Takt (muzyka)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Takt – w muzyce jest najmniejszym odcinkiem tekstu muzycznego (składającego się z nut i/lub pauz) zawartego między dwiema kreskami, zwanymi kreskami taktowymi.

Taktstriche

Rodzaje kresek taktowych[edytuj | edytuj kod]

Najczęściej używane kreski taktowe:

  • a: pojedyncza - oddziela poszczególne takty
  • b: podwójna - oddziela dwie części utworu
  • c: podwójna, z czego druga jest pogrubiona - używana na zakończenie utworu lub w przypadku utworów wieloczęściowych (np. sonata) na koniec ich poszczególnych części
  • d: początek repetycji - początek fragmentu, który należy powtórzyć
  • e: koniec repetycji - znak kończący powtarzany fragment

Oznaczenia taktowe[edytuj | edytuj kod]

Takt jest jednostką realizującą schemat metryczny (metrum). Oznacza to, że znajdują się w nim wartości (lub ich zamienniki), które podane są w oznaczeniu taktowym umieszczonym na pięciolinii za kluczem.

Algunos compases comunes.

Podział taktów[edytuj | edytuj kod]

Takty ze względu na ilość jednostek dzielimy na:

  • parzyste:
    • dwudzielne (np. 2/4, 6/8)
    • czterodzielne (4/4)
  • nieparzyste (np. 3/4, 5/4, 9/8)

Ze względu na rozkład akcentów metrycznych takty dzielimy na:

  • proste (np. 2/4, 3/4)
  • złożone (np. 4/4, który składa się z dwóch taktów prostych: 2/4 + 2/4; 9/8 złożony z trzech taktów 3/8), w których drugi takt również posiada akcent metryczny (słabszy).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]