Park Narodowy Doliny Śmierci

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Park Narodowy Doliny Śmierci
Death Valley National Park
Położenie Kalifornia, Nevada
 Stany Zjednoczone
Data utworzenia 1994
Powierzchnia 13 628 km²
Odwiedzających rocznie 764820 (2004)
Siedziba Furnace Creek, Inyo, Kalifornia
Położenie na mapie Kalifornii
Mapa lokalizacyjna Kalifornii
Park Narodowy Doliny Śmierci
Park Narodowy Doliny Śmierci
Położenie na mapie Stanów Zjednoczonych
Mapa lokalizacyjna Stanów Zjednoczonych
Park Narodowy Doliny Śmierci
Park Narodowy Doliny Śmierci
Ziemia 36°30′14,83″N 117°04′47,75″W/36,504120 -117,079930Na mapach: 36°30′14,83″N 117°04′47,75″W/36,504120 -117,079930
Mapa parku
Death Valley NP master map.png
Zdjęcia i grafiki w Commons Zdjęcia i grafiki w Commons
Strona internetowa parku
Portal Portal Ochrona środowiska

Park Narodowy Doliny Śmierci (ang. Death Valley National Park) - park narodowy położony w hrabstwie Inyo stanu Kalifornia i częściowo w Nye stanu Nevada. Zajmuje powierzchnię 13 628 km², obejmując kamienną pustynię z najniżej położonym miejscem na półkuli zachodniej. Cechą charakterystyczną doliny jest niezwykle wysoka temperatura powietrza dochodząca do 50 °C (sporadycznie rejestruje się kilka stopni więcej). W środku dnia piasek rozgrzewa się do ponad 100 °C. Dolina Śmierci wypełniona jest popękaną, zasoloną skorupą. Na terenie całej doliny jest kilka bardzo ciekawych formacji skalnych, wąwozów i pagórków. Woda występująca w Dolinie Śmierci jest bardzo zasolona i niezdatna do picia.

Klimat zwrotnikowy, wybitnie suchy. To najgorętsze miejsce jest niemal całkowicie pozbawione cienia i wody. Średnia ilość opadów wynosi poniżej 50 mm, a wilgotność względna poniżej 1%.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Obszar Doliny Śmierci od 1933 roku stanowił Pomnik Przyrody, a 31 października 1994 został podniesiony do rangi Parku Narodowego. W przeszłości wydobywano tutaj cenne kruszce: złoto, srebro i miedź. Nazwa doliny została nadana przez osadników, którzy w 1849 roku ogarnięci gorączką złota zmierzali do terenów złotonośnych i cudem udało im się przeżyć mimo wyczerpania zapasów wody.

Fauna[edytuj | edytuj kod]

Na terenie Parku Narodowego Doliny Śmierci występuje wiele dzikich gatunków, wśród których można wymienić: kojota, owcę kanadyjską, pumę, mulaka, rysia rudego.

Wybrane atrakcje turystyczne[edytuj | edytuj kod]

Racetrack Playa
Racetrack Playa (tor wyścigowy) wyschnięte słone jezioro słynące z "wędrujących kamieni". Zbadanie ich tajemnicy zabrało geologom wiele lat.
Zamek Scotty'ego
Zamek Scotty'ego (Scotty's Castle) willa nazwana tak na cześć hochsztaplera, który ją sobie przywłaszczył.
Artists Palette
Artist's Palette (Paleta artystów) jest to grupa skał usytuowanych w centrum Doliny Śmierci odznaczająca się niezwykłymi barwami. Powstały one w wyniku zachodzącej w skałach reakcji utleniania różnych związków chemicznych. Barwa czerwona, fioletowa i żółta powstają w wyniku utleniania związków żelaza; barwa zielona powstaje w wyniku rozkładu miki.
Badwater
Badwater (Zła woda) to wyschnięte jezioro położone 85 m poniżej poziomu morza, co stanowi o tym, że jest to największa depresja występująca na kontynencie północnoamerykańskim. Dno tego wyschniętego jeziora jest pokryte regularnymi sześciokątnymi płatami solnymi o boku mającym ok. 2 m długości. Płaty te powstały wówczas, gdy dolina zaczęła wysychać i zaczęły się rozszerzać kryształki soli. Badwater powstało w wyniku wyschnięcia przed 3000 lat jeziora istniejącego na tym miejscu. Na obszarze Badwater znajduje się stacja meteorologiczna, która 10 lipca 1919 roku zarejestrowała najwyższą temperaturę w Stanach Zjednoczonych (56,7 °C). W celu pokazania skali depresji, na pobliskiej skale została umieszczona biała tablica pokazującą poziom morza.
Charcoal Kilns w Panamint Range.
Charcoal Kilns (Piece do wypalania węgla drzewnego) zostały wybudowane w 1867 roku i były wykorzystywane do wytwarzania węgla drzewnego w procesie powolnego spalania przy małym dostępie tlenu. Tak przygotowany węgiel drzewny był transportowany do pobliskich kopalni, gdzie był wykorzystywany do wytapiania metali z rud.
Devil’s Golf Course
Devil's Golf Course (Pole golfowe diabła) to olbrzymi fragment dna doliny pokryty kilkunastocentymetrowymi bryłami mieszaniny ziemi i soli. Bryły te w kształcie stożków są niezwykle twarde i posiadają ostre krawędzie.
Ubehebe Crater
Ubehebe Crater to duży krater wulkaniczny o głębokości 237 metrów. Wiek krateru określany jest na ok. 6-7 tysięcy lat. Słowo "Ubehebe" oznacza "Wielka dziura w skale".
Zabriskie Point to punkt widokowy na ciekawe erozyjne formacje skalne (badlands). Filozof Michel Foucault nazwał podróż w to miejsce w 1975 r. największym swoim doświadczeniem w życiu. Miejsce to zostało również pokazane w filmie Michelangela Antonioniego Zabriskie Point.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]