Szwoleżerowie
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Szwoleżer w letnim mundurze polowym, mal. Juliusz Kossak
Szwoleżerowie (z fr. chevau-léger, od cheval – koń i léger – lekki) – formacja wojskowa lekkiej kawalerii. Jako pierwszy ten rodzaj wojska wyodrębnił Ludwik XII Walezjusz w 1498.
Spis treści |
Polscy szwoleżerowie [edytuj]
Polscy szwoleżerowie odznaczyli się głównie w bitwie pod Somosierrą (1808). Szwoleżerami dowodzili wtedy najpierw Jan Kozietulski, potem Jan Dziewanowski, a na koniec Andrzej Niegolewski.
Szwoleżerowie Księstwa Warszawskiego [edytuj]
- 8 Pułk Szwoleżerów-Lansjerów (na żołdzie francuskim)
Szwoleżerowie II RP [edytuj]
- 1 Pułk Szwoleżerów Józefa Piłsudskiego
- 2 Pułk Szwoleżerów Rokitniańskich
- 3 Pułk Szwoleżerów Mazowieckich im. płk. Jana Kozietulskiego
Francuscy szwoleżerowie [edytuj]
- 1 Pułk Szwoleżerów-Lansjerów Gwardii Cesarskiej
- 2 Pułk Szwoleżerów-Lansjerów Gwardii Cesarskiej
- 7 Pułk Szwoleżerów-Lansjerów Wielkiej Armii
- 8 Pułk Szwoleżerów-Lansjerów Wielkiej Armii
Piosenka [edytuj]
Słowa: W. Gilewski
- Wiec pijmy wino, szwoleżerowie,
- Niech smutki zginą w rozbitym szkle,
- Gdy nas nie będzie, nikt się nie dowie,
- Czy dobrze było nam, czy źle.
- Bo gdy cię rzuci luba dziewczyna,
- To nie rozpaczaj i nie lej łez,
- Lecz z kolegami napij się wina,
- A wszystkie smutki pójdą precz.
- Szare mundury, złote obszycia,
- Ach jak to wszystko przepięknie lśni,
- Lecz co jest na dnie w sercu ukryte,
- Tego nie będzie wiedział nikt.
- Lecz przyjdą czasy, że te kutasy
- Będą przed nami na baczność stać,
- Ręka nie zadrży jak liść osiki,
- Gdy będziem w głupie mordy prac.
- Wiec pijmy zdrowie, szwoleżerowie,
- Niech smutki zgina w rozbitym szkle,
- Gdy nas nie będzie, nikt się nie dowie,
- Czy dobrze było nam czy źle.