Thomas Campbell

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Thomas Campbell

Thomas Campbell (ur. 1 lutego 1763 w Hrabstwie Down (Północna Irlandia), zm. 4 stycznia 1854 w Bethany, Wirginia Zachodnia)) – prezbiteriański pastor, prekursor Kościoła Chrystusowego podczas drugiego wielkiego przebudzenia w Stanach Zjednoczonych.

W 1807 roku wyemigrował do Ameryki. Nie zgadzając się z podziałami wśród chrześcijan organizował wspólne spotkania z chrześcijanami z innych denominacji za co został zmuszony do opuszczenia Kościoła prezbiteriańskiego.

W roku 1809 założył organizację "Waszyngtońskie Stowarzyszenie Chrześcijańskie" (Christian Association of Washington), a jego cele i zadania przedstawił w dokumencie "Deklaracja i wezwanie" (Declaration and Address). W tej publikacji zawarł główne powody i cele założonego Stowarzyszenia oraz idee jedności chrześcijan[1]. oraz sformułował jego motto: "Gdzie Biblia mówi – my mówimy. Gdzie Biblia milczy – my milczymy. Nie narzucajmy ani też nie przyjmujmy niczego jako biblijnego zobowiązania, jeśli nie możemy zacytować: Tak mówi Pan"[2].

Dokument zawierał nowatorskie stwierdzenia i propozycje dla jedności chrześcijan: „Kościół Chrystusa na ziemi, w swej istocie, intencji i strukturze, jest jeden. Należą do niego wszyscy, gdziekolwiek się znajdujący, którzy wyznają swoją wiarę w Chrystusa i są Mu posłuszni we wszystkim, zgodnie z Pismem, co manifestuje się zarówno w ich charakterze, jak i w postępowaniu; i nikt więcej, gdyż nikogo poza tym nie można szczerze i uczciwie nazwać chrześcijaninem”[2].

W 1812 postanowił przyjąć chrzest przez zanurzenie co zbliżyło go do baptystów, postanowił jednak na zachowanie odrębność swego zboru. Zaproponował, by wierni zbierali się w niedzielę na czterogodzinne nabożeństwo, na które składało się czytanie Biblii, kazania, Wieczerza Pańska, śpiew, modlitwa i zbieranie kolekty na potrzeby zboru. Zalecał też czytanie Biblii przy każdym posiłku w każdej rodzinie[2].

Jego syn Aleksander (1788-1866) kontynuował jego dzieło. Ruch zapoczątkowany przez Thomasa Campbella dotarł do Polski w 1921 roku wraz z reemigrantem Konstantym Jaroszewiczem.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. McAlister, Lester G. and Tucker, William E. (1975), Journey in Faith: A History of the Christian Church (Disciples of Christ), St. Louis, MO: Chalice Press, s. 108–111. ISBN 978-0-8272-1703-4
  2. 2,0 2,1 2,2 Uczniowie Campbella. 06-03-2003. [dostęp 2 września 2011]. s. ekumenizm.wiara.pl.