Thranduil

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Thranduil
Lata życia żył w Drugiej i Trzeciej Erze
Rasa i kultura elf, Sindar
Kraina Lindon, Leśne Królestwo
Tytuły lub przydomki król elfów
Rodzice Oropher
Potomstwo Legolas
Wystąpienia w literaturze i aktorzy
Literatura przedmiotu Hobbit, Władca Pierścieni, Niedokończone opowieści
Hobbit Lee Pace
Portal Portal Śródziemie

Thranduil (sin. vigourous spring[1]) – postać ze stworzonej przez J.R.R. Tolkiena mitologii Śródziemia, Sindar, król elfów leśnych z północnej części Mrocznej Puszczy, nazywanej Leśnym Królestwem; syn Orophera i ojciec Legolasa[2].

Występuje w Hobbicie (nosi tam miano król elfów). Informacje na jego temat znajdują się także we Władcy Pierścieni, Niedokończonych opowieściach i Silmarillionie.

Określenie czasu jego urodzenia budzi wątpliwości. Dodatek B do Władcy Pierścieni podaje, że przed zbudowaniem Barad-dûr (ok. 1000 rok Drugiej Ery) Sindarowie migrowali z Lindonu na wschód; „niektórzy z nich założyli królestwa w odległych lasach. (…) Jednym z takich władców był Thranduil”[3]. Tymczasem według późniejszego tekstu opublikowanego w Niedokończonych Opowieściach królem „królestwa Thranduila” w omawianym okresie był Oropher[4].

Thranduil wziął udział w wojnie Ostatniego Sojuszu, gdzie zginął jego ojciec wraz z dwiema trzecimi ich armii. Jest to najwcześniejsze wydarzenie, w którym Thranduil z pewnością brał udział. Odtąd występuje on w źródłach konsekwentnie jako król Leśnego Królestwa[5][6].

Należał prawdopodobnie do Białej Rady. Dzięki niemu Czarnoksiężnik[7] został wypędzony z Dol Guldur. Kiedy Kompania Thorina wkroczyła do Leśnego Królestwa, została uwięziona przez gwardzistów Thranduila. Dowodził elfami w Bitwie Pięciu Armii. Po ucieczce drużyny i zabiciu Smauga król domagał się zwrotu części skarbu zrabowanej elfom przez smoka, a zgromadzonej w Ereborze. Thorin odmawiał do czasu, gdy Bilbo Baggins ukradł Arcyklejnot i przyniósł go Thranduilowi i Bardowi.

W 3017 roku Trzeciej Ery otrzymał od Aragorna zadanie trzymanie Golluma na uwięzi. W czerwcu 3018 roku Gollum uciekł w czasie napadu orków, a Thranduil wysłał swojego syna do Rivendell z wiadomością o tym wydarzeniu[8].

Ostatni raz Thranduil wspominany jest w Dodatkach do Władcy Pierścieni, kiedy broni Leśnego Królestwa, a następnie, po upadku Saurona, spotyka się z Celebornem 6 kwietnia 3019 roku Trzeciej Ery w celu omówienia dalszych losów królestw obu władców[9].

W animowanej wersji Hobbita z 1977 głosu Thranduilowi użyczył Otto Preminger. W ekranizacji Hobbita Petera Jacksona, Thranduila gra Lee Pace.

Przypisy

  1. David Giraudeau: Parma Eldalamberon 17. Sindarin Corpus (ang.). 2011-06-27. [dostęp 2014-11-05]. s. 61.
  2. J.R.R. Tolkien: Niedokończone opowieści, s. 223.
  3. J.R.R. Tolkien: Władca Pierścieni: Powrót króla, s. 467.
  4. J.R.R. Tolkien: Niedokończone opowieści, s. 224.
  5. J.R.R. Tolkien: Niedokończone opowieści, s. 224–225.
  6. R. Foster: Encyklopedia Śródziemia, s. 265.
  7. J.R.R. Tolkien: Silmarillion, s. 355.
  8. J.R.R. Tolkien: Władca Pierścieni: Powrót Króla, s. 482.
  9. J.R.R. Tolkien: Władca Pierścieni: Powrót Króla, s. 489–490.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]