego pierwszego należą rośliny o kwiatach zwykle żółtych, występujące głównie w obszarze śródziemnomorskim, w Afryce północnej i wschodniej oraz w Azji południowo-zachodniej. Drugie podplemię obejmuje rośliny o kwiatach zwykle purpurowych i jego przedstawiciele spotykani są na całym świecie w strefie klimatu ciepłego[3]. W polskiej florze występują jako gatunki rodzime przedstawiciele rodzajów pierwszego z podplemion – oman i płesznik, dziczeje tu także smotrawa okazała[10].
Wykaz rodzajów[9]:
[edytuj] Athroismeae
Plemię Athroismeae Panero (2002) obejmuje tylko 6 rodzajów spotykanych w Afryce i Australii[3].
Wykaz rodzajów[9]:
- Anisopappus Hook. & Arn.
- Welwitschiella O. Hoffm.
- Athroisma DC.
- Blepharispermum Wight ex DC.
- Leucoblepharis Arnott
- Centipeda Lour.
[edytuj] Feddeeae
Plemię Feddeeae to takson monotypowy z rodzajem endemicznym dla Kuby. Rośliny mają skórzaste, całobrzegie liście i jednakowe, białe kwiaty tworzące niewielkie kwiatostany[3].
- Feddea Urb.
[edytuj] Helenieae
Plemię Helenieae Benth. & Hook. (1832) obejmuje rośliny występujące na kontynentach amerykańskich, z centrum zróżnicowania w południowo-zachodniej Ameryce Północnej[3]. W Europie środkowej niektórzy przedstawiciele są uprawiani (np. gailardia oścista, nadobna i dzielżan jesienny[8].
Wykaz rodzajów[9]:
- Amblyolepis DC.
- Baileya Harv. & A. Gray ex A. Gray
- Balduina Nutt.
- Gaillardia Foug. – gailardia
- Helenium L. – dzielżan
- Hymenoxys Cass.
- Marshallia Schreb.
- Pelucha S. Wats.
- Plateilema (A. Gray) Cockerell
- Psathyrotes (Nutt.) A. Gray
- Psilostrophe DC.
- Tetraneuris Greene
- Trichoptilium A. Gray
[edytuj] Coreopsideae
Plemię Coreopsideae Lindl. (1829) obejmuje rodzaje występujące przede wszystkim w Ameryce Północnej i Południowej[3]. Jedyny rodzaj mający naturalnych przedstawicieli we florze Europy środkowej to uczep. Poza tym uprawiane są tu gatunki m.in. z rodzaju nachyłek, kosmos i dalia[10].
Wykaz rodzajów[9]:
|
|
[edytuj] Neurolaeneae
Plemię Neurolaeneae Rydb. (1927) obejmuje rośliny o łodygach dętych, korzeniących się w węzłach. Występują głównie w strefie tropikalnej Nowego Świata, kilka gatunków rośnie w tropikach Starego Świata[3].
Wykaz rodzajów[9]:
- Calea L.
- Enydra Lour.
- Heptanthus Griseb.
- Greenmaniella W.M. Sharp.
- Neurolaena R. Br.
[edytuj] Tageteae
Plemię Tageteae Cass. (1819) obejmuje rodzaje występujące w strefie klimatu ciepłego i w tropikach Nowego Świata, tylko jeden gatunek z rodzaju Flaveria rośnie poza tym w Australii]. Rośliny wyróżniają się specyficznym zapachem monoterpenów i często wyraźnie i mocno żebrowanymi niełupkami[3]. Należący tu rodzaj aksamitka obejmuje gatunki popularne w uprawie, m.in. w Europie środkowej[8].
Wykaz rodzajów[9]:
|
|
[edytuj] Chaenactideae
Plemię Chaenactideae B. G. Baldwin (2002) obejmuje tylko trzy rodzaje spotykane w zachodniej części Ameryki Północnej, głównie w Kalifornii[3].
Wykaz rodzajów[9]:
- Dimeresia A. Gray
- Chaenactis DC.
- Orochaenactis Coville
[edytuj] Bahieae
Plemię Bahieae B.G. Baldwin (2002) obejmuje rośliny najbardziej zróżnicowane na południowym zachodzie Ameryki Północnej, poza tym występujące w Ameryce Południowej, Afryce tropikalnej i na wyspach południowego Pacyfiku[3].
Wykaz rodzajów[9]:
- Achyropappus Kunth
- Amauriopsis Rydb.
- Apostates N.S. Lander
- Bahia Lag.
- Bartlettia A. Gray
- Chaetymenia Hook. & Arn.
- Chamaechaenactis Rydb.
- Espejoa DC.
- Florestina Cass.
- Holoschkuhria H. Rob.
- Hymenopappus L'Hér.
- Hymenothrix A. Gray
- Hypericophyllum Steetz
- Loxothysanus B.L. Rob.
- Palafoxia Lag.
- Peucephyllum A. Gray
- Platyschkuhria Rydb.
- Psathyrotopsis Rydb.
- Schkuhria Roth.
- Thymopsis Benth.
