Kolekta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Kolekta (łac. collecta - składka) – modlitwa w liturgii kościołów chrześcijańskich, odmawiana przed pierwszym czytaniem w czasie Mszy świętej/nabożeństwa i zamykająca Obrzędy wstępne.

W Kościele rzymskokatolickim, po skończeniu hymnu (Chwała na wysokości Bogu) lub - w dzień powszedni - aktu pokuty, kapłan ze złożonymi rękami mówi "Módlmy się". Wszyscy razem z kapłanem modlą się przez pewien czas w milczeniu. Potem kapłan z rozłożonymi rękami odmawia modlitwę (na słowa "Przez naszego Pana..." składa ręce). Po jej ukończeniu lud odpowiada: "Amen".[1]

Kolektą nazywa się też ofiarę pieniężną, zbieraną podczas mszy/nabożeństwa na określone cele.

Budowa tekstu[edytuj | edytuj kod]

W skład kolekty wchodzą:

  1. Anakleza – wstęp, odniesienie się do Boga
  2. Anamneza – wspomnienie wielkich tajemnic dokonań Boga
  3. Epikleza – prośba skierowana do Boga o potrzebne dary
  4. Konkluzja – skierowanie kolekty do Boga w formie trynitarnej (zazwyczaj skierowana do Boga Ojca, przez pośrednictwo Jezusa Chrystusa, w jedności Ducha Świętego).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy