Jan Leon Kozietulski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Jan Leon Hipolit Kozietulski
Jan Leon Hipolit Kozietulski
pułkownik
Data i miejsce urodzenia 4 lipca 1778
Skierniewice
Data i miejsce śmierci 3 lutego 1821
Warszawa
Przebieg służby
Lata służby od 1806
Stanowiska szef szwadronu
dowódca pułku
Główne wojny i bitwy wojny napoleońskie
Bitwa pod Somosierrą
Odznaczenia
Legia Honorowa Order Virtuti Militari Order św. Anny
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Jan Leon Hipolit Kozietulski herbu Abdank (ur. 4 lipca 1778 w Skierniewicach, zm. 3 lutego 1821 w Warszawie) – pułkownik wojsk polskich, dowódca 3. szwadronu 1. Pułku Lekkokonnego Polskiego Gwardii Cesarskiej (1er Régiment de Chevau-Légers Polonais de la Garde Impériale), dowódca 3 Pułku Eklererów Gwardii Cesarskiej (3e régiment des éclaireurs de la Garde impériale), dowódca 4 Pułku Ułanów Królestwa Kongresowego. Baron Cesarstwa Francuskiego. Pochowany w podziemiach kościoła Świętej Trójcy w Belsku Dużym.

Wywód genealogiczny[edytuj | edytuj kod]

4. Rafał Seweryn Kozietulski z Kozietuł      
    2. Antoni Kozietulski z Kozietuł
5. Zuzanna Turowska        
      1. Jan Leon Hipolit Kozietulski
6. Kasper Grotowski z Grotowic    
    3. Marianna Grotowska z Grotowic    
7. Konstancja Dobiecka z Dobiecina      
 

Uczestnik kampanii napoleońskich w latach 1806–1807 i 1808 r. w Hiszpanii. W kwietniu 1807 roku został dowódcą 3 szwadronu szwoleżerów. 30 listopada 1808 prowadził szarżę szwoleżerów na przełęczy Somosierra. Brał udział w kampanii austriackiej, w bitwie pod Wagram (1809), w kampanii rosyjskiej (1812–1813) i niemieckiej (1813–1814). Uczestnik bitwy narodów pod Lipskiem. Jego czyny są opiewane w pieśni "Marsz Kozietulskiego". W 1811 roku został baronem cesarstwa Francji. Był kawalerem Legii Honorowej. Odznaczony Orderem Virtuti Militari i rosyjskim Orderem Świętej Anny.

Zmarł po długiej chorobie, którą pogłębiło fałszywe podejrzenie o sprzeniewierzenie pułkowej kasy, w wieku 43 lat 3 lutego 1821 w Warszawie. W uroczystościach żałobnych uczestniczyły tysiące mieszkańców stolicy. Pochowany został w kościele parafialnym w Belsku Dużym.

Od jego nazwiska ukuty został w latach zaborów, a następnie powtarzany w latach PRL-u, a nawet w III RP termin Kozietulszczyzna, dla podkreślenia skłonności Polaków do niepotrzebnej brawury prowadzącej do ogromnych strat bez widocznego efektu.

Był członkiem loży wolnomularskiej Zum Tempel der Weisheit (Świątynia Mądrości) w Warszawie i paryskiej Saint Louis de la Martinique des Frères réunis[1].

Jego imieniem nazwano przedwojenny 3 Pułk Szwoleżerów Mazowieckich.

Przypisy

  1. Wykaz polskich lóż wolnomularskich oraz ich członków w latach 1738 – 1821 poprzedzony zarysem historji wolnomularstwa polskiego i ustroju Wielkiego Wschodu Narodowego Polskiego: uzupełnienia i aneksy, opracował Ludwik Hass, b.r.w., s. 70

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]