Stokłosa dachowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Stokłosa dachowa
Bromus tectorum (3861304090).jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad jednoliścienne
Rząd wiechlinowce
Rodzina wiechlinowate
Rodzaj stokłosa
Gatunek stokłosa dachowa
Nazwa systematyczna
Bromus tectorum L.
Sp. Pl.: 77 (1753)
"(systm)" Systematyka w Wikispecies
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Stokłosa dachowa (Bromus tectorum L.) – gatunek rośliny z rodziny wiechlinowatych. Gatunek kosmopolityczny[2]. W Polsce jest gatunkiem pospolitym[3].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Morfologia
Łodyga
Krótko owłosione pod wiechą źdźbło o wysokości 10-90 cm.
Kwiaty
Zebrane w 4-5-kwiatowe kłoski długości 10-15 mm, w porze kwitnienia i owocowania rozszerzone ku szczytowi, te z kolei zebrane w gęstą, jednostronnie zwieszoną wiechę. Gałązki wiechy z 4-10 kłoskami każda. Plewa dolna jednonerwowa, górna - trójnerwowa. Plewka dolna miękko owłosiona, dwuzębna, długości około 12 mm, z ością między zębami długości 15-20 mm[4].

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Roślina jednoroczna lub dwuletnia. Występuje przeważnie na zrębach, ugorach, suchych obrzeżach dróg i śmietniskach. Kwitnie od maja do lipca. Gatunek charakterystyczny zespołu Corispermo-Brometum tectorum[5]. Liczba chromosomów 2n = 14[6].

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2014-01-28].
  2. Bromus tectorum na eMonocot [dostęp 2014-01-28].
  3. Adam Zając, Maria (red.) Zając: Atlas rozmieszczenia roślin naczyniowych w Polsce. Kraków: Pracownia Chorologii Komputerowej Instytutu Botaniki Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2001. ISBN 83-915161-1-3.
  4. Szafer W., Kulczyński S., Pawłowski B. Rośliny polskie. Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1969.
  5. Matuszkiewicz W. Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2001. ISBN 83-01-13520-4.
  6. Bromus tectorum na Flora of China [dostęp 2014-01-28].