[edytuj] Polymnieae
Plemię Polymnieae (H. Rob.) Panero (2002) obejmuje tylko jeden rodzaj roślin o naprzeciwległych liściach, występujących we wschodniej części Ameryki Północnej[3].
- Polymnia L.
[edytuj] Heliantheae
Plemię Heliantheae Cass. (1819) obejmuje rośliny występujące głównie w tropikach i klimacie umiarkowanym na obu kontynentach amerykańskich[3]. Z plemienia tego pochodzi szereg rodzajów, których przedstawiciele są popularni w uprawie, także w Europie środkowej – np. cynia, jeżówka, słonecznik. Należy tu także wiele roślin inwazyjnych w Europie, np. z rodzajów ambrozja, iwa, rudbekia, rzepień[10].
Wykaz rodzajów[9]:
|
|
[edytuj] Millerieae
Plemię Millerieae obejmuje rośliny o liściach zwykle naprzeciwległych i gruczołowato owłosionych. Zasięg geograficzny obejmuje przede wszystkim Meksyk i północne Andy, gdzie jest największe zróżnicowanie przedstawicieli. Poza tym rośliny te występują w tropikach całego świata[3]. W Europie środkowej inwazyjne są gatunki z rodzaju żółtlica[10].
Wykaz rodzajów[9]:
|
|
[edytuj] Perityleae
Plemię Perityleae B.G. Baldwin (2002) obejmuje rosnące wśród skał byliny i krzewy o gruczołowatych liściach. Występują one głównie na terenach pustynnych południowo-zachodniej części Ameryki Północnej, poza tym w Andach i na wyspach Desventuradas[3].
Wykaz rodzajów[9]:
- Amauria Benth.
- Eutetras A. Gray
- Galeana La Llave & Lex.
- Lycapsus Phil.
- Pericome A. Gray
- Perityle Benth.
- Villanova Lag.
[edytuj] Eupatorieae
Plemię Eupatorieae Cass. 1819 obejmuje rośliny, które łączy specyficzny skład chemiczny wydzieliny miodników, poza tym posiadają one zwykle liście naprzeciwległe, koszyczki dyskowate, kwiaty promieniste o barwie białej, różowej do fioletowej (nigdy żółtej). Przedstawiciele występują na półkuli zachodniej z kilkoma rodzajami rozpowszechnionymi w całych tropikach[3]. W Europie środkowej dziko rośnie tylko sadziec konopiasty, uprawiane są też gatunki z rodzajów żeniszek, liatra, też sadziec purpurowy[10].
Wykaz rodzajów[9]:
|
|
[edytuj] Madieae
Plemię Madieae reprezentowane jest głównie we florze zachodniej Ameryki Północnej (zwłaszcza w Kalifornii)[3]. Jedyny przedstawiciel we florze Europy środkowej należy do rodzaju arnika[10].
Wykaz rodzajów[9]:
|
|
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-05-27].
- ↑ Panero J.L., Funk V.A.. Toward a phylogenetic subfamilial classification for the Compositae (Asteraceae). „Proceedings of the Biological Society of Washington”. 115 (4), s. 909–922, 2002. Biological Society of Washington.
- ↑ 3,00 3,01 3,02 3,03 3,04 3,05 3,06 3,07 3,08 3,09 3,10 3,11 3,12 3,13 3,14 3,15 3,16 3,17 3,18 3,19 3,20 3,21 B. Baldwin, J. M. Bonifacino, T. Eriksson, V. A. Funk, C.A. Mannheimer, B. Nordenstam, N. Roque, I. Ventosa: Compositeae classification (ang.). Smithsonian National Museum of Natural History. [dostęp 2010-05-24].
- ↑ 4,0 4,1 4,2 Panero, J. L., V. A. Funk. 2008. The value of sampling anomalous taxa in phylogenetic studies: major clades of the Asteraceae revealed. Mol. Phylogenet. Evol. 47: 757-782
- ↑ 5,0 5,1 5,2 Jose L. Panero: Asteroideae (ang.). Tree of Life. [dostęp 2010-05-27].
- ↑ Alicja Szweykowska, Jerzy (red.) Szweykowski: Słownik botaniczny. Warszawa: Wiedza Powszechna, 2003. ISBN 83-214-1305-6.
- ↑ Alicja Szweykowska, Jerzy Szweykowski: Botanika Systematyka. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2007. ISBN 83-01-13945-2.
- ↑ 8,0 8,1 8,2 Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.
- ↑ 9,00 9,01 9,02 9,03 9,04 9,05 9,06 9,07 9,08 9,09 9,10 9,11 9,12 9,13 9,14 9,15 9,16 9,17 Genera of Compositae (ang.). compositae.org. [dostęp 2010-05-27].
- ↑ 10,0 10,1 10,2 10,3 10,4 10,5 10,6 10,7 Mirek Zbigniew, Piękoś-Mirkowa Halina, Zając Adam, Zając Maria: Vascular plants of Poland - a chekclist. Krytyczna lista roślin naczyniowych Polski. IB PAN, 2002. ISBN 83-85444-83-1.