Sven Delblanc

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Sven Delblanc (ur. 26 maja 1931, Swan River, Manitoba, Kanada, zm. 15 grudnia 1992 w Upsalli) – szwedzki pisarz i literaturoznawca.

Elementy biograficzne[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Kandzie, ale dorastał w Trosie w Szwecji. Rodzice przyszłego pisarza się rozwiedli. Studiował na Uniwersytecie w Uppsali. Jego kariera naukowa doprowadziła go do stanowiska docenta historii literatury na tejże uczelni. Był również wykładowcą w Stanach Zjednoczonych.

Nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

  • Aftonbladets litteraturpris (1965)
  • BMF-plaketten (1970)
  • Svenska Dagbladets litteraturpris (1970)
  • Litteraturfrämjandets stora romanpris (1970)
  • Zornpriset (1970)
  • Sixten Heymans pris (1974)
  • BMF-plaketten (1981)
  • Nagroda literacka Rady Nordyckiej (1982) za Samuels Bok[1]
  • Övralidspriset (1985)
  • Pilotpriset (1986)
  • Kellgrenpriset (1989)
  • Augustpriset (1991)
  • BMF-plaketten (1991)
  • Gerard Bonniers pris (1992)

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Delblanc nie unika eksperymentów, często stara się naruszyć ciasne ramy estetyki realizmu. Chętnie sięga do groteski, alegorii, ironii i komizmu. Nie brak u niego odwołań do europejskiej tradycji literackiej. W swej prozie zajmuje się przede wszystkim tematem wolności człowieka i wolności sztuki. Delblanc jest też autorem książek reportażowych, słuchowisk radiowych i widowisk telewizyjnych.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Proza epicka[edytuj | edytuj kod]

  • 1962 Eremitkräftan
  • 1963 Prästkappan
  • 1965 Homunculus
  • 1965 Ära och minne
  • 1966 Noc generała (Generalens natt)[2]
  • 1967 Nattresa
  • 1969 Åsnebrygga
  • 1970 Rzeka pamięci (Åminne)[3]
  • 1971 Zahak
  • 1972 Żona pastora (fragment oryginału) (Trampa vatten)[4]
  • 1973 Teatern brinner
  • 1973 Stenfågel
  • 1973 Primavera
  • 1974 Vinteride
  • 1976 Stadsporten
  • 1977 Grottmannen
  • 1977 Morgonstjärnan
  • 1978 Gunnar Emmanuel – opowiadanie bez czasu (Gunnar Emmanuel – en tidlös berättelse)[5]
  • 1978 Gröna vintern
  • 1978 Den arme Richard
  • 1979 Kära farmor
  • 1979 Stormhatten: Tre Strindbergsstudier
  • 1980 Speranza[6]
  • 1980 Treklöver: Hjalmar Bergman, Birger Sjöberg, Vilhelm Mober
  • 1981 Samuels bok
  • 1982 Samuels döttrar
  • 1982 Senecas död
  • 1983 Noc nad Jeruzalem (Jerusalems natt)[7]
  • 1984 Kanaans land
  • 1985 Maria ensam
  • 1986 Fågelfrö
  • 1987 Moria land
  • 1988 Änkan
  • 1988 Damiens
  • 1990 Ifigenia
  • 1991 Livets ax
  • 1991 Slutord
  • 1992 Homerisk hemkomst: Två essäer om Iliaden och Odysséen
  • 1993 Agnar

Dramaty[edytuj | edytuj kod]

  • 1977 Kastrater

Przypisy

  1. 1980 Sven Delblanc, Sweden (ang.). Nordic Council Literature Prize. [dostęp 2014-09-15].
  2. Kość słoniowa: nowele szwedzkie Przeł. Maria Olszańska. Warszawa: "Czytelnik", 1972.
  3. Przeł. Zygmunt Łanowski. Warszawa: "Czytelnik", 1973.
  4. Losy ludzkie: antologia nowel i opowiadań szwedzkich" Przeł. Zygmunt Łanowski. Poznań: "Wydawnictwo Poznańskie", 1979.
  5. Przeł. Ewa Gruszczyńska. Szczecin: "Glob", 1989. ISBN 83-7007-195-3
  6. Przeł. Zygmunt Łanowski. Warszawa: "Czytelnik", 1986. ISBN 83-07-01521-9
  7. Przeł. Halina Thylwe. Warszawa: "Czytelnik", 1993. ISBN 83-07-02286-X