Strefa 51

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zdjęcie z satelity
Dokładne położenie bazy
Napis głosi: "Strefa zakazana. Zabrania się poruszania i fotografowania za tym punktem." Na szczycie wzgórza można zobaczyć samochód strażników

Strefa 51 (ang. Area 51, Dreamland ang. "Kraina marzeń" lub "Kraina snów", bądź Groom Lake, oficjalna nazwa: Air Force Flight Test Center, Detachment 3) – amerykańska baza wojskowa, zbudowana w roku 1951. Znajduje się w zachodniej części hrabstwa Lincoln na południu stanu Nevada, w Strefie Sił Powietrznych Nellis.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Położona w pobliżu 37°16′07,64″N 115°48′28,80″W/37,268790 -115,808000, tuż obok wyschniętego słonego jeziora Groom (ang. Groom Lake), oraz Poligonu Nevada. Dla pewności wybrano fragment pustyni, blisko kraterów po testach atomowych na sąsiednim poligonie.

Ze względu na ogromne zainteresowanie światowej opinii publicznej Strefą 51, wątpliwa jest teza, że do dziś prowadzone są tam prace o najwyższym stopniu tajności. Dzięki powszechnemu zainteresowaniu bazą, okoliczni mieszkańcy rozwinęli bogatą infrastrukturę turystyczną. Władze USA mimo to starały się zachowywać tajemniczość na temat przeznaczenia tego obiektu.

Dokładne zdjęcia satelitarne wykazały, że znajduje się tam jeden z najdłuższych na świecie pasów startowych o długości 9,5 km. Przechodzi on przez jezioro Groom. Około roku 2000 zbudowano drugi pas o długości 5,5 km. Przestrzeń powietrzną nad bazą uznano za najlepiej i najdokładniej strzeżony obszar powietrzny w całych Stanach Zjednoczonych. W przybliżeniu jest on wielkości Szwajcarii.

Historia bazy[edytuj | edytuj kod]

Baza powstała w 1951 roku dla Centralnej Agencji Wywiadowczej USA (CIA).

Do roku 2001 rząd USA podtrzymywał, że Strefa 51 nie istnieje. W oświadczeniu ze stycznia 2001 roku, prezydent George Bush wspomniał o "terenach operacyjnych położonych przy jeziorze Groom", co można uznać za pierwsze przyznanie przez rząd USA, że baza istnieje[1][2].

W sierpniu 2013 CIA oficjalnie potwierdziło istnienie bazy[3].

Samoloty[edytuj | edytuj kod]

Skonstruowano tutaj najsłynniejsze i najnowocześniejsze samoloty wojskowe, m.in. SR-71 Blackbird, B-2 Spirit oraz F-117 Nighthawk, B-1 Lancer. Prowadzono również badania broni produkowanej za "żelazną kurtyną" i przejętej różnymi drogami przez Amerykanów, między innymi samolotów MiG.

Lockheed U-2[edytuj | edytuj kod]

Prawdopodobnie pierwszym zrealizowanym projektem był Lockheed U-2. Podczas II wojny światowej baza była używana do ćwiczeń oraz prób zrzucania bomb, a potem nie wykorzystywano jej do 1955 roku, kiedy to została wybrana przez Skunk works Lockheed'a jako idealne miejsce do testów U-2. Firma postawiła tam prowizoryczną jednostkę, składającą się z paru schronów, warsztatu oraz domów dla kilkuosobowej załogi. Pierwszy samolot tego typu latał nad Strefą 51 w sierpniu 1956. W tym czasie, na pobliskim poligonie przeprowadzano testy jądrowe, m.in. operację Plumbbob, które często przerywały testy Lockheed'a. Jeden z wybuchów, mający miejsce 5 lipca, spowodował nawet opad radioaktywny na terenie bazy, przez co musiała być tymczasowo ewakuowana.

Blackbird[edytuj | edytuj kod]

Lockheed zaczął tworzyć nową konstrukcję A-12 w ramach programu OXCART: 3-Machowy samolot, protoplastę kolejnej konstrukcji - znanej później jako SR-71 Blackbird[4]. Charakterystyka samolotu wymagała potężnego rozbudowania bazy. Do czasu, gdy pierwszy prototyp wzbił się z lotniska w 1962, główny pas startowy został przedłużony do 2600 m, a liczba osób obsługujących bazę wyniosła ponad 1000. Strefa 51 miała zbiorniki paliwa, wieże kontroli lotów oraz boisko do baseballa. Wzmocniono także ochronę – zamknięto pobliską kopalnię, a sąsiadujące tereny stały się zakazaną dla cywilów strefą (wejście do tej strefy grozi śmiercią). W bazie tej odbywały się pierwsze loty samolotów Blackbird takich jak A-12, SR-71, zaniechanej wersji YF-12 jako myśliwca przechwytującego oraz D-21 (UAV).

Have Blue/Senior Trend/F-117[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze prototypy Have Blue (rodzina F-117 Nighthawk) latały w Groom Lake w 1977 roku. Testowanie serii wyjątkowo tajnych prototypów kontynuowano do 1981, kiedy to zaczęto już produkować F-117. Oprócz latania, sprawdzano tam także wykrywanie przez radary oraz uzbrojenie tych samolotów. Następnie wszelkie operacje związane z F-117 przeniesiono do Tonopah Test Range, a następnie do Holloman Air Force Base.

Teorie spiskowe[edytuj | edytuj kod]

Najpopularniejsze teorie spiskowe związane ze Strefą 51 dotyczą przetrzymywania i badania pozaziemskich form życia pochodzących z obiektu, który rzekomo rozbił się w 1947 roku w pobliżu Roswell stanu Nowy Meksyk. Częste są również spekulacje o samolocie hipersonicznym o nazwie Aurora, osiągającym kilkakrotną prędkość dźwięku. Oprócz tego twierdzono, że odbywają się tam badania poświęcone nowoczesnym broniom energetycznym, kontroli pogody, podróżom w czasie itd.

Bob Lazar[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Bob Lazar.

Przypisy

  1. Matt Lamy - "100 najdziwniejszych, niewyjaśnionych zagadek i tajemnic świata" (ISBN 978-83-11-10677-2
  2. Richard Leiby: Government officially acknowledges existence of Area 51, but not the UFOs (ang.). Washington Post. [dostęp 07-04-2014].
  3. Area 51 officially acknowledged, mapped in newly released documents (ang.). CNN. [dostęp 2013-08-17].
  4. Marek: Wiemy co kryje strefa 51 (pol.). technologie.gazeta.pl, 2009-04-11. [dostęp 2011-02-07].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]