Technika cyrkulacyjnego oddechu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Technika oddechu cyrkulacyjnego – technika gry na niektórych instrumentach dętych, pozwalająca na wydobywanie dźwięku przez dłuższy czas, bez przerw koniecznych dla zaciągnięcia powietrza. Grający muzyk wydyma policzki, a następnie siłą ich mięśni wypycha powietrze z jamy ustnej, w tym samym czasie nabierając powietrza nosem[1].

Technika wykorzystywana jest w dużym stopniu przez muzyków grających na australijskim didgeridoo, sardyńskim launedda, egipskim arghul, czy wielu rodzajach tradycyjnych obojów i fletów. Stosowana jest też przez niektórych muzyków jazzowych i klasycznych.

Chociaż wielu profesjonalnych muzyków uznaje tę technikę za wysoce użyteczną, niewiele dzieł europejskiej muzyki orkiestrowej stworzonej przed XX wiekiem wymaga jej użycia. Wykorzystanie techniki cyrkulacyjnego oddechu pozwoliło jednak na transkrypcję dzieł skomponowanych na instrumenty strunowe, które byłyby inaczej niemożliwe do wykonania na instrumentach dętych. Przykładem jest utwór "Moto Perpetuo", skomponowany przez Paganiniego, wykonywany na trąbce przez Rafaela Méndeza.

Jednym ze znanych muzyków ,posługujących się tą techniką, jest saksofonista Kenny G, do którego należał rekord w długości dźwięku uzyskanego na instrumencie dętym (ponad 45 minut). Rekord ten został pobity przez saksofnistę z KostarykiGeovanny Escalante grał nieprzerwanie przez 90 minut i 45 sekund[2].

Sposób gry[edytuj | edytuj kod]

Grający nabiera powietrza i rozpoczyna dąć w instrument. Kiedy płuca są niemal puste grający wydyma policzki, które w efekcie napełniane są przez powietrze płynące z płuc. W momencie kiedy to powietrze jest wydmuchiwane do instrumentu grający robi szybki wdech, wciągając powietrze nosem do płuc, zanim skończy się powietrze zgromadzone w jego policzkach. Jeśli zrobi to odpowiednio szybko, może zacząć wydychać powietrze z płuc nie przerywając gry na instrumencie.

Niektóre instrumenty, dla których cyrkulacyjny oddech jest jedną z podstawowych technik gry[edytuj | edytuj kod]

Wybrani muzycy, wykorzystujący oddech cyrkulacyjny[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. www.didgeridoo.pl. [dostęp 15 grudnia 2009].
  2. www.stereophile.com (ang.). [dostęp 17 grudnia 2009].

Literatura[edytuj | edytuj kod]