Technik farmaceutyczny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Przyszli technicy farmaceutyczni podczas ćwiczeń

Technik farmaceutyczny – osoba zajmująca się zawodowo pracą w aptece oraz przemyśle farmaceutycznym. Technik farmaceutyczny wykonuje także prace techniczne, analityczne i administracyjne związane z produkcją leków, analizą i kontrolą jakości leków oraz obrotem środkami farmaceutycznymi, artykułami sanitarnymi i sprzętem medycznym (w aptekach, pracowniach farmaceutycznych, przemyśle farmaceutycznym, chemicznym i zielarskim.

Kwalifikacje zawodowe[edytuj | edytuj kod]

Osoby wykonujące zawód technika farmaceutycznego są włączone w system opieki zdrowotnej w Polsce, a ich zawód polega na wykonywaniu usług farmaceutycznych. Ponieważ technicy farmaceutyczni stykają się w swojej pracy zawodowej bezpośrednio z pacjentami, odgrywają ważną rolę w systemie ochrony zdrowia. Czynności wykonywane przez technika farmaceutycznego w aptece częściowo pokrywają się z pracą magistra farmacji. Zgodnie z obowiązującą ustawą Prawo Farmaceutyczne[1], do zadań technika farmaceutycznego w aptece należy wykonywanie czynności fachowych polegających na: wytwarzaniu produktów leczniczych, sporządzaniu leków aptecznych i leków recepturowych, wydawaniu produktów leczniczych i wyrobów medycznych, z wyjątkiem produktów leczniczych mających w swoim składzie:

Ponadto technicy farmaceutyczni posiadający trzyletni staż pracy w aptekach ogólnodostępnych mogą być kierownikami punktów aptecznych[2].

Kształcenie[edytuj | edytuj kod]

Kształcenie techników farmaceutycznych obejmuje naukę czynności fachowych i zdobywanie wiedzy w szkołach o profilu medycznym, kształcących w tym zawodzie. Obok przedmiotów zawodowych, takich jak: technologia postaci leku, chemia leków, farmakologia, farmakognozja, analiza leków, słuchacze zdobywają wiedzę na wykładach m.in. z anatomii, fizjologii, mikrobiologii, zdrowia publicznego, psychologii. Naukę teorii uzupełniają zajęcia laboratoryjne prowadzone w pracowniach technologii postaci leku, analizy leków i farmakognozji. Podczas nauki przyszli technicy farmaceutyczni odbywają praktyki zawodowe w aptekach ogólnodostępnych, aptekach szpitalnych, zakładach produkcyjnych oraz hurtowniach farmaceutycznych. Kształcenie w studium medycznym kończy się przystąpieniem do egzaminu z przygotowania zawodowego, na który składa się część teoretyczna i praktyczna. Od 2007 roku egzaminy, tzw. zewnętrzne, prowadzone są przez Centralną Komisję Egzaminacyjną. Egzamin pozwala na uzyskanie tytułu zawodowego technika farmaceutycznego. Podyplomowy staż zawodowy w aptece otwartej obejmuje okres 2 lat, które można uważać za dalsze doskonalenie zawodowe techników. Po odbyciu stażu, technik farmaceutyczny staje się osobą w pełni wykwalifikowaną do świadczenia usług farmaceutycznych w zakresie swoich uprawnień zawodowych, zgodnie z Ustawą Prawo Farmaceutyczne.

Od 2015 roku w Polsce zostaje wygaszone kształcenie nowych techników farmaceutycznych w związku z licznymi zastrzeżeniami dot. ich pracy zgłaszanymi przez uczelnie medyczne, Naczelną Izbę Aptekarską, Polskie Towarzystwo Farmaceutyczne oraz pacjentów[3].

Organizacje zawodowe[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Art. 91 Ustawy z dnia 6 września 2001 r. Prawo Farmaceutyczne, Dz. U. z 2001 r. Nr 126, poz. 1381
  2. Art. 70. pkt. 2b Ustawy z dnia 6 września 2001 r. Prawo Farmaceutyczne, Dz. U. z 2001 r. Nr 126, poz. 1381
  3. http://legislacja.rcl.gov.pl/docs//501/218302/218304/218305/dokument111244.pdf